Вы тут

Дызайнер iнтэр'ераў Святлана Пухоўская: Любiмага колеру ў мяне няма


Шмат каму, напэўна, знаёма пачуццё разгубленасцi, калi заязджаеш у новую, яшчэ неабжытую кватэру з нязвыклым пейзажам за вокнамi i незнаёмым размяшчэннем дзвярэй. Або робiш капiтальны рамонт — уся мэбля вынесена, пустая i гулкая прастора здаецца чужой, i раптам становiцца незразумела, што з ёю рабiць далей. Цi, нарэшце, увасобiў даўнюю мару, пабудаваў уласны дом — i ў яго пустых пакоях замест радасцi адчуваеце няўпэўненасць. Менавiта ў такiх выпадках (калi сродкi дазваляюць) варта звярнуцца да нашай суразмоўнiцы. З дызайнерам iнтэр'ераў Святланай Пухоўскай мы размаўляем пра апошнiя трэнды ў арганiзацыi жылой прасторы i пра тое, як упiсаць вобразы з глянцавых часопiсаў у паўсядзённае жыццё.


Аб прыгажосцi, сумленнi мастака i прозе жыцця

— Дызайнер — гэта мастак. Але ж ёсць i iншы бок — заказчык. Напэўна, жыць у рэалiзаванай мары iншага чалавека, хай нават i прафесiянала, гатовы далёка не кожны?

— Правiла «клiент заўсёды мае рацыю» нiхто не адмяняў. Галоўная задача дызайнера — зрабiць так, каб чалавеку, якi будзе жыць у гэтым доме цi кватэры, было камфортна. Можна стварыць вельмi стыльны iнтэр'ер, дзе канапа павiнна стаяць толькi ў адным мажлiвым пункце, таму што гэта каляровы акцэнт, якi знаходзiць водгук з вазай таго ж колеру на далёкай кухнi, — i рухаць канапу, як i прыбiраць са стала вазу, нi ў якiм выпадку нельга, iнакш акцэнт водгуку не знойдзе. Але цi зможа ў такiм iнтэр'еры жыць заказчык? Гэта будзе не жылое памяшканне, а шоўрум дызайнера. А заказчык з часам пачне ўсё перарабляць сам — i вось тады будзе кашмар. Сваю задачу я бачу ў тым, каб чалавек застаўся задаволены, i пры гэтым каб маё сумленне мастака было чыстае, таму што атрымалася сапраўды прыгожа. На першым этапе працую як псiхолаг: уважлiва слухаю i спрабую зразумець, што ж на самай справе трэба чалавеку, якi да мяне звярнуўся. Ведаеце, калi мне задаюць пытанне: «Якi твой любiмы колер?» — я не магу на яго адказаць. У мяне няма любiмага колеру. Гэта ў маiх клiентаў ёсць перавагi ў каляровай гаме — напрыклад, непераноснасць цёмнага. У мяне была заказчыца, прафесар медыцыны, якая працуе ў сферы анкалогii. Яна ў катэгарычнай форме адмовiлася ад любых цёмных адценняў у сваiм доме: «Не ўяўляю, як можна жыць у цёмным пакоi!» А наогул я стараюся не вяртацца ў свае iнтэр'еры, таму што ад гэтага адчуваю разгубленасць. Неяк мне трэба было сфатаграфаваць праект праз некалькi месяцаў пасля яго завяршэння. Зайшла ў дом — i мне стала сумна. Канапы засланыя нейкiмi пакрывальцамi савецкага ўзору, сталы заваленыя, падаконнiкi застаўленыя. Гаспадары кажуць: «Здымайце, калi ласка». А фатаграфаваць ужо няма чаго. Атрымалася знайсцi толькi адзiн некрануты куток, дзе яшчэ засталася прыгажосць. Напэўна, гэта няправiльна — так дбайна ставiцца да вынiкаў сваёй працы...

— Хто вашы заказчыкi?

