Вы тут

Як прайшоў фестываль беларускай песні і паэзіі ў Маладзечне


 

Тыдзень таму «Звязда» анансавала фестываль беларускай песні і паэзіі, які павінен быў адбыцца 11 і 12 чэрвеня ў Маладзечне. Свята праходзіць ужо дваццаты раз. Відавочна, што гэтага часу было дастаткова, каб сфарміраваць аблічча фестывалю. Напэўна, тыя, каму ўдалося трапіць 4—6 чэрвеня 1993 года на гарадскі стадыён Маладзечна, дзе адбываўся І Рэспубліканскі фэстываль песні і паэзіі, ніколі не забудуцца, як у 21.30 у знак пачатку на гледачоў высыпалі з верталёта паўтары тысячы гваздзікоў і руж... Якіх толькі сюрпрызаў не было за час існавання фестывалю! Колькі выдатных песень прагучала, колькі спевакоў пачалі адсюль шлях на вялікую сцэну, колькі прэзентавалася песень, якія сталі ўжо класікай!

Мы завіталі ў Маладзечна, каб паглядзець, як адбываўся фестываль дваццаты раз.


Ніколь Фургал са спецыяльным прызам імя Уладзіміра Мулявіна — хрустальнай гітарай.

Горад з розных бакоў

Фестываль падараваў магчымасць падрабязна пазнаёміцца з горадам. Канцэртная праграма праходзіла ў розных установах Маладзечна. Так, у нас атрымалася трапіць у музычны каледж імя Міхала Клеафаса Агінскага. Народны духавы аркестр каледжа выступіў з праграмай «Музыка беларускіх кампазітараў». На канцэрце прагучалі песні, якія хоць і маюць аўтараў, але ўжо даўно лічацца народнымі. Прызнаюся шчыра, я ніколі не магла ўявіць, што духавыя інструменты могуць гучаць настолькі пранікнёна. Больш за ўсё запомніліся дзве кампазіцыі: «Маленькі прынц» і «Беларусь» Уладзіміра Мулявіна.

На Цэнтральнай плошчы горада ўсе дні нешта адбывалася: то канцэртная праграма «Маладзечна — творчы горад», то парад духавых аркестраў «Фанфары Міншчыны», то акцыя дзіцячых калектываў Маладзечанскага раёна «Колер маёй краіны». Арганізатары не забыліся і пра парк Перамогі, у ім размясцілася канцэртна-забаўляльная пляцоўка «Тэрыторыя дзяцінства».

У мінулую паездку я звярнула ўвагу на Касцёл Святога Юзафа. Будынак выглядае стрымана і нават урбаністычна. Пабудаваны ў канцы ХХ стагоддзя, ён лічыцца ўзорам культавага збудавання ў сучасным стылі. На жаль, тады трапіць унутр не атрымалася. Але цяпер, падчас фестывалю, касцёл не толькі працаваў, але і стаў пляцоўкай для правядзення канцэрта беларускай духоўнай музыкі. Выканаўцамі былі ўдзельнікі харавога ансамбля Concertіno, які спецыялізуецца на сучасным выкананні рэлігійнай музыкі. У касцёле спевы а капэла гучалі асабліва: гукі даляталі да самых далёкіх закуткоў.

У дні фестывалю Маладзечна стаў турыстычным. Цэнтральная плошча, гарадскі парк, каледжы ды кінатэатр — усё было задзейнічана. Утылітарныя функцыі горада адышлі на другі план, галоўным жа стала культурнае напаўненне.

Нельга не сказаць некалькі слоў аб тэме свята. «Маладзечна-2021» быў прысвечаны адразу дзвюм тэмам: юбілею фестывалю, а таксама Году народнага адзінства. Менавіта таму падчас гала-канцэрта «Маладзечна — насустрач шлягерам» быў арганізаваны экскурс у гісторыю форуму: на сцэне амфітэатра з двух бакоў стаялі сталы, за якімі сядзелі знакамітыя кампазітары і артысты, удзельнікі фестывалю розных гадоў. У закрыцці фестывалю прынялі ўдзел знакамітыя беларускія ансамблі, якія сталі ўжо своеасаблівым брэндам: «Верасы», «Песняры» і «Бяседа». На канцэрт завіталі і вядомыя поп-выканаўцы — Алёна Ланская і Аляксандр Саладуха, чые галасы шмат разоў гучалі на маладзечанскім фэсце.

