Вы тут

Гурт «ІNVІNO»: Найлепшая імправізацыя — добра спланаваная рэпетыцыя


У гасцях «Чырвонкі. Чырвонай змены» — беларускі музычны гурт, які працуе ў стылі поп-рок з 2005 года. У творчай скарбонцы вакалістаў два альбомы — «У свае 23» і «Акустыка», на падыходзе — доўгачаканы трэці. Калектыў з'яўляецца фіналістам шматлікіх фестываляў і праектаў, прымае ўдзел у мясцовых рок-фестывалях, трыб'ютах гуртоў «Placebo», «Green Day», «Muse». Іх песня «Кахаю» — адзін з галоўных саўндтрэкаў да фільма «Бабруйск—Дакар», а знакаміты твор «Марта» быў прызнаны пераможцам на радыё «Сталіца».

Хлопцы не перастаюць штурмаваць сцэны Мінска і іншых гарадоў Беларусі і Расіі, актыўна іграюць на шматлікіх сольных канцэртах. У 2017-м змяніўся колішні склад удзельнікаў — разам з салістам і заснавальнікам калектыву Артурам ШУСТОЎСКІМ сталі працаваць бас-гітарыст і бэк-вакаліст Павел БУРЧЫК, ударнік Андрэй ВЕРАСАЎ і менеджар гурта Аляксандр БЛЮМ. Давайце пазнаёмімся з імі бліжэй.


Мы пачалі сваю гутарку з Артура, які расказаў гісторыю назвы гурта: «ІNVІNO» — гэта ўрывак са знакамітага лацінскага выслоўя «Іn vіno verіtas», якое перакладаецца як «Праўда — у віне». Напачатку збіраліся з сябрамі ў гаражы, размаўлялі пад келіх добрага напою і рэпеціравалі. На той момант ідэя такой назвы падалася нам арыгінальнай. Наконт музыкі вызначыліся, што хочам пісаць шчырыя рэчы».

Калектыў выконвае ў асноўным рускамоўныя песні, якія можна пачуць, як яны самі гавораць, паўсюль, дзе разумеюць рускую мову. У гурта два кірункі — аўтарскі праект, дзе Артур піша песні і музыку, Павел і Андрэй дапамагаюць з аранжыроўкай, а Аляксандр адказвае за арганізацыю. І другі праект — камерцыйны, дзе музыканты працуюць як кавер-бэнд. «У гэтай якасці мы выступаем тым жа складам. Плюсы праекта ў тым, што выпрацоўваецца зладжанасць, якая прыходзіць з гадамі, частыя выступленні даюць цудоўную сцэнічную практыку, якая, вядома, вельмі важная для любога калектыву. І, безумоўна, гэта заробак і самарэклама: чым больш нас ведаюць, тым лепш», — тлумачыць менеджар гурта Аляксандр.

Каманда спявае на розных мерапрыемствах, таму, калі просяць выканаць што-небудзь з рэпертуару папулярных артыстаў, яны не адмаўляюцца, гэта адбываецца, падчас працы «каверам». У планах аднавіць аўтарскія канцэрты, гэтым, дарэчы, хлопцы зараз і займаюцца. Па словах удзельнікаў, цяпер яны ствараюць менш песень у параўнанні з тым, што рабілі ў мінулым. Тады было шмат ідэй — ад сумяшчэння рамантыкі з рокам, жывым жорсткім поп-рокам, і лірыкі — скрыпкі, віяланчэлі і г. д. Цяпер жа яны разумеюць, што на гэта ўсё ідзе шмат часу і тым больш грошай. Сёння гурт імкнецца да лірычнай глыбіні, паказвае музычнасць і драйв, дзякуючы чаму нараджаюцца рамантычныя творы ў рок-выкананні.

Аляксандр лічыць, што беларуская публіка эмацыянальна скаваная і каб «распаліць» яе, неабходна шмат сіл і энергіі, аднак у той жа час для яго як былога сібірака мінскія размеранасць і спакой спрыяюць творчасці. «Бывае, і не аднойчы, калі мы «разаграём» нават самых скептычна настроеных людзей. Спачатку ім шмат што не падабаецца, могуць папрасіць зрабіць гучней альбо паправіць «гітарку» ці дадаць ударныя. А пасля звяртаюцца: іграйце яшчэ і яшчэ» (cмяецца).

