Вы тут

Распавядаем пра модныя стрыжкі хатніх жывёл


У нашы дні да хвастатых і вусатых гадаванцаў гаспадары ставяцца не менш уважліва, чым да ўласных дзяцей.


Пра моду і крэатыў

Праца грумера сезонная. І зімой якраз «несезон». Наплыў кліентаў у стылістаў чатырохногіх — вясной (асабліва калі яна, як у апошнія гады, пачынаецца раптоўна, і гаспадары разумеюць, што іх сабакі пасля зімы выглядаюць не вельмі дагледжанымі) і ўвосень, пасля дачнага сезона. Коцікаў, дарэчы, прыводзяць у гэтую пару да стылістаў не радзей, чым сабак: вясновая і восеньская лінька вусатых-хвастатых пасля стрыжкі менш праблематычная. Цяпер, не ў сезон, у Крысціны Нічыпаровіч, грумера з амаль дзесяцігадовым стажам, у дзень звычайна не больш за два-тры кліенты.

— Калі я толькі пачынала працаваць, сабакі, ды і каты траплялі да мяне ў жахлівым стане. Асабліва ў канцы лета і пачатку восені, пасля таго, як правялі з гаспадарамі шмат часу на прыродзе, — распавядае Крысціна. — У даўгашэрсных былі самыя сапраўдныя дрэды, як у рэпераў: нават блохі ў іх не заводзіліся! Прывядзенне ў належны выгляд жывёлы пасля «летніх вакацый» займала не менш за два дні. Цяпер гаспадары лепш разумеюць патрэбы сваіх гадаванцаў, і паход да стыліста ўжо перастаў быць чымсьці «для элітных хатніх жывёл».

Сярод пастаянных кліентаў суразмоўніцы — у асноўным невялікія пароды сабак: ёркшырскія тэр'еры, балонкі, шпіцы, пудзелі, чыхуахуа і спаніэлі. Апошнім часам стала досыць шмат «двортэр'ераў»: іх гаспадары таксама хочуць, каб гадаванцы былі прыгожыя. Стрыжкі сабак бываюць выставачнымі — тут няма месца асабліваму крэатыву: выгляд некаторых парод не мяняецца стагоддзямі. Пэт-грумінг, або стрыжкі «для сябе», — вось поле, на якім праяўляюць крэатыў і гаспадары, і стылісты, дзе ёсць месца модзе. Але і тут існуюць пэўныя абмежаванні. Напрыклад, ёсць пароды, прадстаўнікоў якіх нельга стрыгчы «налыса»: поўсць потым можа не вырасці наогул.

— Для пудзеляў існуе пяць класічных стрыжак: папі, леў, спартыўная, стрэч, настальжы (не лічачы розных варыяцый на іх тэмы). У рызеншнаўцараў класікай лічыцца «Шапачка Папы Рымскага». Акрамя стрыжкі, многім пародам патрабуецца трымінг — выскубанне поўсці (неабходна тэр'ерам) або спалучэнне трымінгу і стрыжкі. Няма жорсткага эталона і ў стрыжцы катоў — толькі агульныя рэкамендацыі.

Што датычыцца моды, цяпер для дэкаратыўных парод сабак на піку папулярнасці так званы азіяцкі стыль. Гэтая мода нарадзілася ў Карэі, захліснула Еўропу і ў рэшце рэшт прыйшла да нас. Сутнасць яе ў тым, каб маленькіх сабак з дапамогай стрыжкі рабіць падобнымі на плюшавыя цацкі.

— Перад купаннем жывёла стрыжэцца як бы ў «чарнавым варыянце», — расказвае Крысціна. — Потым — сушка фенам і завяршэнне стрыжкі.

Стандартная стрыжка для коцікаў — «леў»: галаву пакідаюць калматай, не чапаюць ніжнюю частку лапак і кончык хваста. Астатнюю поўсць выдаляюць пад машынку (застаецца прыкладна 2 мм даўжыні). У сярэднім, комплекс паслуг займае дзве гадзіны: стрыжка, чыстка зубоў і вушэй, абрэзка кіпцяў.

Крэатыў звычайна датычыцца сабак: каты прыгожыя і так, да таго ж з'яўляюцца значна больш нервовымі кліентамі: фамільярнасці яны не пацерпяць. Максімум — згадзяцца на выбрыты ўзор на спінцы або хвасце. А вось сабакі гатовыя пацярпець дзеля таго, каб гаспадар быў задаволены. Асабліва разыгрываецца творчае ўяўленне гаспадароў перад Новым годам, распавядае Крысціна. Любімцам і вушкі ўпрыгожваюць бліскаўкамі, і рознакаляровы нейл-дызайн заказваюць. Але часам варта спыняць гэты вір крэатыву, таму што галоўная запаведзь грумера, як і лекара, — «Не нашкодзь!»

