16 студзеня, субота

Вы тут

У Мінску працуе фотавыстава Станiслава Янчарскага «Планета без вiз»


Для сучаснага чалавека вандроўкi — надзвычай простае i даступнае хобi, без якога ўжо складана ўявiць жыццё. Аднак 2020 год i пандэмiя пазбавiлi людзей гэтага задавальнення i новых уражанняў... Калi засумавалi па магчымасцi адкрываць новыя мясцiны, то ў Мастацкай галерэi Мiхаiла Савiцкага вас чакае выстаўка Станiслава Янчарскага «Планета без вiз». Фотавандроўка дазволiць усiм ахвотным наведаць 25 краiн свету: Беларусь, Аргенцiну, Грэцыю, Бразiлiю, Iталiю, Iсландыю i шмат iншых...


Наведаўшы экспазiцыю, вы зможаце ўбачыць каля 170 фотаздымкаў, якiя аўтар зрабiў падчас сваiх падарожжаў у перыяд з 2014-га да 2020 года. Прычым многiя з яго паездак — гэта арганiзаваныя фотатуры. Кожны кадр нараджаецца ў складаных умовах: горы, пустынi, вулканы, вадаспады — небяспечная i велiчная прырода не кожнага падпускае блiзка да сябе. Акрамя пейзажнай, будзе прадстаўлена таксама i жанравая фатаграфiя. Сам фотамайстар адзначае, што дзеля ўдалага здымка гатовы пераадольваць любыя маршруты i складанасцi:

— Вандраваць у фармаце «пражываць у гатэлi i ляжаць на пляжы» дакладна не мой варыянт. Хоць, калi здараюцца паездкi тыднi на два, то некалькi дзён я магу выдзелiць для такога адпачынку, а потым мне зноў трэба рухацца, вывучаць розныя завулкi, фатаграфаваць, — кажа Станiслаў Янчарскi. — Але проста вандроўка i фотатуры — гэта розныя паездкi. Бо, напрыклад, зiмой я вярнуўся з фотатура ў Алжыр, здымалi ў пустынi Сахара. Ты прыязджаеш у месца, дзе адсутнiчае сувязь, няма вады (робiш запасы на дзесяць дзён) i на сон можаш выкраiць гадзiн шэсць максiмум. А ўвесь астатнi час фатаграфуеш.

Як адзначае фатограф, не абыходзiцца ў паездках i без экстрыму i форс-мажораў, але да ўсяго ён прызвычайваецца i арыентуецца ў абставiнах па сiтуацыi. Бо, скажам, не ўсюды яшчэ нават сёння спакойна i добразычлiва ўспрымаюць чалавека з фотаапаратам. У некаторых арабскiх краiнах неабходна быць асцярожным, паколькi рэакцыя можа стацца самай нечаканай. А вось згадваючы сваю паездку ў Iран, фотамайстар расказвае, што людзi там былi адкрытыя, размаўлялi i фатаграфавалiся з задавальненнем:

— Вядома, за гады работы я ўжо маю пэўны досвед, якi дазваляе не трапляць у надзвычайныя сiтуацыi, хоць i не заўсёды ўсё можаш прадбачыць. Калi накiроўваешся ў Антарктыду i на невялiкiм караблi трапляеш у шторм, то гэта ўжо экстрэмальная сiтуацыя. Тое ж адчуваеш i спускаючыся ў дзеючы вулкан, каб зрабiць фотаздымак. Але мне цiкава працаваць менавiта ў такiх месцах, а вось тыя маршруты, дзе ўсё абходжана турыстамi, свядома мiнаю.

Станiстаў Янчарскi аб'ездзiў шмат краiн, а нарадзiўся будучы фотамайстар у вёсцы на Гродзеншчыне. З 1979 года пераехаў жыць у сталiцу. З'яўляецца аўтарам кнiг «Замалёўкi вандроўнiка», «Пяшчотны холад», таксама выйшаў з яго ўдзелам 1-ы том трохтомнага выдання «Касцёлы Беларусi». Актыўна прымае ўдзел у розных выставачных фотапраектах. На мiжнародным конкурсе «35 AWARDS», дзе ўдзельнiчалi фатографы з 172 краiн свету i было прадстаўлена 392 тысячы работ, Станiслаў увайшоў у лiк 100 найлепшых фатографаў у чорна-белай намiнацыi, i яго работа была апублiкавана ў вынiковым каталогу. Але толькi сам аўтар ведае, што, каб зрабiць той самы фотаздымак, яму давялося спачатку ляцець да Парыжа, адтуль у Буэнас-Айрэс, потым ехаць на машыне ў Анды i тры разы паднiмацца ў горы.

— Асаблiва важна i актуальна для мяне падзялiцца сваiмi фотаздымкамi зараз, калi ўжо столькi часу людзi амаль нiкуды не выязджаюць. Ды i палiтра прадстаўленых краiн на выстаўцы такая, што не кожны можа туды трапiць. Аднак галоўнае, каб людзi зразумелi, што ў жыццi ўсё магчыма.

Фотавыстаўка адкрыецца 4 лiстапада i будзе чакаць сустрэчы з наведвальнiкамi да 6 снежня 2020 года ў Мастацкай галерэi Мiхаiла Савiцкага ў Мiнску па адрасе: пл. Свабоды, 15. Дарэчы, па суботах у падарунак ад аўтара ўваход для жанчын бясплатны.

Алена ДРАПКО

Прэв’ю: say-hi.me

Загаловак у газеце: Вас чакае «Планета без вiз»

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Калі маці як дзіця, або Як пасябраваць з самымі роднымі людзьмі, якія на старасці гадоў сталі асаблівымі

Калі маці як дзіця, або Як пасябраваць з самымі роднымі людзьмі, якія на старасці гадоў сталі асаблівымі

Што рабіць, калі нечакана маці або бацька сталі вельмі настойліва заяўляць пра сябе?

Культура

Слухаць сняжынкі, сачыць за ростам травы. Янка Сіпакоў не любіў тусовак  і лічыў адзіным багаццем кнігі

Слухаць сняжынкі, сачыць за ростам травы. Янка Сіпакоў не любіў тусовак і лічыў адзіным багаццем кнігі

Вось ужо дзесяць гадоў, як пісьменнік Янка Сіпакоў застаўся ў сваіх кнігах — і тых, што падарыў, а найперш, у тых, што напісаў... А споўнілася б яму сёння 85 гадоў.