Вы тут

Мамін дзённік. Тата вам не мама


Пакуль я гатавала абед, мае хлопчыкi, як я называю сына i мужа, гулялi на двары. Быў спякотны дзень, напярэдаднi прайшла навальнiца. Гадзiннiк падказваў: наблiжаецца дзённы сон Цёмiка, а перад гэтым малога трэба яшчэ памыць i накармiць. Выглянуўшы ў акно, хлопцаў сваiх не ўбачыла, таму пайшла на вулiцу iх шукаць.


Павярнула за дом i ледзь не самлела. Арцём з такiм iмпэтам тупаў па лужыне, што пырскi даляталi ажно да вушэй. Разам з гаспадаром «купаўся» i сiне-жоўты грузавiчок. Уражаная, што Цёма не ў гумавых ботах, якiх у сына ажно дзве пары, незадаволена паглядзела на мужа. Прадчуваючы маё пытанне, Дзiма сказаў: «Горача ж, дый вада цёплая! Няхай малы нацешыцца». А я што, супраць? Толькi цi ж у сандалях?!

Колькi цярпення каштавала растлумачыць свайму двухгадоваму сыну, што па лужынах мы ходзiм выключна ў ботах, у iншым жа абутку ваду абмiнаем! А тут раз — i ўся мая навука кату пад хвост: бацька ж дазволiў! Як з тым самакатам. Пакуль асвойвалi новы транспарт, каталiся выключна па тратуары i дваровых тэрыторыях, дарогу пераходзiлi па «зебры» (i гэта ў вёсцы!). Аднойчы прагулка не задалася: Цёмку цягнула на праезную частку. Аказалася, напярэдаднi яны каталiся тут з бацькам. Вось што значыць аўтарытэт!
Я магу колькi разоў паўтараць адно i тое ж — у адно вуха ўляцiць, у другое вылецiць. Бацька ж скажа цi пакажа аднойчы, i малому будзе дастаткова.

Па аб'ектыўных прычынах яны бачацца не часта, таму кожная сустрэча са сваiм «таткам-шапкам» — як смешна называе яго Цёмiк — для дзiцяцi свята. Напэўна, няма таго, чаго б Дзiма не дазваляў свайму першынцу. У межах разумнага, канешне. Паскакаць у горадзе на батуце — калi ласка (хоць такi ж каля пад'-езда стаiць ды грошай плацiць не трэба!). А яшчэ — пакатацца за рулём на бацькавых каленях па глухiх вясковых дарогах, з'есцi, пакуль мама не бачыць, лiшнi чупа-чупс  цi цукерку — тата вам не мама, як пяецца ў досыць ужо папулярнай песнi.

Цёмiк — яшчэ той бацькаў хвосцiк. Усюды за iм. Дзiма мые машыну, i малы палiвае колы са сваёй цацачнай лейкi, у якую, можа, толькi шклянка вады змяшчаецца. Даручыла мужу выбiць дыванкi, гляджу ў акно — пыл засцiлае вочы, а Арцёмка колькi мае сiлы пляскае па iх выбiвачкай. Тата есць вiдэльцам, як раптам Цёмка адкiдае ўбок лыжку i адчыняе шуфляду ў пошуках патрэбнага сталовага прыбора. А потым, паўтараючы за сваiм любiмчыкам, пiхае ў рот зубок часнаку, пры гэтым нават не крывiцца. Сынок з радасцю нясе бацьку вырваную кветку i шчыра здзiўляецца, чаму той кажа, што кветкi трэба дарыць выключна мацi. А калi апошняя, то-бок я, п'е гарбату з бацькавага кубка, абавязкова нагадае мне, што ў мамы ёсць свой.

А днямi такое ўчынiлi! Паехалi ўсе разам збiраць вiшнi. Пакуль мы хадзiлi па садзе ды вышуквалi нiжэйшыя галiнкi з сакавiтымi ягадамi, а хтосьцi, бы той шпак, сядзеў на дрэве, Арцём заблакiраваў нам машыну. Перад гэтым бацька дазволiў яму пасядзець на яго месцы — так бы мовiць, адчуць сябе кiроўцам. Цёма пазабаўляўся ды прыйшоў да нас, хутчэй да амаль напоўненых ужо вёдраў — вiшнi ён у нас есць i нават не крывiцца. Я тым часам дзверы машыны прычынiла, каб не садзiўся акумулятар. I тут раптам шчоўк — i аўтамабiль аказаўся зачынены яшчэ i знутры. Не бяда, скажаце вы, ключы ўзяў ды паехаў. Вось i мы так падумалi б, каб не ўбачылi, што ключы знаходзяцца там, дзе ў гэты момант яны не павiнны былi быць. Я, як чалавек эмацыянальны, вядома, па шапцы дала ўсiм: i сыну, якому не варта забаўляцца там, дзе не трэба, i мужу, якi, дазваляючы сыну многае, забыўся пакласцi ключы ў кiшэню.

Мяне хутка «абсадзiлi». Шкло, дзякуй богу, выбiваць не давялося: муж адшукаў нейкi спосаб, пажартаваўшы, што ўпершыню «ўзломваў» аўто. На сына, заўважу, нават не пiкнуў, спiсаў усё на сваю i, заўважце, маю няўважлiвасць. Вось я i кажу: тата вам не мама...

Веранiка КАНЮТА

Прэв’ю: gants.by

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Дыета ад хандры. Што жаваць, каб не перажываць

Дыета ад хандры. Што жаваць, каб не перажываць

«Сумныя» прадукты — прэч з халадзільніка!

Грамадства

«Сталінскі праспект мы называлі брадвеем». Як і чым жылі беларускія стылягі

«Сталінскі праспект мы называлі брадвеем». Як і чым жылі беларускія стылягі

Пасля смерці Сталіна «жалезная заслона», якая аддзяляла Савецкі Саюз ад навакольнага свету, прыадчынілася.

Калейдаскоп

Усходні гараскоп на наступны тыдзень

Усходні гараскоп на наступны тыдзень

АВЕН. Неабходна будзе сканцэнтраваць намаганні на рабоце.

Палітыка

Аляксандр Лукашэнка: Беларусы былі і будуць адным народам

Аляксандр Лукашэнка: Беларусы былі і будуць адным народам

Прэзідэнцкі прыём праходзіць у Нацыянальным выставачным цэнтры «БелЭкспа».