Свята вуліц

Каб трапіць у Палац культуры, трэба прайсці па пешаходнай вуліцы імя Сяргея Прытыцкага. Некаторыя месцічы называюць яе Брадвеем. Напэўна, з-за яе шырыні і прыгажосці. Там сканцэнтраваны асноўныя, неабходныя кожнаму гораду, будынкі. Але, акрамя тыповых магазінаў, пошт і банкаў, на маладзечанскім ёсць і сапраўдная цікавінка — кінатэатр «Радзіма», пабудаваны ў 1946 годзе, увасабленне архітэктуры мінулай эпохі. Чырвоны надпіс, выкананы ў рэтра-стылі, прыцягвае погляд. Дворыкі, якія адкрываюцца ў закутках, і маладыя, свежыя дрэўцы робяць пешаходку ўтульнай і ціхай.

А цяпер уявіце: прыгожая, па-беларуску чыстая, сонечная вуліца невялікага мястэчка. І тут яна запаўняецца мужчынамі ў рознакаляровых кашулях, якія спяваюць у мікрафоны... Мне нават падалося, кожны з іх думае, што падобны да Стаса Міхайлава. У шматлікіх шапіках прадаюцца цацкі: чамусьці найбольшую папулярнасць займелі коцікі і дэльфіны. Таксама даволі часта сустракаецца... авакада.

Беларускія сімвалы выкарыстоўваюцца самымі рознымі спосабамі. Можна набыць кубкі з бусламі, кубкі са збожжам, нават кубкі з выявай рагачоўскай згушчонкі. Кнігі, магніты, кепкі ды майкі — такі ажыўлены гандаль сувенірамі, быццам трапілі не на паэтычна-музычны фестываль ў рэгіянальны беларускі горад, а на курорт у разгар сезона.

Мастацкі кіраўнік Нацыянальнага акадэмічнага канцэртнага аркестра Беларусі Міхаіл Фінберг.

Памяць пра мінулае

Нарэшце я трапляю ў Палац культуры. Менавіта тут асноўная дзея фестывалю. Да ўрачыстага адкрыцця яшчэ шмат часу, а зараз ідзе трэці этап Нацыянальнага конкурсу маладых выканаўцаў эстраднай песні. Відаць, што ўдзельнікі стараюцца і хвалююцца. Першая песня прысвечана Вялікай Айчыннай вайне, другая — Беларусі, трэцяя — нашай прыродзе. І так па крузе.

Тут можна паразважаць пра разнастайнасць рэпертуару... Мы ўжо звярнулі ўвагу на тое, што фестываль праводзіцца дваццаты раз: за гэты час можна выпрацаваць кірунак на эксперыменты, пошук цікавасцяў. Але часам складалася ўражанне, што тэмы песень, самі выступленні, нават сцэнаграфія не даюць уяўлення аб тым, у якім годзе гэта адбываецца: ці то ў 1980-м, ці то ў 2020-м. Маркеры сучаснасці адсутнічаюць. Шкада, але маладую публіку гэтым наўрад ці прывабіш.

Гран-пры конкурсу маладых выканаўцаў эстраднай песні атрымала Ніколь Фургал. Ёй жа ўручылі спецыяльны прыз імя Уладзіміра Мулявіна — хрустальную гітару. Ніколь — стыпендыят спецыяльнага фонду Прэзідэнта Беларусі па падтрымцы таленавітай моладзі, зараз яна — салістка шоу-групы «Со-Ні-Ка» пры аб'яднанні «Ветразь» Віцебскага гарадскога цэнтра дадатковай адукацыі дзяцей і моладзі. Дзяўчына адзначыла:

— Я вельмі ўдзячная бацькам і настаўнікам. Выкладчыкі, якія вучылі мяне з дзяцінства, далі многае.

А вось тое, што прымусіла застацца да канца конкурсу і атрымліваць асалоду, — Нацыянальны акадэмічны канцэртны аркестр Беларусі. Дзякуючы яму была створана асаблівая, трапяткая атмасфера. Нават калі песні ў сваіх тэмах паўтараліся, ратавала выдатнае музычнае выкананне. Мастацкі кіраўнік аркестра народны артыст Беларусі Міхаіл Фінберг быў старшынёй журы конкурсу маладых выканаўцаў.

