Вы тут

«Калі ў сувязіста ўсё добра, пра яго не згадваюць»


Праца вайскоўцаў-сувязістаў на першы погляд зусім не відовішчная. Але паспяховае выкананне баявой задачы немагчымае без добра наладжанай сувязі паміж камандаваннем і падраздзяленнямі.


На Армейскіх міжнародных гульнях, якія праходзілі некалькі месяцаў таму, беларускія ваенныя сувязісты ўдзельнічалі ў конкурсе «Упэўнены прыём». Узнагароды ў гэтай намінацыі разыгрывалі на базе Мінскага гарнізона. Для нашых вайскоўцаў конкурс прайшоў рэзультатыўна — яны атрымалі перамогу. Сапернікамі беларусаў былі прадстаўнікі Расіі, В'етнама і Таджыкістана.

Спаборніцтвы сувязістаў складаліся з пяці этапаў — «Упэўнены прыём», «Упэўненая перадача», «Радыёарыентаванне», «Работа на абсталяванні ІT-структуры» і «Ваенізаваная эстафета». У адным з іх прымаў удзел капітан Ілья Прыгажаеў — начальнік аддзялення радыёрэлейных і трапасферных станцый. Ён служыць у 86-й брыгадзе сувязі.

— Ад нашай каманды патрабавалася выканаць некалькі задач, — расказваевайсковец. — Неабходна было працягнуць оптавалаконную лінію, арганізаваць па ёй службовую сувязь, зварыць пашкоджанае валакно на хуткасць, ацаніць якасць работ пры дапамозе адмысловага прыбора і арганізаваць відэаканферэнцсувязь. А на другім этапе мы мусілі настроіць спецыяльны маршрутызатар. Наш этап праходзіў адзін дзень, і на ім мы сталі найлепшымі.

Ілья Прыгажаеў кажа, што праграма конкурсаў прыкметна адрознівалася ад паўсядзённых задач і легендаў вучэнняў.

— Калі на вучэнні мы едзем для таго, каб забяспечыць сувязь паміж камандаваннем і падраздзяленнямі, то тут гэта ўжо трэба было рабіць на хуткасць. Прычым сам аб'ём работ не такі вялікі пры добрым веданні абсталявання, але ціснуў час. Мы працавалі на тэхніцы, якая зараз выкарыстоўваецца ў нашых Узброеных Сілах. Вось што было новае, дык гэта работа са зварачным апаратам. Справа ў тым, што яго выкарыстоўваем не мы, а спецыяльныя рамонтныя падраздзяленні. Таму першы трэніровачны прагон з ім аказаўся даволі марудны. Задача перад намі стаяла наступная: як мага хутчэй прыбыць на месца, дзе нітка са шкельцамі была выведзена са строю, хутка ўсё гэта зачысціць і зварыць. А ўсё астатняе складанасцяў не выклікала. Калі ў сувязіста ўсё добра, пра яго ж не згадваюць. Зрэшты, уменне варыць валакно таксама можа спатрэбіцца — хто ведае, што можа быць у жыцці.

Суразмоўнік крыху расказаў і пра іншыя конкурсы ваенных сувязістаў. Напрыклад, у намінацыі «Упэўнены прыём» трэба было злавіць адмысловым прыёмнікам сігналы, якія перадавалі расстаўленыя ў розных пунктах перадатчыкі, і запеленгаваць іх месцазнаходжанне.

— Самай відовішчнай аказалася ваенізаваная эстафета. Трэба было здзейсніць марш на камандна-штабным аўтамабілі, пасля разгарнуць і згарнуць на хуткасць радыёстанцыю. Затым экіпаж перамяшчаўся на спецыяльны этап, дзе мусіў выканаць некалькі заданняў — надзець на хуткасць агульнавайсковы засцерагальны камплект, разабраць і сабраць на хуткасць АК-74 і абціснуць вітую пару. Пасля гэтага яны адпраўляліся на стрэльбішча. Там конкурс чымсьці нагадваў біятлон — пацэліць у пяць мішэняў, за кожную незакрытую цэль даводзілася пераадолець штрафны круг. Затым трэба было пераадолець паласу перашкод. Так што сувязісты не толькі сядзяць у эфіры, як гэта можа здацца неспрактыкаванаму чалавеку.

Валяр'ян ШКЛЕННІК

Фота БЕЛТА

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Дыета ад хандры. Што жаваць, каб не перажываць

Дыета ад хандры. Што жаваць, каб не перажываць

«Сумныя» прадукты — прэч з халадзільніка!

Грамадства

«Сталінскі праспект мы называлі брадвеем». Як і чым жылі беларускія стылягі

«Сталінскі праспект мы называлі брадвеем». Як і чым жылі беларускія стылягі

Пасля смерці Сталіна «жалезная заслона», якая аддзяляла Савецкі Саюз ад навакольнага свету, прыадчынілася.

Калейдаскоп

Усходні гараскоп на наступны тыдзень

Усходні гараскоп на наступны тыдзень

АВЕН. Неабходна будзе сканцэнтраваць намаганні на рабоце.

Грамадства

Прынцып Інэсы Караткевіч: цаніць кожную хвіліну

Прынцып Інэсы Караткевіч: цаніць кожную хвіліну

«Ні разу не пашкадавала, што прыйшла працаваць у такую ўнікальную структуру, як спажыўкааперацыя»