— Часцей за ўсё гэта досыць маладыя людзi. Узроставы дыяпазон — ад 25 да 45-50 гадоў. Зразумела, што гэта людзi дастаткова забяспечаныя. Часам у дызайн кватэры цi дома трэба ўкласцi яшчэ адзiн кошт гэтай кватэры або дома. Але, зразумела, усё залежыць ад пажаданняў: гэта можа быць i танней.

— Святлана, прабачце за гэтае пытанне, але цi сапраўды дызайн жылога памяшкання настолькi неабходны? Шмат каму дастаткова проста даху над галавой i самых простых прадметаў мэблi, а цi спалучаюцца яны памiж сабой — магчыма, не вельмi важна...

— Ведаеце, па маiх назiраннях прыгажосць сапраўды ратуе. Гэта не фразеалагiзм, гэта факт. Чалавек падаўжае сабе жыццё, калi знаходзiцца ў прыгажосцi. Ён папраўляе здароўе, становiцца мацнейшы фiзiчна, лягчэй пераносiць стрэсы. Жывучы ў прыгажосцi, чалавек i адпачывае, i аднаўляецца хутчэй. Навакольнае хараство папаўняе сiлы, стымулюе нас на нешта новае, робiць лепшымi. Цi лёгка кiнуць на падлогу абгортку ад шакаладкi ў музейнай зале, дзе нас акружае прыгажосць? Рука не падымецца. А калi паўсюль валяюцца абгорткi, агрызкi i пустыя пачкi ад цыгарэт, чаму б не кiнуць яшчэ адну паперку? Калi дома бардак, шпалеры адклейваюцца i пад вугал канапы падкладзена кнiжка, каб канапа не хiсталася, вам будзе лянотна не тое што ўборку зрабiць — у вас наогул рукi апусцяцца. А калi дома добры рамонт, яго захочацца падтрымлiваць. Зразумела, што сапраўдная прыгажосць схаваная ўнутры, але i знешняя чалавеку неабходна. Прыгожае адзенне, якое мы надзяваем, прыгожыя iнтэр'еры, у якiх мы жывём, — усё гэта стымулюе нас на поспех i развiццё.

Аб модзе, густах i няўпэўненасцi

Класiчны стыль у афармленнi жылой прасторы.

— Цi бывае, што погляды заказчыка i дызайнера кардынальна разыходзяцца?

— Часам з клiентамi сапраўды бывае няпроста. Нярэдка, напрыклад, муж i жонка супярэчаць адно аднаму ў сваiх пажаданнях. Бываюць i смешныя выпадкi. Нам прывезлi плiтку. На другiм баку плiткi была стрэлка, якая паказвала напрамак раскладкi, каб малюнак быў правiльны. I раптам чую ад заказчыцы: «Плiтку кладуць няправiльна». Удакладняю, чаму. Яна адказвае: «Стрэлка заўсёды павiнна быць накiравана ўверх!» Была ў мяне заказчыца, для якой я зрабiла iнтэр'ер у загадзя абгавораным стылi, а пазней яна вырашыла, што хоча нешта iншае. I паставiла мне некалькi ўмоў, якiя спачатку здалiся ўзаемавыключальнымi. Некалькi тыдняў я не магла пачаць працаваць, таму што гэтыя патрабаваннi проста не атрымлiвалася сумясцiць. Але ўрэшце я зрабiла так, як хацела заказчыца, нават разумеючы, што раблю заведама горш, чым было першапачаткова. Я зрабiла гэта, бо не мне, а ёй жыць у гэтым доме, i лiчу, што паступiла правiльна. Часам даводзiцца чуць: «У нас быў не вельмi прафесiйны дызайнер!» А я знаёмая з гэтым чалавекам i добра ведаю, што ён — выдатны спецыялiст. Проста ён не хоча слухаць клiента i не гатовы «наступаць на горла ўласнай песнi». А я, выслухаўшы, бяру заказчыка за руку i вяду за сабой да правiльнага разумення прыгажосцi — без усякага гвалту. У гэтым задача прафесiянала. Магу сказаць, што айчынным дызайнерам у чымсьцi пашанцавала: у Беларусi шмат людзей з добрым густам. Але яны не ўпэўненыя ў сабе i сваiм гусце, iм трэба дапамагчы знайсцi ўласнае бачанне прыгажосцi i ўвасобiць яго ў iнтэр'еры свайго дома.

