Вы тут

Спявак Павел Любчанка: Лепш канцэрт, чым удзел у конкурсе


Песні гэтага выканаўцы гучаць на беларускіх і расійскіх тэлеканалах, іх можна пачуць не толькі на айчынных радыёхвалях, але і на многіх FM-радыёстанцыях ЗША, Германіі, Ізраіля, Вялікабрытаніі, Расіі. Кампазіцыі «Зорныя ночы», «Без правілаў», «Каханне-пастка», «Мая каралева Беларусь» ведаюць і любяць па ўсёй краіне, асабліва на роднай для яго Магілёўшчыне. У музычных творах спевака шмат рамантыкі і тонкай лірыкі, якія ён цудоўна перадае дзякуючы свайму выканаўчаму майстэрству.

Вы яшчэ не знаёмыя з гэтым таленавітым маладым чалавекам? Тады мы з радасцю прадстаўляем яго вам у нашым эксклюзіўным інтэрв'ю. Знаёмцеся — саліст-вакаліст Магілёўскай абласной філармоніі, шоўмен, спявак, а таксама ідэйны натхняльнік і капітан футбольнай арт-каманды «Дняпро STARS» Паша Любчанка.


— Раскажыце пра сваё станаўленне як артыста, з чаго ўсё пачалося?

— Зерне творчасці і музыкі заклаў у мяне мой старэйшы брат Уладзімір. Мне было гадоў пяць, калі ў сям'і з'явіўся першы бабінны магнітафон. Слухалі музыку Modern Talkіng, гурты «Фрыстайл», «Ласкавы май». Перамотвалі кампазіцыі, да дзірак сціраючы магнітную стужку. Брат іграў на гітары, а я падпяваў, аднойчы нават зламаў інструмент, за што атрымаў вельмі сур'ёзна (смяецца). Аднак брат не звязаў сваё жыццё з творчасцю, а вось у мяне зерне прарасло. Памятаю, у дзясятым класе аб'явілі конкурс, дзе сярод іншых нумароў патрэбны быў і вакальны. Я быў вельмі сціплым вучнем: ніхто нават і падумаць не мог, што буду спяваць, тым больш на сцэне. Унутры ж адчуваў вялізнае жаданне выступаць, якое стрымліваў праз тую самую сціпласць. І вось у выніку прапанаванага настаўніцай лёсавання мне дастаўся запаветны вакальны нумар. Гэта быў мой першы вопыт, я выканаў хіт «Хлопчык хоча ў Тамбоў» Мурата Насырава і атрымаў столькі станоўчых водгукаў, што ў далейшым без майго ўдзелу не абыходзілася ніводнае мерапрыемства.

Трэба сказаць, што бацькі заўсёды падтрымлівалі ў творчых памкненнях нашага суразмоўніка, але іх жыццёвы досвед падказваў, што адукацыя патрэбна «сур'ёзная». Таму пасля паспяховага заканчэння школы хлопец паступіў у Магілёўскі дзяржаўны тэхналагічны ўніверсітэт харчавання. Аднак ужо на першым курсе мара пра сцэну прывяла Пашу ў ансамбль «Спяваючыя сэрцы». Менавіта на аддзяленні харавых спеваў пад кіраўніцтвам таленавітай Яўгеніі Цеўлінай малады чалавек адчуў, што знаходзіцца ў кузні музычнага майстэрства.

*  *  *

— Згадаем вучобу на вакале пад кіраўніцтвам славутай Наталлі Гайды.

— Гэта надзвычай яркі, цудоўны час, калі адбывалася станаўленне мяне ўжо як прафесійнага артыста. Я ўдзячны Богу і лёсу за тое, што на маім шляху сустрэўся такі чалавек як Наталля Віктараўна — гэта не проста артыстка з вялікай літары, а яшчэ і выдатны педагог. Вучыўся я на эстрадным вакале, аднак базу атрымліваў акадэмічную. Як сцвярджала тады майстар, калі навучыцца працаваць у акадэмічным стылі, то «папса» будзе як семкі (смяецца). І я вельмі ўдзячны ёй за гэта, бо цяпер магу смела казаць, што я ўніверсальны артыст.

— У адной з тэлеперадач вы казалі, што не лічыце сябе конкурсным спеваком...

— Справа ў тым, што дух саперніцтва неяк перашкаджае поўнасцю раскрыцца, не ведаю, чаму. Існуюць конкурсныя «байцы», якія гатовыя ісці атрымліваць нейкія гран-пры і гэтак далей. Мне ж лепш даць канцэрт, чым удзельнічаць у конкурсе. Вось такі псіхатып, напэўна. Дарэчы, у журы я адчуваю сябе таксама няўтульна, не разумею, як увогуле можна судзіць творчасць аб'ектыўна.

— Раскажыце аб рабоце над сваім новым хітом «Каханне-пастка», які стаў своеасаблівым эксперыментам у новым для вас стылі.

