Вы тут

Залескія першацветы


У аранжарэі музея-сядзібы Міхала Клеафаса Агінскага ў Залессі Смаргонскага раёна першыя зацвілі садовыя дрэвы — персікі і абрыкосы. Іх далікатная квецень нагадвае, што ў мясціны славутага кампазітара прыйшла вясна, хоць за вокнамі сядзібнага батанічнага сада мяце завіруха і лютуюць маразы (прынамсі, так было ўчора). Клапоціцца і ўсё ведае пра сваіх экзатычных гадаванцаў садоўніца Таццяна Мікуліч.


— Ужо тыдзень нас радуюць першацветы, а гэта значыць, што клімат і ўмовы ў зімовым дэндрарыі спрыяльныя і падыходзяць цеплалюбівым раслінам, а іх тут больш за сто пяцьдзясят сартоў, — дзеліцца Таццяна. — Акрамя догляду за раслінамі, пачынаем клапаціцца і пра кветкі, якія ў першую чаргу будзем высаджваць на клумбах вакол сядзібы.

У цяплярні, як называюць у Залессі славутую аранжарэю, наведвальнікам падабаюцца цытрусавыя: лімон, апельсін, мандарын і грэйпфрут, а таксама дрэва какава, фінікавыя і ананасныя пальмы і іншыя заморскія цуды. Але згаданыя намі квітнеючыя дрэвы — заўсёды ў «трэндзе». «Наша сакура» — так кажуць пра іх у Залессі.

На фотаздымку — Таццяна Мікуліч і работніца сядзібы Ганна Драмлюк каля квітнеючых абрыкосаў і персікаў.

Анатоль Кляшчук, фота аўтара

Выбар рэдакцыі

Грамадства

​Жыхары Кобрына аднавілі бабуліну хату ў вёсцы і ствараюць аграсядзібу

​Жыхары Кобрына аднавілі бабуліну хату ў вёсцы і ствараюць аграсядзібу

Яшчэ некалькі гадоў таму Людміла і Уладзімір Жарын былі звычайнымі жыхарамі райцэнтра.

Культура

Крывавыя сосны і нябачная варта. ​Чаму Лідскі замак ахоўваюць загінулыя ў XІV стагоддзі ваяры

Крывавыя сосны і нябачная варта. ​Чаму Лідскі замак ахоўваюць загінулыя ў XІV стагоддзі ваяры

«На схіле ўзгорка, нібы падпіраючы замак, растуць дзве даўгалетнія сасны. Яны захаваліся дзякуючы пашыранаму сярод гараджан і навакольных жыхароў перакананню, што яны выраслі не на раслінным соку, а на крыві».