Вы тут

Павел Сапоцька: Кансалідацыя грамадства — гэта праца


Наша размова з дырэктарам Нацыянальнага гістарычнага музея Беларусі Паўлам САПОЦЬКАМ адбылася адразу пасля вялікай музейнай планёркі. З яе ж і пачалася размова.


— Павел Міхайлавіч, што вырашалі?

— Пытанняў зараз набіраецца гэтулькі, што часам ловіш сябе на думцы: адно толькі прагаворванне іх зойме процьму часу. Ва ўмовах, якія стварыў для ўсіх нас COVІD-19, шмат што з традыцыйнай арганізацыі працы засталося збоку. І нарады, пасяджэнні ў большасці сваёй — таксама. Адпаведна, многія звычайныя тэмы расцягнуліся на пэўны час. А жыццё патрабуе ўсё большай руплівасці. Сёння, пагадзіцеся, як ніколі патрэбны хуткасці, сёння нельга стаяць на месцы і не спрабаваць зазірнуць у будучыню. І мяне часам здзіўляе, калі адбываецца падмена паняццяў, і творчая інтэлігенцыя губляе сябе ў справах, якія не павінны быць ёй уласцівы, якія не фарміруюць памкненні грамадства да стваральнай працы, да кансалідацыі інтарэсаў.

— У вас досыць вялікі калектыў...

— Нацыянальны гістарычны музей — гэта яшчэ і шэраг філіялаў, кожны з якіх з'яўляецца адлюстраваннем таго ці іншага кірунку ў гісторыка-асветніцкай працы. Усе пяць філіялаў таксама працуюць на пашырэнне ўяўленняў нашага грамадства пра гісторыю, культуру Айчыны. І сёння, калі і колькасць наведвальнікаў іншая — нашмат меншая, чым у ранейшыя гады, калі многа ў каго крыніцамі асветы становяцца вуліца, мітынгі і пустаслоўе, нам трэба шукаць новыя формы ўзаемадзеяння з рознымі сацыяльнымі групамі.

— І ў чым гэта выяўляецца?

— Стараемся інтэнсіфікаваць працу над рознымі новымі экспазіцыямі, выстаўкамі. Нацыянальны гістарычны музей даўно і досыць прафесійна паказвае рэтраспектыву беларускай культуры, беларускага мастацтва. Не абмінулі мы і 100-годдзе Купалаўскага тэатра. Заходзьце на гэтую гісторыка-тэатральную выстаўку, спасцігайце — і вы адкрыеце шмат цікавага, пазнаёміцеся са многімі постацямі беларускага тэатра. Пачала работу выстаўка «Геалакацыя Мінск. Графіка ХХ ст.», прымеркаваная да Дня горада. На ёй прадстаўлена каля 30 жывапісных і графічных работ са збору Нацыянальнага гістарычнага музея Рэспублікі Беларусь, сярод якіх можна ўбачыць знаёмыя лакацыі, плошчы і вуліцы беларускай сталіцы. Гэта своеасаблівая рэтраспектыва апошніх 200 гадоў існавання Мінска, дзе кожны перыяд адметны сваімі асаблівасцямі, знакавымі для гараджан падзеямі.

— У музеі багатыя калекцыі нумізматыкі, прадметаў мастацтва...

— І мы думаем, актыўна працуем над тым, каб як мага шырэй распавесці пра гэта не толькі тысячам гараджан, а і жыхарам усёй краіны.

— Ці хапае на гэта высілкаў той каманды, якая запаўняе навінамі сайт Нацыянальнага гістарычнага музея?