— Так, гэта эксперымент чыстай вады, і ён атрымаўся. Гэтым разам прыйшлося перайсці ў іншы выканальніцкі стыль ды крыху змяніць сваё вакальнае клішэ, аднак што датычыцца рамантыкі і лірыкі, характэрных для маёй творчасці, гэта ўсё застаецца. Трэк дастаткова хутка набірае абароты па папулярнасці і быў удастоены ўвагі радыёстанцыі «Матрошка FM», першай расійскай радыёстанцыі, якая атрымала брытанскую ліцэнзію на вяшчанне ў Лондане. Гэтым я ганаруся і хачу падзякаваць беларуска-ўкраінскаму тандэму, з дапамогай якога выпусціў гэты трэк, — Дзянісу Манёнку і Аляксандру Маціенку, кампазітару, які працуе з такімі артыстамі, як Monatіk, Святлана Лабада, Ціна Караль і іншымі.

— Напэўна, сябруеце з вядомымі артыстамі?

— Я ведаю шмат сучасных паспяховых выступоўцаў, але сябрую з нямногімі. Магу назваць сваімі сябрамі Сяргея Мінскага, Альберта Скарахода, Рыгора Гладкова — гэта тыя людзі, з якімі мы камунікуем, у нас агульныя памкненні і ў музыцы, і ў спорце.

— Як і ў любога артыста, бясспрэчна, у вас шмат прыхільніц. Ваша другая палавіна не раўнуе?

(Усміхаецца.) Яны ёсць, безумоўна. Што датычыцца маёй жонкі Алены, то рэагуе яна адэкватна, верагодна, таму, што сама з ліку творчых людзей. Яна піша казкі і вершы для дзяцей і выдаецца ў топавых часопісах не толькі ў краіне, але і за мяжой. Па сваёй сутнасці я адналюб і маё сэрца належыць толькі адной адзінай жанчыне. З ёй мы сустрэліся ў тым самым ансамблі «Спяваючыя сэрцы» і да гэтага часу разам.

*  *  *

Паша Любчанка стараецца атрымліваць асалоду ад простых і шчырых рэчаў, напрыклад, калі падчас выступлення ў падарунак прыносяць вялізную папку з публікацыямі пра спевака (чалавек збіраў гэтую калекцыю на працягу двух гадоў). Калі прыхільнікі творчасці радуюць артыста любімымі кандытарскімі ласункамі або прыгожа аформленымі сумеснымі фота з канцэртаў. А яшчэ мужчыне прыемна бываць на ўласным лецішчы, дзе разам з абранніцай ён будуе веранду і ганарыцца, што многае ўмее рабіць сваімі рукамі.

*  *  *

— Як узнікла ідэя стварэння футбольнай арт-каманды «Дняпро STARS»?

— Ідэйнымі натхняльнікамі з'яўляюцца мае сябры, заўзятыя прыхільнікі спорту Сяргей Мінскі і Альберт Скараход. З'явілася магілёўская арт-каманда адзінаццаць гадоў таму, напярэдадні рэспубліканскага чэмпіянату сярод артыстаў. У складзе — артысты цырка, эстрады, тэатра, прадстаўнікі тэлерадыёкампаніі, фотакарэспандэнты... Разам з камандай мы наведваем шмат гарадоў, дзіцячыя летнікі, дзе дорым сваю творчасць і папулярызуем здаровы лад жыцця, імкнёмся выхоўваць патрыятызм у моладзі.

*  *  *

На думку спевака, спорт і культура павінны ўзаемадзейнічаць. Артыст мусіць мець добрую фізічную форму, а спорт якраз дапамагае трымацца ў тонусе. Сёлета падчас свята пісьменнасці ў Бялынічах артыстычная футбольная каманда «Дняпро STARS» наведала абноўлены стадыён, згуляла ў таварыскіх матчах і парадавала публіку сваёй творчасцю.

Паша прымае ўдзел у розных гарадскіх мерапрыемствах, стараецца зрабіць свой унёсак у развіццё Магілёўшчыны. Нядаўна ў творчы багаж артыста дадаўся новы кліп на песню «Мая каралева Беларусь», у сюжэце якога паказаны мясціны баявой славы Магілёва. Дарэчы, для спевака родны горад заўсёды быў наймілейшы за любую сталіцу.

На маё пытанне пра планы артыст адказаў, што ў хуткім часе плануе даць сольнік у Мінску — там таксама шмат прыхільнікаў яго творчасці.

Надзея ЗУЕВА

Фота Ігара Багамазава

Выбар рэдакцыі

Жыллё

Па якіх крытэрыях дамы ўваходзяць у праграму па капрамонце?

Па якіх крытэрыях дамы ўваходзяць у праграму па капрамонце?

Пра ўсе тонкасці правядзення капітальнага рамонту расказалі спецыялісты.

Рэгіёны

Самы працяглы ўрок гістарычнай праўды і сяброўства

Самы працяглы ўрок гістарычнай праўды і сяброўства

Удзельнікі «Цягніка Памяці» папярэдніх гадоў дзеляцца сваімі ўражаннямі ад праекта.

Экалогія

Якія прагнозы на лета робяць метэаролагі?

Якія прагнозы на лета робяць метэаролагі?

Тры месяцы суцэльнай спякоты нам не абяцаюць

Гараскоп

Усходні гараскоп на наступны тыдзень

Усходні гараскоп на наступны тыдзень

У пачатку тыдня да Ракаў могуць падступна падкрасціся трывогі і сумневы.