Прыгажосць — страшная сіла

Ёсць пароды, якія стрыгчы трэба абавязкова: адрастаючы, поўсць негатыўна ўплывае на здароўе гадаванцаў. Напрыклад, у пудзеляў «зарастаюць» вочы, і жывёла пачынае дрэнна бачыць. Іншыя пароды (з кароткай поўсцю) у стылісце аб'ектыўна не маюць патрэбы — гэта проста жаданне гаспадароў зрабіць жывёлу прыгожай.

У маёй суразмоўніцы ветэрынарная адукацыя. Да любові да жывёл дадалося захапленне модай — і ў выніку Крысціна скончыла курсы грумінгу. І з тых часоў пастаянна ўдасканальвае свае веды і ўменні. Для грумера вельмі важныя ветэрынарныя веды, кажа яна. Кожная стрыжка павінна пачынацца з агляду: хворую жывёлу стрыгчы нельга.

Прафесійныя рызыкі грумераў досыць сур'ёзныя: далёка не ва ўсіх хвастатых «кліентаў» ёсць прышчэпкі. Ну і, вядома, ніводнаму грумеру не ўдалося пазбегнуць драпін і ўкусаў. Аказваецца, каціныя ўкусы страшнейшыя за сабачыя з-за спадарожных інфекцый, выкліканых бактэрыямі, што глыбока пранікаюць у тканіны ў момант укусу.

— Небяспека ўкусаў кошак абумоўлена асаблівасцямі пабудовы іх зубоў. Сабачыя зубы не такія вострыя і не пранікаюць занадта глыбока. Каціныя ўкусы нагадваюць укол. Каты глыбока пракусваюць тканку, заносячы бактэрыі ў суставы і сухажыллі, — тлумачыць суразмоўца.

Да таго ж кошкі, як ужо гаварылася, значна менш лаяльныя да майстра. У прынцыпе, для грумераў створаны спецыяльныя прыстасаванні, каб засцерагчыся падчас працы, але той жа наморднік Крысціна лічыць крайняй мерай. Галоўнае — даць жывёле зразумець, што стыліст яму сябар, а не вораг. І тут вельмі важныя добразычлівасць і вера ў свае сілы.

— У мяне ёсць пастаянны кліент — персідскі кот з арыстакратычнай радаслоўнай. Ён павінен быць белы, але на нервовай глебе перыядычна жаўцее: становіцца светла-бурым. А душэўная арганізацыя ў яго тонкая: любая дробязь выводзіць яго з сябе, і ён жоўкне. Яго я купаю ў палатняным мяшэчку, завязаным пад падбароддзем. Поўсць выдатна прамываецца, затое ад кіпцюроў я абароненая.

Наогул, ні сабакі, ні кошкі, калі псіхіка ў іх у раўнавазе, не маюць моцнага паху. «Пахне сабачынай» або «катамі смярдзіць» у кватэры, дзе жывёлу нешта непакоіць або расстройвае...

Кошт візіту да «звярынага стыліста» пачынаецца ад 50—70 рублёў.

— Кошт залежыць ад многіх фактараў, — тлумачыць Крысціна. — У тым ліку ад памераў жывёлы: чым яна большая, тым даражэй будзе яе пастрыгчы. Пры гэтым многія пароды маюць патрэбу ў паслугах цырульніка не радзей, чым раз на два месяцы. Акрамя таго, правільная стрыжка дапамагае схаваць недахопы экстэр'ера. Напрыклад, у мяне ёсць пастаянны кліент кокер-спаніэль: у яго ўсё ідэальна, але «падкачалі» вуглы задніх канечнасцяў. Я стрыгу яго так, каб гэтага не было відаць. У цэлым паслугі грумера абыдуцца прыкладна ў тую ж суму, што і наведванне цырульніка ў чалавечым салоне прыгажосці, — цэны супастаўляльныя.

— А як часта трэба наведваць грумера?

— Гэта залежыць у першую чаргу ад пароды. Але і ад гаспадара таксама. У сярэднім, хадзіць да грумера трэба раз на тры месяцы. Але калі гаспадары падтрымліваюць стрыжку ў хатніх умовах, перапынак паміж візітамі можа складаць і каля паўгода.

— Ці звяртаюцца да стыліста гаспадары іншых хатніх жывёл?

— Гэтым летам я стрыгла ангорскага хамячка. Яму было горача, прыйшлося падстрыгчы яго «пад машынку».

