Вы тут

Чаму вучаць у адзіным у сталіцы класе пагранічнай накіраванасці?


Летам мінулага года ў Мінску на базе сярэдняй школы № 206 быў створаны першы і адзіны ў сталіцы клас пагранічнай накіраванасці.


— Наш праект сапраўды ўнікальны, хоць наогул класаў з ваеннай скіраванасцю ў сталіцы вялікая колькасць. Але менавіта памежны — толькі ў нас, — расказала намеснік дырэктара па навучальнай частцы Таццяна Новікава. — Ідэя стварыць нешта падобнае з'явілася ў сценах школы даволі спантанна. Так атрымалася, што ў нашым раёне ў новыя дамы пачалі засяляцца ваенныя, і многія з іх былі пагранічнікамі. Яны пачалі прыводзіць да нас на вучобу сваіх дзяцей і адразу ж уключыліся ў школьныя працэсы: прапаноўвалі мноства майстар-класаў і іншых мерапрыемстваў. Адміністрацыя скарысталася такой сітуацыяй і папулярнасцю згаданай службы сярод моладзі і, абгаварыўшы ўсё з Інстытутам пагранічнай службы, вырашыла адкрыць на базе навучальнай установы клас з адпаведнай скіраванасцю.

Першапачаткова кіраўніцтва школы думала набіраць дзяцей з пятага класа, але, прыслухаўшыся да парад калег, якія ўжо мелі вопыт у падобнай справе, надумала пачаць з дзясятага. Бо ў такім узросце вучні ўжо больш выразна ўяўляюць сябе ў будучай прафесіі, і за два гады могуць старанна падрыхтавацца не толькі да цэнтралізаванага тэсціравання, але і, дзякуючы ўхілу, да ваеннай службы.

Для таго, каб патрапіць у пагранічны клас, трэба прайсці сур'ёзны адбор. Першым крытэрыем з'яўляецца добрая фізічная падрыхтоўка і стапрацэнтнае здароўе. Другім — сярэдні бал, не ніжэйшы за «7», і добрае веданне матэматыкі і англійскай мовы, бо гэта асноўныя прадметы для паступлення ў вышэйшую ўстанову на згаданую спецыяльнасць.

— Акрамя павышанага вывучэння матэматыкі і англійскай мовы, ваенны клас вылучаецца ўвядзеннем у праграму двух дадатковых прадметаў: этыкі і гуртка памежніка. Першы неабходны, каб ужо зараз «курсанты» навучыліся асновам добрага тону і правілам этыкету, бо кожны ваенны чалавек павінен быць эталонам ва ўсіх сферах. Што датычыцца профільнага гуртка, дык для яго спецыяльна запрасілі педагога з ваеннай адукацыяй. Ён навучае ўсім навыкам і асновам армейскага жыцця. А ў пазашкольны час кіраўніцтва актыўна супрацоўнічае з Інстытутам пагранічнай службы, дзякуючы чаму вучні маюць магчымасць наведваць усе іх мерапрыемствы. На адным з такіх будучым памежнікам выдалі іх першую форму і дакументы, якія дазваляюць яе насіць, — дадала Таццяна Аляксандраўна.

Атрымаўшы інфармацыю ад адміністрацыі школы, мы вырашылі пагутарыць з вучнямі ваеннага класа і даведацца пра іх думкі і ўражанні ад вучобы.

— Да нядаўняга часу я жыў у Маскве, але па збегу абставін мая сям'я пераехала ў Мінск, — распавядае Фёдар Дунаў. — І я адразу ж стаў шукаць розныя навучальныя ўстановы з ваеннай скіраванасцю, прыдатныя мне па ўзросце, так і трапіў на сайт 206-й школы. Паколькі пагранічны кірунак мяне заўсёды вабіў больш за астатнія, я падрабязна даведаўся аб правілах прыёму ў ваенны клас і расказаў пра яго маме. Бацькі падтрымалі мяне, і цяпер я вучуся тут і ні разу аб гэтым не пашкадаваў. Хоць у нашым класе і адчуваецца ваенная дысцыпліна, мы з радасцю прымаем удзел у творчым жыцці школы і стараемся паказваць усім прыклад і ў плане вучобы. Я крок за крокам іду да сваёй мэты і спадзяюся стаць сапраўдным пагранічнікам.

Наступны наш суразмоўнік, Андрэй Блазуцкі, прызнаецца, што раней яго цікавіў іншы ваенны кірунак, але з-за пэўных момантаў ён зразумеў, што не зможа яго асвоіць, і вырашыў паспрабаваць сябе ў іншай спецыяльнасці.

— Быць пагранічнікам — гэта вялікая адказнасць. Калі я паступіў сюды, усе мае сябры і блізкія вельмі ганарыліся мной. Шчыра кажучы, так класна насіць не школьную форму, а ваенную, адразу адчуваеш сябе асаблівым. Але разам з гэтым на цябе кладзецца мноства абавязкаў, бо яна выдаецца не кожнаму, а толькі тым, хто заслужыў. Надзеўшы яе, ты павінен быць прыкладам для астатніх. Пасля заканчэння вышэйшай навучальнай установы хацеў бы служыць на заставе або застацца ў інстытуце.

Хоць і існуе стэрэатып, што ваенная справа з'яўляецца мужчынскай тэрыторыяй, роўна палова курсантаў інавацыйнага класа — дзяўчаты, якія зусім не горш спраўляюцца з павышанымі патрабаваннямі. Адной з такіх з'яўляецца Ліна Батура.

— Мой дзядуля — вайсковец, ён заўсёды быў і застаецца прыкладам для мяне. Вядома ж, хацеў, каб я пайшла па яго слядах, і калі мой класны кіраўнік расказала, што ў Мінску адкрыўся першы профільны клас з памежнай скіраванасцю, я ў той жа дзень паехала і падала дакументы, бо заўсёды марыла працаваць на мытні ў аэрапорце. Вядома, бацькі спачатку не асабліва прымалі мой выбар, яны хацелі, каб я развівалася ў матэматычным кірунку, але, выслухаўшы мае аргументы, змірыліся. Дарэчы, наша форма — яна вельмі прыгожая і падабаецца мне нашмат больш за школьную. (Смяецца.)

Ангеліна НОВІКАВА, студэнтка ІV курса Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта культуры і мастацтваў.

Фота дадзена СШ № 206 г. Мінска

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Дыета ад хандры. Што жаваць, каб не перажываць

Дыета ад хандры. Што жаваць, каб не перажываць

«Сумныя» прадукты — прэч з халадзільніка!

Грамадства

«Сталінскі праспект мы называлі брадвеем». Як і чым жылі беларускія стылягі

«Сталінскі праспект мы называлі брадвеем». Як і чым жылі беларускія стылягі

Пасля смерці Сталіна «жалезная заслона», якая аддзяляла Савецкі Саюз ад навакольнага свету, прыадчынілася.

Калейдаскоп

Усходні гараскоп на наступны тыдзень

Усходні гараскоп на наступны тыдзень

АВЕН. Неабходна будзе сканцэнтраваць намаганні на рабоце.

Грамадства

Прынцып Інэсы Караткевіч: цаніць кожную хвіліну

Прынцып Інэсы Караткевіч: цаніць кожную хвіліну

«Ні разу не пашкадавала, што прыйшла працаваць у такую ўнікальную структуру, як спажыўкааперацыя»