— Усё, што рабілася на конкурсе, — невыпадкова. Выканаўцы ўжо былі праслуханы, і мы ведалі, якія ў іх ёсць дачыненні да беларускай песні. Гэта для нас галоўная справа: трэба выявіць новых людзей, якія стануць пераможцамі ў міжнародных конкурсах. Родная Беларусь гэтага заслугоўвае! — адзначыў маэстра.

Што ў выніку?

«Маладзечна-2021» пазіцыянуецца як фестываль нацыянальнай песні і паэзіі. З песняй усё добра: пры ўсіх заўвагах ёсць і выдатнае выкананне, і сучасныя падыходы. А што з паэзіяй, якая таксама мусіць быць гаспадыняй на свяце? Безумоўна, тут гучаць песні на словы класікаў беларускай літаратуры, якіх немагчыма абмінуць: Коласа, Купалы, Багдановіча. Ёсць фальклор, які з'яўляецца асновай усёй культуры і таксама патрабуе ўвагі і сучаснага пераасэнсавання. Наконт паэзіі, якая ствараецца зараз: хацелася б большай разнастайнасці імён, тэм, паэтычных форм. Выдатна, што музычна-паэтычная гасцёўня «Святло Радзімы. Радасць Перамогі» сабрала ўдзячных слухачоў. Але чаму б са сцэны не гучаць і вершам паэтаў-эксперыментатараў, папулярных у моладзі? Як можна размаўляць аб сучасным культурным працэсе, калі тэмамі абраны толькі прырода ды вайна? Бясспрэчна, гэта важна. Але існуе яшчэ вялікі пласт праблем ды пытанняў, якія патрабуюць абмеркавання з дапамогай мастацтва.

Вялікай перавагай фестывалю з'яўляецца падтрымка народнай культуры. На вуліцах горада размясціліся стэнды гарадоў Мінскай вобласці. Можна было прыняць удзел у гульні, каб лепш пазнаёміцца з асаблівасцямі Салігорска. Дзяўчына ў блакітнай сукенцы прадстаўляла горад Чэрвень. Каля стэнда Бярэзіншчыны дзядуля ў нацыянальным касцюме стругаў велізарную лыжку. І ўсяго дня не хапіла б, каб падлічыць усе даматканыя ручнікі ды вязаныя цацкі, якія прадавалі бабулі.

Фестываль існуе, і нават паспяхова. Вялікая заслуга арганізатараў, што ён адбыўся ў наш няпросты час. Тое, што неабходна шукаць новыя напрамкі і імёны, мяняць фарматы і падыходы, зразумела ўсім, безумоўна, так і будзе. А пакуль падзякуем «Маладзечну-2021» за гасціннасць.

Арына КАРПОВІЧ

Фота БелТА

Загаловак у газеце: Музыка, родныя словы і іншае...

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Водар лаванды вабіць на Веткаўшчыну

Водар лаванды вабіць на Веткаўшчыну

Як выглядае «беларускі Праванс», дакладна ведаюць жыхары глыбінкі Гомельскай вобласці.

Эканоміка

«Прадам утульную кватэру, а куплю яшчэ лепшую». А пра падаткі вы не забыліся?

«Прадам утульную кватэру, а куплю яшчэ лепшую». А пра падаткі вы не забыліся?

Адна мая добрая знаёмая вырашыла палепшыць свае жыллёвыя ўмовы — прадаць сваю двухпакаёвую кватэру і купіць трохпакаёвую.

Калейдаскоп

Усходні гараскоп на наступны тыдзень

Усходні гараскоп на наступны тыдзень

БЛІЗНЯТЫ. Калі ёсць цікавыя ідэі, то менавіта цяпер яны будуць запатрабаваныя і нарэшце ажыццёвяцца. Тыдзень прынясе знаёмствы з новымі людзьмі, спатканні, вандроўкі і шмат яркіх уражанняў. Асабістае жыццё рэзка зменіцца, прычым менавіта так, як вы марылі. Вы больш не будзеце самотныя, сітуацыя вырашыцца на вашу карысць.

Грамадства

Ці варта засцерагацца ад вяртання анамальнай спякоты? Дзмітрый Рабаў расказаў пра надвор’е на астатнюю частку лета

Ці варта засцерагацца ад вяртання анамальнай спякоты? Дзмітрый Рабаў расказаў пра надвор’е на астатнюю частку лета

«Верхавіна лета» прайшла, і ўжо мала хто памятае, што першая дэкада чэрвеня была халаднаватай і з замаразкамі.