Па словах галоўнага вакаліста, у гурта ёсць канцэртныя і так званыя неканцэртныя песні. Калі людзі прыходзяць непасрэдна на гурт «ІNVІNO», значыць, яны іх добра ведаюць, калектыў ім даспадобы. Таму ў гэтым плане камандзе цяжэй выступаць як кавер-бэнду, бо прыходзіцца працаваць з «халоднай» публікай. «Кожны раз неабходна даказваць, хто ты, чаго ты варты, іншымі словамі, заваёўваць увагу гледача. Гэта вельмі складана: зноў і зноў праходзіць кола такога «музычнага пекла», — дзеліцца ўражаннямі Артур. Аднак да падобных «экзаменаў» музыканты рыхтуюцца і лічаць, што найлепшая імправізацыя — гэта добра спланаваная рэпетыцыя.

У ходзе размовы я задала пытанне пра крытыку. На думку Аляксандра, яна ёсць розная: хапае тых, хто насамрэч жадае нешта падказаць, і тых, хто крытыкуе, не прапаноўваючы пры гэтым нічога. У такім выпадку музыкант навучыўся яе прапускаць міма вушэй. Увогуле рокеры лічаць, што паслухаць заўвагі і прапановы варта, але трэба ведаць, што адтуль можна ўзяць. «Калі больш прафесійны за мяне чалавек скажа, я прыслухаюся», — падсумаваў Павел.

...Як мінімум два выступленні на тыдзень, рэпетыцыі, работа над новым альбомам і г. д. — у калектыўным графіку распісана ўсё па гадзінах. У студыі падчас нашай сустрэчы хлопцы рыхтаваліся да чарговага канцэрта. Настройваючы свае гітары і барабаны, наладжваючы апаратуру, па ходзе справы яны расказалі, што ў іх камандзе ўсе прафесіяналы: акрамя дзейнасці ў гурце, Андрэй, напрыклад, іграе ў ваенным аркестры, Паша з дзяцінства займаецца музыкай, паралельна іграе ў царкве, Аляксандр мае вялікі вопыт у гукарэжысуры, прадзюсіраванні, Артур жыве работай з гуртом.

Калектыў выступае на адных пляцоўках з такімі знакамітасцямі, як спявачка Влада, гурты «Без білета», «Neuro Dubel», беларускім андэграўндам «Мутнаевока» і іншымі, нярэдка перасякаліся з рок-гуртамі «Агата Крысці», «Zdob sі Zdub», ігралі на «падагрэве» ў «Бі-2». Гурт лічыць, што выступаць на адной сцэне з такімі «зоркамі» — шчаслівая падзея. На маё пытанне аб прыхільніцах, якіх, вядома, шмат, Артур адказаў з усмешкай, што яго ўсё задавальняе, а вось астатнія ўдзельнікі гурта несвабодныя, але кажуць, што жонкі разумеюць спецыфіку іх работы, таму асаблівых праблем няма.

Я спытала ў калектыву, як яны збіраюцца з духам перад выхадам на сцэну і што для іх галоўнае ў дзейнасці. Артур сказаў, што для яго важна пабыць у цішыні, а пасля канцэрта вакаліст любіць аднаўляцца ў лесе і параўноўвае разнастайнасць прыроды са сваёй музыкай. Лідар гурта гаворыць, што музыканты стараюцца «не біць у адну кропку», эксперыментуюць, таму ў іх рэпертуары можна знайсці кампазіцыі на любы густ. А галоўнае для творцаў — гэта ўпартасць, бо існуе шмат прыкладаў, калі калектывы здаюцца і пасля распадаюцца. Так, Артур прыгадаў сваю даўнюю размову з лідарам «Neuro Dubel» Аляксандрам Кулінковічам, які расказваў, што калі той пачынаў, сярод шматлікіх беларускіх гуртоў яны былі самыя непрафесійныя. Пасля ж з тых артыстаў ніхто не застаўся на сцэне. А яны вытрымалі, бо працягвалі іграць і пісаць песні. Менеджар гурта Аляксандр на гэта дадаў, што ў многім вырашае таксама выпадак — трэба аказацца ў патрэбным месцы ў патрэбны час. Так, як гэта адбылося з многімі вядомымі гуртамі.

На завяршэнне размовы, калі мы гаварылі пра талент і поспех, я папрасіла хлопцаў апісаць сваю творчасць некалькімі словамі, для іх — гэта драйв, глыбіня, свабода, а яшчэ грув, калі ўсіх «качае», баланс, а таксама іскра, якая ідзе са сцэны.

Надзея ЗУЕВА

Фота з архіва музыкантаў

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Арктычнае ўварванне на змену цёпламу паветру. Калі чакаць першы снег? Прагноз ад Дзмітрыя Рабава

Арктычнае ўварванне на змену цёпламу паветру. Калі чакаць першы снег? Прагноз ад Дзмітрыя Рабава

З чым звязана такая восеньская зменлівасць надвор’я і калі чакаць першы снег.