Вы тут

Аляксандр Крывашэеў: «Мы бачым у жывёлах сяброў»


Легенда беларускай рок-музыкі Аляксандр Памідораў, удзельнік такіх культавых праектаў, як «Народны альбом», «Я нарадзіўся тут», добра знаёмы радыёслухачам як вядучы ранішняй праграмы на «Радыё Рокс» пад імем Аляксандр Крывашэеў. У яго не толькі два імені, але і дзве коткі – Булачка і Малюта.

–У дзяцінстве ў вас былі жывёлы?

– У нашай сям’і яны былі яшчэ да майго з’яўлення на свет. Бацькі распавядалі, што ў іх доўга жыў кот Тыгр, які ўцёк. Праўда, у двары пасля яго знікнення гуляла шмат «тыгранятак».

З першым гадаванцам – сабакам Чарнышом – у мяне адносіны не склаліся. Ён прызнаваў толькі маю маму, быў адданы ёй да самазабыцця. А я не падабаўся да такой ступені, што ён пару разоў мяне нават пакусаў. Не так каб вельмі моцна, але бацькі мусілі знайсці для Чарныша новую сям’ю.

Потым у нас была вельмі цікавая котка Муся – чорна-белая ангорская. Яе падарылі маме на дзень нараджэння. Муся і маму, і мяне прызнавала сваімі гаспадарамі, а вось да чужых не ішла. У нейкі момант я заўважыў пэўныя дзівацтвы ў паводзінах коткі. Мама ў камандзіроўцы, я прыходжу вельмі позна пасля вучобы і рэпетыцый, а Муся зусім не галодная. І нават як быццам не засумавала па зносінах з чалавекам. Што такое? Потым даведаўся, што яна па карнізе прабіралася да нашай суседкі паесці, пагасцяваць. А іх першае знаёмства адбылося так: ноччу жанчына адчула на сабе нечы погляд. Аказалася, Муся сядзела на падваконніку. Суседка пытае: «Ты хто?», а Муся адказвае: «Мяў». Суседка: «Хочаш есці?», Муся: «Мяў». Вось так яна і хадзіла ў госці. Мы правялі з коткай выхаваўчую работу: усё-ткі трэці паверх... Тая зрабіла выгляд, што прыняла да ведаму. Не дзіва, што аднойчы падчас такой вылазкі яна ўпала. Два дні не з’яўлялася дома. Потым сядзела ў пад’ездзе ўся ў пыле, спалоханая, галодная. Да суседзяў не пайшла, ад пачастунку адмовілася, чакала мяне да позняга вечара... У Мусі было доўгае і цікавае кацінае жыццё.

– Кажуць, калі ёсць дзеці, трэба абавязкова завесці жывёлу, каб малое клапацілася пра кагосьці слабейшага за сябе.

– Калі мая дачка Соня была ў дастаткова свядомым узросце для таго, каб узяць на сябе частку адказнасці за гадаванца, у нас зноў з’явілася котка. На сямейным савеце вырашылі, што імя ёй прыдумае Соня. Яна назвала котку Бусяй. Вельмі наравістая па характары, тая стала любіміцай дачкі і мамы, і гэта было ўзаемна. Котка проста млела ад шчасця, калі дачка з ёй гуляла. Буся пражыла ў нас амаль 12 шчаслівых каціных гадоў. Са мной яна была больш стрыманай, але магла і палашчыцца. А вось калі прыйшоў час ездзіць да ветдактароў, яна зразумела, што гэтыя клопаты я ўзяў на сябе. На жаль, Буся сыходзіла вельмі цяжка...

– Як з’явіліся ў доме цяперашнія коткі? Ці важна для вас, якой яны пароды?

– Ёсць, вядома, вельмі сімпатычныя пароды, той жа мэйн-кун або шатландская аблавухая. Але ўсё-такі мы бачым у жывёлах сяброў, а не статусную рэч. Як гаворыцца ў сацыяльнай рэкламе, каб купіць, патрэбныя грошы, а каб узяць жывёлу з прытулку, трэба сэрца. Вось таму першай у нас з’явілася звычайная котка дваровай пароды. Назвалі яе Булачкай. Аднак нядоўга яна была ў адзіноце. Мая сяброўка пераконвала мяне, што трэба ўзяць кампаньёна Булачцы, каб ёй не было сумна. Спачатку мне гэтая ідэя не вельмі падабалася. У той жа час я разумеў, што пры нашым ладзе жыцця, калі мы ў шэсць раніцы сыходзім з хаты і з’яўляемся бліжэй да поўначы, гадаванцу і сапраўды сумна і самотна. Усё вырашылася літаральна за адзін дзень. Сяброўцы паведамілі, што заводчыца пазбаўляецца ад непажаданага прыплоду яе брытанкі з выпадковым дваровым катом. Неверагоднае дзікунства: яна хацела ўтапіць увесь памёт! Я сказаў, што адно кацяня мы забіраем, кінуў кліч сярод неабыякавых людзей, і астатніх таксама ўдалося выратаваць. Мы думалі, што забралі ката, нават імя яму выбралі. Але аказалася, што гэта котачка.