Скандынаўскi стыль у iнтэр'еры.

— А што цяпер у модзе? Дызайн iнтэр'ераў падпарадкоўваецца трэндам, або ўплыў моды тут не такi вялiкi, як, напрыклад, у дызайне адзення?

— Зразумела, мода ў дызайне iнтэр'ераў прысутнiчае. Бо дызайн i мода — наогул звязаныя памiж сабой паняццi. Але мода ў дызайне iнтэр'ераў (асаблiва калi гаворка iдзе пра жылыя памяшканнi) не настолькi мабiльная i пераменлiвая, як, напрыклад, у дызайне адзення. У сярэднiм яна змяняецца раз у дзесяцiгоддзе, а глабальна — раз у стагоддзе. Цяпер у модзе экалагiчнасць: шмат святла, практычнасць i адсутнасць «празмернасцяў». Гэта ў першую чаргу так званы скандынаўскi стыль — белы iнтэр'ер з яркiмi каляровымi акцэнтамi. Імі могуць быць падушкi, арт-аб'екты, рамачкi на сценах. Iншымi словамi, практычны i зручны iнтэр'ер застаецца ў трэндзе ўжо досыць шмат гадоў. Ён аптымальны для жыцця. Калi сродкi дазваляюць, можна спынiцца на класiцы — яна заўсёды актуальная. Але класiка патрабуе досыць багатага аздаблення: натуральнае дрэва i тканiны, мэбля з масiву. I канешне, зараз актуальны стыль ар-дэко. Ён з'явiўся ў мiнулым стагоддзi i аформiўся за тры дзесяцiгоддзi памiж дзвюма сусветнымi войнамi. Яго фiласофiя — жаданне жыць. Ар-дэко стаў пераемнiкам мадэрну, але на яго паўплывалi i кубiзм Пiкаса, i канструктывiзм, i эстэтыка ўсходнiх iнтэр'ераў. Калi ў любым iншым iнтэр'еры выкарыстоўваюць адзiн-два акцэнты, то ў ар-дэко ўсё — акцэнт. Таму тут так важна захаваць пачуццё меры. На жаль, цалкам стварыць iнтэр'ер у стылi ар-дэко атрымоўваецца не часта — гэта досыць дорага для заказчыка. Хоць i ў Мiнску я гэта рабiла. Але часцей нашы суайчыннiкi аддаюць перавагу больш простым i мiнiмалiстычным стылям. У гэтым мы падобныя з Еўропай. Я працавала ў Германii — там дарагi дызайн лiчыцца дарэчным толькi ў iнтэр'ерах рэстаранаў i пяцiзоркавых атэляў. Дома нават забяспечаныя людзi абiраюць дэмакратычны i лаканiчны скандынаўскi стыль. Быў, праўда, у мяне адзiн па-сапраўднаму раскошны праект. У гiстарычнай частцы Дрэздэна, з мэбляй ад Рычарда Гая, у маiм любiмым стылi ар-дэко, дзе кожная дэталь была з разыначкай. Але заказчыкамi былi не этнiчныя немцы, а нашы суайчыннiкi, якiя пераехалi ў Германiю i пражылi ў Саксонii ўжо больш за 20 гадоў.

Арт-дэко.

— А што яшчэ вы можаце сказаць пра густы беларусаў у дызайне iнтэр'ераў?

