Вы тут

З Днём Перамогі малалетняга вязня канцлагера павіншавалі супрацоўнікі Ленінскага РУУС Мінска


Аляксандр Баёк апынуўся ў канцлагеры ў Пухавічах, калі яму было сем гадоў. Але перш, вясной 1944 года, яго разам з маці, братам і сястрой, а таксама з аднавяскоўцамі акружылі немцы і зачынілі ў хляве ў вёсцы Седча, што на Пухавіччыне.


– Чалавек 150 нас там было, ні вокнаў, ні дзвярэй – адным словам, ніякай надзеі на выратаванне, – прызнаецца Аляксандр Аляксандравіч. – І так крыўдна: амаль усю акупацыю перажылі, а цябе за некалькі месяцаў да вызвалення спаляць зажыва...

Аднак абышлося. З хлява ўсіх выпусцілі. Моладзь адправілі на прымусовыя работы ў Германію, старых і дзяцей павезлі ў канцлагер. Там Аляксандр Баёк разам са сваёй сям'ёй быў тры месяца – да самага вызвалення Пухавіч.

Былы вязень успамінаць той час, праведзены ў няволі, не любіць. Шмат людзей памерла з голаду. Тое, што яны выжылі (у тым ліку яго трохгадовы брацік!) інакш, чым цудам, не назавеш. "Кавалак хлеба дадуць ды суп з сямі крупінаў – вось і сутачны паёк", – расказвае Аляксандр Баёк.

Сёння яму – 84 гады. Дзень Перамогі для Аляксандра Аляксандравіча, як і для многіх удзельнікаў і ахвяр Вялікай Айчыннай вайны, – найлепшае свята, якое ён праводзіць у коле самых блізкіх, расказваючы ім пра тое, што можа быць, калі няма міру.

Выбар рэдакцыі

Культура

Мінск 1941. Як гэта было

Мінск 1941. Як гэта было

Неба пачарнела ад самалётаў.

Палітыка

​Дэпутаты прынялі ў першым чытанні змены ў законы аб ахове суверэнітэту і канстытуцыйнага строю

​Дэпутаты прынялі ў першым чытанні змены ў законы аб ахове суверэнітэту і канстытуцыйнага строю

У Палаце прадстаўнікоў праходзіць чарговае пасяджэнне пятай сесіі.

Грамадства

Ігар Петрышэнка: ЦТ — спаборніцтва, і перамога ў ім павінна быць сумленнай!

Ігар Петрышэнка: ЦТ — спаборніцтва, і перамога ў ім павінна быць сумленнай!

Сацыяльнае дыстанцыраванне і напаўняльнасць да 50 чалавек — такія патрабаванні да аўдыторый ЦТ.

Культура

22 чэрвеня 1941 года раздзяліла жыццё беларусаў на «да» і «пасля»

22 чэрвеня 1941 года раздзяліла жыццё беларусаў на «да» і «пасля»

Яны яшчэ не ведалі, што наперадзе — доўгія тры гады жыцця пад акупацыяй.