Вы тут

«З Парахонска не з'ехала б нікуды»


Галіна Рыгораўна падтрымлівае цесныя сувязі з былымі аднакурснікамі. Часта скідвае здымкі ў групе, дзеліцца навінамі з жыцця сваёй вёскі і прадпрыемства. Але, бывае, некаторыя ў адказ выказваюць асцярожны недавер. Ну як гэта — у сельгаспрадпрыемстве сярэдняя зарплата перавысіла 1100 рублёў? Іншыя пішуць, што надта сюжэты прыгожыя, можа, дзе ў горадзе шчоўкнула, а выдае за вёску.


А яна ўсміхаецца, кажа, што толькі рамантычныя паненкі падганяюць фота для сеціва па параметрах. Яна ж фіксуе жыццё. І яшчэ любіць сваю вёску, сваю гаспадарку і нізавошта не памяняла б месца жыхарства нават на сталіцу.

Галіна Дубіна ўжо 12 гадоў працуе галоўным бухгалтарам ААТ «Парахонскае» ў Пінскім раёне. Гэтая гаспадарка адметная не толькі ў раёне і вобласці, але і ў краіне. Па вытворчасці ялавічыны прад-
прыемства недзе на другой пазіцыі ў Беларусі. А ў раённым маштабе гаспадарка выпускае 23 працэнты валавой прадукцыі, пры тым што займае усяго 15 працэнтаў тэрыторыі. Тут шмат будуюць, пастаянна ўводзяць у строй жыллё і вытворчыя аб'екты, дабіваюцца высокіх вынікаў гаспадарання на складаных меліяраваных землях.

Фінансістам у «Парахонскім» Галіна Рыгораўна працуе з 1991 года. Гаворыць, што гаспадарка заўсёды трывала стаяла на нагах:

— Нават не прыгадаю такога перыяду, каб мы зусім не зводзілі канцы з канцамі, альбо, як кажуць, стаялі на каленях. Папярэднікі пакінулі добры падмурак, ну а наша пакаленне прадоўжыла традыцыі, і сёння з гонарам можна сказаць, што сельгаспрадпрыемства ўстойліва развіваецца. Як вынік, аграгарадок умовамі, спосабам жыцця нічым не адрозніваецца ад вялікага горада. У нас добраўпарадкаванае жыллё, прыгожыя сучасныя вуліцы. Дзеці маюць магчымасць займацца спортам, творчасцю самых розных кірункаў, для гэтага ёсць усе ўмовы. Лічу, што жыць ў нас лепш, чым у вялікім горадзе. Там, здараецца, з-за адлегласцяў і занятасці бацькоў школьнік не можа наведваць цікавую яму секцыю, а ў нас усё размешчана кампактна, любое дзіця можа дабрацца ў патрэбную ўстанову нават самастойна.

У вёсцы цудоўна арганізавана гандлёвае абслугоўванне, нават з горада, заўважаю, людзі закупляюцца ў нашых крамах. Праўда, у Парахонску няма буйных гандлёвых сетак, але наша кулінарыя гатуе столькі паўфабрыкатаў з уласнай сыравіны, што гаспадыні, асабліва маладыя, забыліся, як марнаваць час на прыгатаванне, скажам, галубцоў. Іх можна купіць і быць упэўненым у іх высокай якасці.

Ну а што такое прыстойная зарплата, думаю, не варта расказваць. Яна азначае найперш, што работнікі могуць спакойна аплачваць крэдыты, вучыць дзяцей, дазваляць сабе паездкі на адпачынак. У нас ёсць уся патрэбная інфраструктура: школы, садкі, участковая бальніца. Моладзь ад нас не збягае ў горад. Кажу гэта на прыкладзе сваёй сям'і, — працягвае суразмоўніца. — Два мае сыны ўжо скончылі ВНУ сельскагаспадарчага профілю і вярнуліся на работу ў сваю гаспадарку, трэці яшчэ працягвае вучобу. Маладыя маюць перспектыву як у забеспячэнні жыллём, так і ў прафесійным росце. Усе маладыя спецыялісты атрымліваюць кватэры. Гэтае жыллё даволі хутка вызваляецца, бо многія аддаюць перавагу будаўніцтву ўласнага дома, ды і гаспадарка ўзводзіць катэджы.

Вось чаму і гавару, што люблю сваю вёску і сваю вытворчасць: калі бачыш вынікі сваёй працы, яе сэнс, калі ёсць умовы для жыцця і работы, то ёсць настрой жыць і працаваць. Думаю, што менавіта ў тым кірунку, які мы асвойваем, і павінна развівацца сельскагаспадарчая галіна краіны. На першым месцы — паспяховая, эканамічна абгрунтаваная вытворчасць, за ёй ідзе абавязковае развіццё інфраструктуры. Калі гэта ёсць, то з'явіцца трэці складнік у выглядзе культурных праектаў, грамадзянскіх ініцыятыў. Гэта я назіраю як дэпутат сельскага Савета. Моладзі ў нас дастаткова, яны пастаянна ініцыююць экалагічныя, краязнаўчыя, іншыя акцыі і становяцца іх актыўнымі ўдзельнікамі. Людзі ўсіх пакаленняў займаюцца спортам, удзельнічаюць у самадзейных калектывах, выязджаюць на канцэрты і прымаюць гасцей-артыстаў. Бібліятэкары ў нас не сумуюць на рабоце, задзейнічаны ўстановы культуры. Вось чаму я гаварыла, што ні ў якім разе не з'ехала б з Парахонска. Наша жыццё залежыць ад нас саміх, — падсумавала Галіна Дубіна, якая абраная дэлегатам Усебеларускага народнага сходу. Пагадзіцеся, ёй ёсць аб чым расказаць і важна пачуць, чым падзеляцца іншыя ўдзельнікі.

Святлана ЯСКЕВІЧ

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Што рабіць нашым хатнім гадаванцам, у якіх таксама бываюць дэпрэсіі?

Што рабіць нашым хатнім гадаванцам, у якіх таксама бываюць дэпрэсіі?

Адказ на гэтыя і іншыя пытанні ведае наша гераіня.

Грамадства

Ад стагоддзя да стагоддзя. «Чырвонка. Чырвоная змена» святкуе свой стагадовы юбілей

Ад стагоддзя да стагоддзя. «Чырвонка. Чырвоная змена» святкуе свой стагадовы юбілей

Якой сёння павінна быць маладзёжная газета? Пра што і як размаўляць з моладдзю?

Грамадства

«Верагоднасць угадвання на ЦТ зніжаецца»

«Верагоднасць угадвання на ЦТ зніжаецца»

15 новых спецыяльнасцяў, у тым ліку чатыры абсалютна новыя, па якіх падрыхтоўка раней нідзе не вялася, адкрыюцца сёлета ў беларускіх ВНУ.