Булачка.

Малюта.

– Як яны ладзяць паміж сабой?

– Характары ў іх розныя. Булачка такая шалапутная асоба, а Малюта флегматычная, часцей за ўсё яе паводзіны дэманструюць: ах, не царская гэта справа. Час ад часу ў котак бываюць прыступы рэўнасці, але не агрэсіўныя. Нярэдка яны ўсім сваім выглядам паказваюць: ніхто нас тут не любіць. І вось тады гаспадары пачынаюць вакол іх скокі, а яны ў адказ: не хачу, не буду!

– Котачкі хутка прыстасаваліся да жыцця ў кватэры?

– На здзіўленне гэты перыяд прайшоў вельмі спакойна. Мы ўзялі іх зусім маленькімі, і яны хутка ўсяму навучыліся. Самы крытычны момант, калі ім было паўтары месяцы: так і намагаліся парваць што-небудзь ці падрапаць. Я да гэтага стаўлюся па-філасофску: коткі існуюць для таго, каб гарэзіць.

– У сваёй большасці яны днём спяць, ноччу актыўнічаюць. А ў вашых гадаванак які распарадак?

– Булачка і Малюта вельмі добра падстроіліся пад рэжым дня гаспадароў, то бок я прачынаюся ў шэсць раніцы, і яны таксама.

– Да працэдуры стэрылізацыі ў многіх людзей неадназначнае стаўленне. Чаму вы за?

– У свой час мне ветэрынар патлумачыў, што ў Бусі не ўзніклі б тыя страшныя праблемы са здароўем, ад якіх яна і памерла, калі б котка была стэрылізаваная. Па-другое, гэта адзіны цывілізаваны спосаб рэгулявання колькасці жывёл. Нашы пястушкі пасля аперацый «жаліліся» – маўляў, дрэнна нам, і вельмі хацелі зняць павязкі. Адбылася пацешная рэч: Булачка развязала павязку на Малюце, калі нас не было дома.

Цяпер нашы гадаванкі ў поўным парадку. Праўда, заўважылі проста неверагодныя змены ў паводзінах. У прыватнасці, яны сталі па-іншаму рэагаваць на музыку, пачалі адрозніваць жанры. Калі гучыць музыка 60-70-х гадоў, Булачка насцярожваецца. А Малюта праяўляе цікавасць да сучаснай «папсы».

– Многія коткі не любяць купацца, а вашы як да гэтай працэдуры ставяцца?

– Мае – цалкам спакойна, яны выказвалі незадаволенасць, толькі калі іх выціралі – вось тут ужо было крыкаў! Больш таго, Булачка любіць шпацыраваць па краі ванны. Неяк прыйшоў дадому – ніхто не сустракае. Дзе коткі? Гляджу – ляжаць абедзве ў пустой ванне.

– Булачка, падобна, больш любіць гасцей?

– Абедзве гасцінныя паненкі, але Булачка бяжыць сустракаць. Мне здаецца, як толькі яна чуе званок у дзверы, так яе кіпцікі выстукваюць: хто гэта, хто гэта?

– Вы іх песціце?

– Вядома! І смачная ежа, і клопат, і ўвага. Яны гэта разумеюць і чуйна рэагуюць. Але ведаеце, коткам, як і людзям, трэба асабістая прастора, асабісты час, калі ім хочацца ўладкавацца там, дзе зручна, і каб нават смачнай ежай не спакушалі.

Аксана ЯНОЎСКАЯ

Фота з асабістага архіву Аляксандра Крывашэева

Выбар рэдакцыі

Калейдаскоп

Хутка выпускны! Што выбраць, каб выглядаць годна на галоўным школьным свяце?

Хутка выпускны! Што выбраць, каб выглядаць годна на галоўным школьным свяце?

Пачнём, зразумела, з дзяўчынак, бо менавіта іх мамы ўжо цяпер ламаюць галаву над выпускным уборам дачок.

Грамадства

Дружалюбнасць да сем'яў і моладзі — важны крытэрый сацыяльна арыентаванай дзяржавы. Круглы стол

Дружалюбнасць да сем'яў і моладзі — важны крытэрый сацыяльна арыентаванай дзяржавы. Круглы стол

Нацыянальным брэндам Беларусі па праве лічыцца сацыяльная падтрымка сем'яў дзяржавай, і таму напярэдадні Міжнароднага дня сям'і прадстаўнік