Вы тут

Трэцi раз замужам


Калi адзiн знаёмы калега аформiў шлюб трэцi раз, у размовах ён любiў праводзiць розныя аналогii i цытаваць вядомых людзей. Маўляў, што Дастаеўскi быў тры разы жанаты, i амаль вывеў тэорыю, нiбыта трэцi шлюб бывае самы ўдалы. Дыпламатычны Кабзон наогул любiў выказацца прыгожа, ну i пры гэтым, з сэнсам. Вядомае яго: «Я тры разы быў жанаты i кожны раз шчаслiвы». Вiдаць, гэта i праўда, не так рэдка здараецца з мужчынамi.


А вось калi жанчына, не спявачка, не актрыса, не паспяховая бiзнес-лэдзi, а звычайная працаўнiца тры разы выходзiць замуж, такое, бывае, i насцярожвае. Асаблiва тых, хто лепей за ўсiх ведае, гатовы ўсiх асуджаць i ўсiм ярлыкi вешаць. Выходзiць, не варта на iх зважаць, наогул грамадская думка — не лепшы дарадца, асаблiва ў такiх пытаннях. Пра гэта не так даўно гаварылi з цiкавай жанчынай, якую давялося сустрэць у адной з маiх экспедыцый па маленькiх вёсках. Яна, яшчэ даволi маладая, мiлавiдная жанчына, стараста вёскi, працаўнiца, якiх пашукаць.

Аб чым шкадуе ў жыццi, дык толькi аб тым, што адукацыю добрую ў свой час не атрымала. Так сталася, што Людмiлу мацi адна гадавала. Зусiм нядрэнна вучылася, але паступаць у ВНУ нават не стала, бо пабаялася ехаць у сталiцу, каб не выглядаць белай варонай. Яе аднакласнiкi, дзецi калгасных спецыялiстаў ды i проста больш забяспечаных бацькоў, у 90-я гады мелi модныя джынсы-курткi, грошы на кiшэнныя расходы. А яна прасiць у мацi не пасмела б, бачыла, як тая жыве, ды i пайшла на работу пасля школы, добра, за некалькi кiламетраў была птушкафабрыка. Ну, а там хутка закахалася ў маладога майстра, замуж выскачыла зусiм маладая. Сын нарадзiўся, жылi здаецца, i нядрэнна, але ж муж любiў выпiваць. I гэтыя яго вечныя паляваннi-рыбалкi з сябрамi, з якiх яго прывозiлi амаль у «непад'ёмным» стане, спачатку цярпела. Потым стала сварыцца, яго бацькам скардзiцца. Нiчога не дапамагала. Цвярозы, ён прасiў прабачэння, абяцаў выправiцца, больш нiколi ў рот не браць. «Нiколi» канчалася ў наступныя выхадныя, калi навязлiвыя сябрукi зноў падбухторвалi на выезд. I невядома, як было б далей, але аднойчы такi вось выезд скончыўся трагедыяй. Той, што быў за рулём, таксама нецвярозы, зусiм амаль не пацярпеў, а ён адразу — насмерць. Так засталася ўдавою.