Выхад у свет

Выставы сабак і катоў ніхто не адмяняў і зімой. А значыць, грумерам без працы сядзець не давядзецца. Рыхтуюць жывёл да выставы толькі вопытныя грумеры, прычым у іх ёсць спецыялізацыя: як правіла, такія майстры спецыялізуюцца на пэўных пародах сабак.

— Падрыхтоўка да выставы — неверагодна адказная задача. Любая памылка можа паўплываць на рашэнне журы.

Звычайна падрыхтоўка да выставы ў жывёл светлай афарбоўкі пачынаецца за два тыдні, цёмнай — за тры. Але часта — значна раней. Напрыклад, існуе метад ролінгу — шматслойнага абрастання поўсцю: майстар вышчыпвае поўсць у шахматным парадку раз на месяц-два. Графік наведванняў трэба дакладна выконваць. Але ў выніку мы атрымліваем неверагодна шаўкавістую, густую поўсць, якая выдатна ўкладваецца пры дапамозе расчоскі і фена.

— Калі поўсць кучаравіцца, а павінна быць прамой, прымяняецца тэмпературнае ўздзеянне на кончыкі поўсці ў спалучэнні з вычэсваннем. Перад выставай выцягваю фенам кожную пасмачку. Шмат марокі з пушыстымі пародамі. Трэба, скажам, гадаванцу быць калматым, і ён усім прыгожы, а вось поўсцю — не. Значыць, яе перад выставай можна начасаць, — расказвае Крысціна. — Ёсць яшчэ такая хітрасць: на гадаванца апранаюць камбінезон супраць шэрсці і здымаюць непасрэдна перад паказам.

Наогул, выставачных «хітрасцяў» дастаткова шмат, кажа суразмоўца.

— Афарбоўкай жывёл сёння нікога не здзівіш. Таніруюць сабак і катоў, каб надаць воўне больш яркія, бліскучыя адценні. А часам — каб схаваць недахопы натуральнай афарбоўкі. Ёсць адценневыя гелі і шампуні для жывёл, але асабіста мне больш падабаецца працаваць «чалавечымі». Так бы мовіць, праверана на сабе. Купаю ў дзіцячых бессульфатных шампунях, для ўкладкі выкарыстоўваю гелі і лакі моцнай фіксацыі. Фарбую «L'oreal», дробныя дэфекты афарбоўкі хаваю з дапамогай «макіяжу» — алоўкам для броваў або тушшу для павек. Першае таніраванне робіцца за месяц да выставы. Потым шэрсць афарбоўваецца паўторна. Апошні штрых — воцатная вада, якой да бляску націраецца шэрстка. Таксама перад выставай стылісты пакрываюць жывёле кіпцюры лакам — бясколерным, для бляску.

Звычайна сабакі, як вялікія, так і маленькія, пакорліва пераносяць усе неабходныя працэдуры. Вось з коцікамі так проста «дамовіцца» не ўдаецца...

— Для жывёлы першая выстава — гэта стрэс. «Суродзічы», пахі, нервовасць гаспадароў, нязручнасці: да выступлення (а гэта можа быць гадзіна і больш) гаспадары не дазваляюць ні сесці, ні легчы, каб не парушыць укладку. Але паступова выставы становяцца для жывёл радаснай падзеяй: «Я найлепшы, мной захапляюцца, гаспадар мной ганарыцца!» Большасць сабак, якія ўжо ацанілі радасць перамог на выставах, без раздражнення аддаюць сябе ў рукі цырульніка. Каты ж пакусаюць і падрапаюць. Ціхмянымі становяцца толькі перад самым паказам — дазваляюць і поўсць распушыць, і страсянуць сябе, як каўнер, акуратна ўтрымліваючы за пярэднія і заднія лапкі.

Аляксандра АНЦЭЛЕВІЧ

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Дыета ад хандры. Што жаваць, каб не перажываць

Дыета ад хандры. Што жаваць, каб не перажываць

«Сумныя» прадукты — прэч з халадзільніка!

Грамадства

«Сталінскі праспект мы называлі брадвеем». Як і чым жылі беларускія стылягі

«Сталінскі праспект мы называлі брадвеем». Як і чым жылі беларускія стылягі

Пасля смерці Сталіна «жалезная заслона», якая аддзяляла Савецкі Саюз ад навакольнага свету, прыадчынілася.

Калейдаскоп

Усходні гараскоп на наступны тыдзень

Усходні гараскоп на наступны тыдзень

АВЕН. Неабходна будзе сканцэнтраваць намаганні на рабоце.

Грамадства

Прынцып Інэсы Караткевіч: цаніць кожную хвіліну

Прынцып Інэсы Караткевіч: цаніць кожную хвіліну

«Ні разу не пашкадавала, што прыйшла працаваць у такую ўнікальную структуру, як спажыўкааперацыя»