— Так, сайт, электронныя камунікацыі — гэта вельмі важна. Мы актыўна працуем у сацыяльных сетках. Вось і сёння на планёрцы звярталіся да тэмы інтэрнэт-суправаджэння нашай паўсядзённай работы, шырэйшага інфармавання пра новыя выстаўкі. Ёсць у нас, як я лічу, унікальная экспазіцыя — «Беларусь XVІ—XVІІІ стагоддзяў у партрэтах і геральдыцы». Так шырока гэтая тэма нідзе не адлюстравана. І, зразумела, шмат хто з аматараў гісторыі да яе не дайшоў. Не ведаюць пра такое багацце інфармацыі, пра магчымасць шмат цікавага ўбачыць на ўласныя вочы. Значыць, патрэбна пра яе пісаць сістэмна — і ў друкаваных медыя, і ў сацыяльных сетках. Патрэбны і добры альбом на гэтую тэму. Такія крокі — гэта яшчэ і доказ таго, што Беларусь гістарычна багатая, што ў нас захавалася шмат красамоўных артэфактаў, якія ўзвышаюць нашу нацыю, нашу краіну.

Дарэчы, навідавоку, што Нацыянальны гістарычны музей актыўна займаецца выдавецкай дзейнасцю... І гэта ў апошні час падштурхоўвае нас да своеасаблівай «рэвізіі» ўласных фондаў, уласных збораў. Мы не проста выпускаем альбомы. Хоць маем і досыць сімпатычны вялікі альбом, які распавядае пра наш музей увогуле. Зусім нядаўна выдалі ў «Беларускай Энцыклапедыі імя Петурся Броўкі» альбом «І рай, і боль на Песеннай Зямлі... Беларусь вачыма мастакоў 1920—1930-х гадоў». Кніга і зроблена шыкоўна, і рэпрадукцыі работ з нашай мастацкай калекцыі, сабраныя разам — усё гэта не можа не прыцягваць увагу. Важна толькі, каб і пра саму кнігу, і следам пра тое, што гэтыя скарбы захоўваюцца менавіта ў Нацыянальным гістарычным, шмат хто даведаўся. Адных прэзентацый з нагоды выдання альбома, відаць, мала.

— Чаму б не паказаць альбом у віртуальнай прасторы?

— Сапраўды, гэта добрая ідэя. І мы, пэўна, сумесна з «Беларускай Энцыклапедыяй» наладзім такі віртуальны прагляд. Створым магчымасці віртуальна пагартаць старонкі выдання, пазнаёміцца з адметнымі выявамі нашых прашчураў.

Нядаўна мы пачалі выдаваць штоквартальны часопіс «Беларускі музей». Выйшла ўжо два выпускі. Спадзяёмся на доўгае жыццё гэтага медыйнага праекта. І верым, што часопіс таксама будзе адным са складнікаў аб'яднання музейнай грамадскасці.

Гутарыў Мікола РАЎНАПОЛЬСКІ

Фота Яна ХВЕДЧЫНА

Выбар рэдакцыі

Эканоміка

Энергія смецця, якасць вады і зніжэнне затрат удвая. Камунальнікі і навукоўцы абмеркавалі ўплыў інавацый на жыццё галіны

Энергія смецця, якасць вады і зніжэнне затрат удвая. Камунальнікі і навукоўцы абмеркавалі ўплыў інавацый на жыццё галіны

Святлодыёды са шматслойнымі нанаплёнкамі, якія мяняюць колер у залежнасці ад часу сутак і падстройваюцца пад біярытм чалавека...

Спорт

Сёлета футбольнаму клубу «Віцебск» спаўняецца 60 гадоў

Сёлета футбольнаму клубу «Віцебск» спаўняецца 60 гадоў

«У юбілейны сезон хацелася сур'ёзна адзначыць дзень нараджэння. Але пандэмія каранавіруса ўнесла свае карэктывы».

Эканоміка

 Фiнансiстам патрэбны банкноты — прымаюць любыя. Банкi гарантуюць, што захаваюць нашы грошы

Фiнансiстам патрэбны банкноты — прымаюць любыя. Банкi гарантуюць, што захаваюць нашы грошы

Фiнансавыя паслугi адзiн аднаму людзi аказваюць ужо тысячы гадоў.