Яе, старанную гаспадыню, руплiвiцу на рабоце, праз колькi гадоў прыкмецiў чалавек з суседняй вёскi. Таксама як быццам працавiты: усё ў дом. Працаваў у калгасе кiроўцам, прыязджаў у сваты некалькi разоў, маляваў перспектывы сумеснага жыцця, вялiкi дом абяцаў пабудаваць. Яна неяк усё раздумвала, нiбы чаго пабойвалася. Але ўся вясковая грамада ў адзiн голас раiла: не марудзь, дзеўка, не лавi варон, такiя на дарозе не валяюцца. Ну i згадзiлася. Справiлi вяселле, сцiплае, для самых блiзкiх. Праз некаторы час дачушка нарадзiлася. Дом, як i абяцаў, пабудаваў. А яна ўжо старалася, каб было i чыста, i прыгожа, i нагатавана, i напрасавана. Але муж часцей быў незадаволены, усё прыдзiраўся па дробязях. А калi здаралася выпiць, стаў руку падымаць. Далей — болей. Стала падумваць пра развод, дома шкада было, столькi ўкладзена душы i працы. Але ж калi зрабiлася зусiм невыносна, прыняла рашэнне. Праўда, да гэтага столькi было выплакана i выпакутавана. «Нiколi не думала, што так можа быць у жыццi, раней толькi чытала пра хатнi гвалт, — расказвае Люда. — А тут бывала, спаць клалася ў куртцы, каб хутчэй выбягаць, калi холадна на вулiцы». Ну i адважылася. Сышла раз i назаўсёды. Узяла крэдыт на рэканструкцыю старой хаты, яшчэ бабулiнай. Сын падрос, ужо вучыўся ў каледжы. З дачкой ягады-грыбы летам збiралi, каб яе ў школу адправiць. Неяк выкручвалiся.

З Васiлём пазнаёмiлася выпадкова, у палiклiнiцы. Стаў заязджаць. Тут ужо вясковая грамада выказала рашучую непрыязь. Ну як жа, яна такая станоўчая, нацярпелася ў сваiм жыццi, а ён сядзеў у турме. На жаль, было такое ў яго бiяграфii. Трапiў па маладосцi ў непрыемную гiсторыю. Але ж яна ўжо не юная, каб у людзях не разбiрацца. Ён расказаў, як яго падставiлi, як сутыкнуўшыся з людской подласцю, разгубiўся i па сутнасцi адседзеў за чужое злачынства. I яна верыла. Але думала, сумнявалася. На святы ён часам дарыў прыгожыя глянцавыя часопiсы. У адным з iх прачытала iнтэрв'ю з Iрынай Хакамадай. Тая гаварыла, што не вельмi верыць сацыёлагам, якiя сцвярджаюць, што людзi зараз не хочуць жанiцца, выходзiць замуж. Проста яны не знайшлi пакуль свайго чалавека — сцвярджала медыйная персона. «Вось гэта i стала тады вырашальным, я згадзiлася. Зараз нарэшце адчула душэўны спакой, якога раней не мела. Дадому iду з ахвотай. Што можа быць лепшым за гэта?» — казала мая суразмоўнiца.

I праўда, сустрэць свайго чалавека вялiкае шчасце, не кожнаму выпадае. I хоць жыве яна цяпер не ў прасторным доме, а ў невялiкай утульнай бабулiнай хаце, ружы ў яе на падворку ў лiстападзе цвiтуць. Iншыя ўжо даўно зрэзалi ссохлыя бутоны, укарацiлi галiнкi, укрылi кусты апалым лiсцем да вясны. А ў яе каля ганка распусцiлiся жоўта-аранжавыя шыкоўныя кветкi i раскошна блiшчаць пад цяжкiмi кроплямi расы. Даглядаць умее цi сарты ведае?

Святлана ЯСКЕВIЧ

Фота: informburo.kz

Выбар рэдакцыі

Грамадства

«Лепшы цюнінг для машын — правільны пратэктар шын»

«Лепшы цюнінг для машын — правільны пратэктар шын»

Менавіта пад такім слоганам будзе праводзіцца Рэспубліканская прафілактычная акцыя, якая ініцыяваная на нашых дарогах Дзяржаўтаінспекцыяй краіны. 

Грамадства

Зімовы асартымент. Колькі каштуюць «вітаміны» на «Лебядзіным»

Зімовы асартымент. Колькі каштуюць «вітаміны» на «Лебядзіным»

З якімі прыкметамі вы звязваеце набліжэнне зімы? 

Грамадства

Якiя нашы звычкi шкодзяць здароўю i знiшчаюць iмунiтэт?

Якiя нашы звычкi шкодзяць здароўю i знiшчаюць iмунiтэт?

Мы ў жыццi шмат чаго робiм, што пагаршае наша здароўе — або адразу, або ў аддаленай перспектыве.