— На жаль, жыхары нашай краiны крышачку закамплексаваныя ў выбары колераў, баяцца яркiх тонаў. Першае, што я, як правiла, чую ад клiента, — «Мне што-небудзь спакойненькае, бэжавае або карычневае». Нават «няяркае блакiтнае» — гэта ўжо смела. Радуе, што ад карычнева-бэжавых колераў у iнтэр'еры мы паступова адыходзiм. З'яўляюцца, напрыклад, адценнi шэрых тонаў. Гэты колер мае ў афармленні iнтэр'ераў вялiкi патэнцыял, ён прадстаўляе дызайнеру надзвычай шырокую палiтру адценняў, як цёплых, так i халодных. Паступова клiенты пачынаюць прымаць складаныя колеры ў iнтэр'еры: прыглушаныя бэзавы, фiсташкавы, ружовы. З'явiўся i чысты блакiтны колер — раней яго не хацелi. I нават белы. Яшчэ пяць-шэсць гадоў таму нашы людзi лiчылi, што белы — «бальнiчны колер». Мiж тым ён такi ж мнагастайны, як i шэры, чырвоны, карычневы.

Каму гэта па кiшэнi?

— Як працуе дызайнер iнтэр'ераў?

— Прафесiянал можа стварыць дызайн пакоя, узяўшы за адпраўны пункт рамку для фатаграфii. Дапусцiм, клiент любiць вось гэтую рамачку. Я пачынаю думаць, дзе б яна магла вiсець або стаяць. Спачатку патрэбны каркас — правiльна арганiзаваная прастора, а потым на гэты каркас мы «надзяваем» сам iнтэр'ер. Вобразна кажучы, «касцюм» можа быць любы — ад дзелавога стылю да кэжуал. Так што вельмi важна першапачаткова правiльна арганiзаваць прастору. Чалавечае вока заўсёды iмкнецца да правiльных формаў — да квадрата або кола, у гэтых аб'ёмах чалавек адчувае сябе камфортна. Гэта i называецца «ўтульнасць». Нават прастору няправiльнай формы можна зрокава змянiць пры дапамозе афармлення столi або падлогi, люстэркаў або расстаноўкi мэблi — i вось ужо памяшканне здаецца вам утульным. Першае, на што мы падсвядома звяртаем увагу, уваходзячы ў пакой, — гэта яго форма i колер. Якi колер выклiкае ў вас прыемныя асацыяцыi — залежыць ад вашых iндывiдуальных схільнасцяў. Але i тут ёсць правiлы. Напрыклад, недапушчальныя кiслотныя адценнi ў дэкоры сцен. Затое яны могуць быць дарэчныя ў арт-аб'ектах, якiя расстаўляюць акцэнты: дызайнерскае крэсла, таршэр, рамкi, вазы.

— Дызайн iнтэр'еру — наколькi гэта доўга па часе? I ўсё ж такi: наколькi гэта дорага?

— Зразумела, што работа над iнтэр'ерам кватэры, а тым больш дома, — гэта доўга. Праходзiць мiнiмум шэсць месяцаў з таго моманту, як людзi прыйшлi да мяне ўпершыню, i да дня, калi я запрашаю iх ацанiць вынiк маёй працы. Дызайнер стварае iнтэр'ер «пад ключ» — выбiрае мэблю, рашэннi для асвятлення прасторы, шторы, дэталi i акцэнты. Гэта апошнi чалавек, з якiм развiтваюцца гаспадары, — значна пазней, чым з будаўнiкамi i аддзелачнiкамi. I часта — першы чалавек, якi прыходзiць у iх кватэру, — яшчэ да будаўнiкоў. Я раблю будаўнiчыя чарцяжы, па якiх яны працуюць. I, зразумела, у мяне ёсць свае будаўнiчыя брыгады, з якiмi я ўвесь час супрацоўнiчаю, як i свае мэбельшчыкi, мноства iншых спецыялiстаў. А наконт цаны... у прынцыпе, дызайн iнтэр'ера магчымы пры любым бюджэце.

Аляксандра Анцэлевiч

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Захаваць. Нельга знесці

Захаваць. Нельга знесці

Знакі прыпынку нарэшце расстаўлены.

Калейдаскоп

Усходні гараскоп на наступны тыдзень

Усходні гараскоп на наступны тыдзень

Стральцам на гэтым тыдні не трэба пераацэньваць сваіх магчымасцяў.