Вы тут

Кароткі век — кароткі розум, або Жанчынам падабаецца, калі прыгожа


Сяброўчына публікацыя ў сацыяльных сетках сёння з раніцы павесяліла. Людміла на сваёй старонцы зрабіла пост: «З жалем вымушана паведаміць, што эра нігерыйскіх адвакатаў і мёртвых, але багатых дзядзечак мінула беззваротна. Настала эра кахання...» Да гэтых слоў яна прымацавала выяву пісьма, якое атрымала па электроннай пошце ад нейкага нібыта Фрэнсіса. «Привет, дорогой. Я нашел тебя (цытую на мове арыгінала, каб быў зразумелы ўвесь «цымус»), когда искал женщину, с которой мог бы провести остаток своей жизни, как только уволился с работы. Я скоро выйду на пенсию и ищу серьезную, честную, порядочную и романтическую женщину, чтобы называть ее своей и любить всю оставшуюся жизнь. Мне нужна консервативная женщина. Я был окном в течение многих лет, с тех пор, как моя жена умерла от рака. Мне нужна женщина из вашей страны, потому что: 1. Меня обманули наши собственные женщины. 2. Мне нужно жить за пределами штата. 3. Я не хочу, чтобы Пентагон заманил меня в новый мир войны. Я расскажу вам больше со своей фотографией, когда вы ответите на мое сообщение...»


Фота: pixabay.com

Вось так — ні больш, ні менш. Я ўжо хацела здзекліва напісаць сяброўцы: «Хапай, пакуль свабодны!», але тут запішчала мая пошта, і на экране высвецілася пісьмо такога самага зместу, толькі адпраўшчыкам значыўся нейкі Робін. Вось сяджу цяпер і думаю: як жа мы з сяброўкай такога зайздроснага кавалера (а можа, і не аднаго) дзяліць будзем...

А калі без жартаў — дык няўжо хтосьці яшчэ ў падобны «развод» верыць? Пасля столькіх публікацый, сюжэтаў, папярэджанняў? Як ні дзіўна — вераць. І я не здзіўлюся, калі ў хуткім часе ў міліцэйскіх зводках з'явяцца пацярпелыя ад махляроў суайчынніцы, якія пералічылі няшчаснаму Фрэнсісу (Роберту, Джону) грошы на дарогу ў невядомую яму Беларусь, а ён так і не прыехаў... Бо як жа было не пашкадаваць няшчаснага ўдаўца, падманутага, які не хоча ваяваць, а хоча спакойнага жыцця. Гэта ж так прыгожа, так рамантычна, як у дамскіх раманах з яркімі вокладкамі ці ў серыялах...

Дзяўчаты, нас пачалі лавіць на «прыгожа і рамантычна». Ужо не абяцаюць завоблачных працэнтаў ад спадчыны багатага дзядзькі або ад вывезеных з нашай дапамогай з руднікоў Афрыкі брыльянтаў. Нас перасталі лічыць сквапнымі — прагрэс. А вось на «прыгожа» купляемся на раз-два.

Нядаўна ў Мінску дуэт сваіх, айчынных, махляроў затрымалі. Тыя ўвогуле складаную схему прыдумалі. Знаёміліся ў інтэрнэце з адзінокімі жанчынамі постбальзакаўскага ўзросту. Адзін прадстаўляўся ўладальнікам будаўнічай фірмы, другі — нібыта арэндадаўцам аўтамабіляў. Дзейнічалі ў пары: пакуль адзін вёў чарговую даму сэрца на спатканне, другі ў гэты час незаў-
важна браў яе ключы ад кватэры, рабіў дублікат, а падчас наступнай яе сустрэчы з кавалерам залазіў у жытло і браў усё, што дрэнна ляжыць. Прычым дзейнічалі абсалютна ў духу Галахвастава з камедыі «За двума зайцамі» — не маючы нічога за душой, пускалі пыл у вочы. Адзенне для фота на сайтах знаёмстваў куплялі ў сэканд-хэндзе, машыны бралі напракат, здымалі на суткі кватэры, выдаючы за свае. Часам вазілі на дачу аднаго з іх, прычым «багаты» кавалер тлумачыў бедную абстаноўку лецішча так: маўляў, гэта дамок знаёмага, а свая амаль віла на рамонце. Частавалі паненак чарнілам, разлітым у бутэлькі ад дарагога віна, а «каньяк» рабілі самі са спірту і танных настоек. Увесь гэты танны кіч тлумачылі пасля следчым так: «Жанчынам падабаецца, калі прыгожа...»

Вынік — як мінімум трое пацярпелых, а падазраецца не менш як дзесяць эпізодаў. Прычым у адной з кабет сперлі залатых вырабаў на 37 тысяч рублёў. Няўжо ўладальніца такіх дарагіх упрыгажэнняў (ці такой колькасці) не можа адрозніць калі не адзенне з буціка ад сэканд-хэнда, дык хоць бы дарагое віно ад намяшанага ў бутэльку ад яго бырла? Можа, мужчынкі былі настолькі абаяльныя, што на іншае ўвагі ўжо не звярталі? Дык жа не! Бачыла іх на фота з таго сайта — добра пацяганыя і зусім не Алены Дэлоны ў маладосці... Ці гэта праклятая адзінота так выпіла душу, што ўсе ўмоўнасці і падазрэнні ўбок, абы хоць каліва цяпла атрымаць? Бо бабін век — ён жа, кажуць, кароткі...

А яшчэ кажуць, што пры доўгіх валасах у нас кароткі і розум. Вось і думай, што з гэтага прычына, а што вынік.

Алена ЛЯЎКОВІЧ

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Індыкатар жаночых праблем. Чаму ў дэкальтэ галоўнае не прыгажосць, а здароўе?

Індыкатар жаночых праблем. Чаму ў дэкальтэ галоўнае не прыгажосць, а здароўе?

Часта незразумелы «шарык» можа быць, напрыклад, фібрадэномай.

Грамадства

Калі дапамога патрэбна экстранна, яе заўсёды змогуць аказаць валанцёры Чырвонага Крыжа

Калі дапамога патрэбна экстранна, яе заўсёды змогуць аказаць валанцёры Чырвонага Крыжа

Гучны гул сірэны знянацку застаў пенсіянерку Веру Васільеўну дома.