Вы тут

Фільмы, за якія мы палюбілі Барыса Плотнікава


Трывожны час, трагічныя навіны пандэміі... Акцёр тэатра і кіно Барыс Плотнікаў памёр на 71-м годзе жыцця. Сышоў той, хто падарыў нам увасабленні самых яркіх герояў беларускай літаратуры…


А нарадзіўся Плотнікаў у невялікім расійскім гарадку Няўянску. У Свярдлове скончыў тэатральнае вучылішча: так і пачылася яго акцёрская кар'ера. Працаваў і ў Свярдлоўскім ТЮГу, і ў Маскоўскім тэатры сатыры, і ў МХТ імя Чэхава. Таксама Барыс Плотнікаў выкладаў у ГІТІСе: займаў пасаду тэатральнага педагога і быў кіраўніком майстэрні.

На працягу свайго творчага і прафесійнага жыцця акцёр паспеў зняцца ў стужках, вельмі важных не толькі для сусветнай, але і для беларускай культуры. Таму «Звязда» вырашыла зрабіць топ адметных фільмаў, у якіх здымаўся Барыс Плотнікаў.

«Узыходжанне» Ларысы Шапіцькі (1976 год)

Гэтая стужка — дэбютная работа Плотнікава. Фільм зняты па матывах знакамітай аповесці Васіля Быкава «Сотнікаў». «Узыходжанне» распавядае гісторыю двух партызан, салдата Рыбака і афіцэра Сотнікава, якія трапляюць у палон. Пасля допытаў і катаванняў адзін з герояў рашаецца на здраду.

Быкаў паставіў вельмі жорсткую і канкрэтную ўмову: фільм павінен здымацца ў мароз на нерушы. Шапіцька выканала загад пісьменніка, бо меркавала, што суровыя ўмовы надвор'я дапамогуць акцёрам больш глыбока і дакладна ўвайсці ў вобраз.

«Узыходжанне» — першы савецкі фільм, які атрымаў вышэйшую ўзнагароду Міжнароднага кінафестывалю ў Заходнім Берліне «Залаты мядзведзь» у 1977 годзе.

«Дзікае паляванне караля Стаха» Валерыя Рубінчыка (1979 год)

Наступная стужкая, якая таксама паўплывала на беларускую культуру. У экранізацыі аднайменнага рамана Уладзіміра Караткевіча Плотнікаў сыграў Андрэя Беларэцкага — маладога фалькларыста-этнографа, які прыехаў на Беларускае Палессе, каб сабраць старажытныя легенды і паданні.

Атрымаўся сапраўдны дэтэктыўны фільм з элементамі хорара. А некаторыя ўвогуле лічаць, што «Дзікае паляванне караля Стаха» — першы савецкі містычны трылер. У прынцыпе, з гэтым складана не пагадзіцца.

Хоць па сюжэце дзеянне адбываецца на Беларускім Палессі, здымкі праходзілі на Львоўшчыне, у Падгарэцкім замку, дзе калісьці лютавала і балявала няверная жонка Пане Каханку Тэрэза Ржавуская. Андрэй Беларэцкі ў выкананні Барыса Плотнікава атрымаўся вельмі беларускім, інтэлігентным, чуллівым і мужным.

«Халоднае лета пяцьдзясят трэцяга...» Аляксандра Прошкіна (1987 год)

Дзея фільма разгортваецца летам 1953 года. Незадоўга да гэтага кіраўніцтвам СССР быў прынят указ аб амністыі. З лагераў вызвалілі дзясяткі тысяч злачынцаў, і ў краіне рэзка вырас узровень крыміналу. Двое былых палітвязняў, якія нядаўна выйшлі з лагера, уступілі ў сутычку з бандай амнісціраваных крымінальнікаў.

Барыс Плотнікаў сыграў сына Старабагатава, слыннага навукоўца, які быў беспадстаўна арыштаваны, прайшоў пекла зняволення і загінуў, абараняючы людзей ад крымінальнікаў. Роля вельмі кароценькая... Але тыя імгненні, якія артыст пражывае на экране, уразаюцца ў памяць. Сын Старабагатава адрокся ад бацькі — «ворага народа»... І цяпер, атрымаўшы вестку пра яго смерць, ён адчувае неверагодны сплаў пачуццяў: сорам, страх, адчай, жаль... Глядач дадумвае яго страшную гісторыю, яскравую ілюстрацыю эпохі.

«Сабачае сэрца» Уладзіміра Борткі (1988 год)

У знакамітым фільме, знятым па матывах аповесці Міхаіла Булгакава, Плотнікаў сыграў ролю доктара Барменталя.

Цікава, што на ролю прафесара Праабражэнскага, які ператварае звычайнага дваровага сабаку Шарыка ў пралетарыя Шарыкава, прабаваліся такія акцёры, як Юрый Якаўлеў, Міхаіл Ульянаў, Леанід Бранявой і іншыя. На ролю Шарыкава разглядалася дванаццаць кандыдатур. А вось што доктара Барменталя сыграе менавіта Барыс Плотнікаў, рэжысёр ведаў адразу, яшчэ да пачатку кінапроб. Яшчэ адзін яскравы вобраз інтэлігента з непахіснымі духоўнымі прынцыпамі...

Арына КАРПОВІЧ

Загаловак у газеце: Узыходжанне назаўсёды

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Калі дапамога патрэбна экстранна, яе заўсёды змогуць аказаць валанцёры Чырвонага Крыжа

Калі дапамога патрэбна экстранна, яе заўсёды змогуць аказаць валанцёры Чырвонага Крыжа

Гучны гул сірэны знянацку застаў пенсіянерку Веру Васільеўну дома.

Грамадства

Хормайстр Ніна Ламановіч: Можна выходзіць замуж, калі жыццё жанчыны пасля гэтага палепшыцца

Хормайстр Ніна Ламановіч: Можна выходзіць замуж, калі жыццё жанчыны пасля гэтага палепшыцца

Галоўнаму хормайстру Вялікага тэатра 27 жніўня споўнілася 70 гадоў. 

У свеце

У «чорнай» зоне. Чаму Літву захліснула пандэмія?

У «чорнай» зоне. Чаму Літву захліснула пандэмія?

Уся Літва трапіла ў «чорную» зону заражэння каранавірусам. 

Грамадства

Страшнае слова «генацыд»

Страшнае слова «генацыд»

Для тых, хто прысвойвае сабе права быць «выключнымі», гэта рана ці позна становіцца катастрофай у маштабах народа.