Вы тут

Алена Богдан: Любы рух павінен быць паступальным, а не разбуральным


У гэтым годзе найбуйнейшая жаночая грамадская арганiзацыя Беларусi адзначае свой юбiлей — трыдцаць год працы. «Звязда» запыталася ў першага намесніка міністра аховы здароўя i старшынi Беларускага саюза жанчын Алены БОГДАН, ці плануе Беларускі саюз жанчын стаць першай жаночай палітычнай партыяй у краіне і як гэта — сумяшчаць работу ў дзяржапараце з актыўнай грамадскай дзейнасцю.


 

— Алена Леанідаўна, вы ў верасні мінулага года сталі старшынёй Беларускага саюза жанчын, скажыце, што азначае асабіста для вас гэты новы від дзейнасці?

— Перш за ўсё адказнасць. Так атрымалася, што я ўсё жыццё працую ў сістэме аховы здароўя. Пачынала інтэрнам у Мінскай абласной дзіцячай бальніцы, потым стала ўрачом прыёмнага аддзялення. І ўжо з пасады намесніка галоўнага ўрача сыходзіла ў аддзел медыцынскай дапамогі маці і дзецям Міністэрства аховы здароўя. Усё маё працоўнае жыццё звязана з аховай здароўя. Грамадскай работай я не займалася, і калі пяць гадоў таму Мар’яна Шчоткіна запрасіла мяне ў БСЖ і расказала, што гэта такое, я зацікавілася і прыклала нават некаторыя намаганні, каб у нашых паліклініках і бальніцах з’явіліся пярвічныя аддзяленні БСЖ. З таго часу мы правялі мноства цікавых праектаў. Сярод іх мне падабаецца штогадовы праект, калі ў Чарнобыльскі рэгіён выязджае комплексная брыгада аховы здароўя, каб абследаваць жанчын гэтай мясцовасці. Мы прывозім туды спецыялістаў рэспубліканскага ўзроўню: дацэнтаў, прафесараў, кандыдатаў навук, дактароў навук... Быў яшчэ праект РНПЦ экалогіі чалавека па скрынінгу раку шыйкі маткі.

Праект рэалізоўвалі сумесна з Ротары-клубам у Беларусі і іспанскімі партнёрамі. У рамках праекта было закуплена абсталяванне, навучаны спецыялісты і наладжана сістэма скрынінгу. Цяпер вынікамі гэтага праекта карыстаецца ўся сістэма аховы здароўя Беларусі.

Я часта сустракаюся с працоўнымi калектывамi, асаблiва, дзе працуюць пярвiчныя арганiзацыi БСЖ, альбо толькi ствараюцца. I заўсёды адказваю на шматлiкiя пытаннi, што тычацца самых актуальных тэм нашага жыцця. Зразумела, сёння нашых жанчын хвалююць пытаннi кавiду, вакцынацыi ў краiне. Без вакцынацыi кавiд не перамагчы — мяне цешыць, што гэтай думкi прытрымлiваецца ўсё больш людзей.

Калі гаварыць пра БСЖ у цэлым, то многія пачынанні, святы і акцыі, якія ўспрымаюцца сёння як рэспубліканскія, прыдумалі актывісты БСЖ. Мне хочацца не страціць тое, што ёсць у арганізацыі, і прыдумаць не менш значныя праекты.

— Прэса шмат піша пра акцыі вашай арганізацыі, а як людзям патрапіць у шэрагі БСЖ?

— Каб трапіць у нашу арганізацыю, перш за ўсё трэба быць самімі сабой і неабыякавымі да таго, што адбываецца навокал. Мы адкрытыя для тых, хто хоча зрабіць нешта добрае для краіны і людзей, якія ў ёй жывуць. На сённяшні дзень у арганізацыі каля 144 тысяч чалавек. У нас ствараюцца пярвічныя арганізацыі ў розных установах, міністэрствах, ведамствах. Калі хтосьці зацікавіўся, можна зайсці на сайт БСЖ і звярнуцца па ўказаных там тэлефонах. Мы будзем вельмі рады, калі нашы шэрагі папоўняцца нераўнадушнымі і актыўнымі людзьмі.

— Вы таксама з’яўляецеся і першым намеснікам міністра па ахове здароўя. Як атрымліваецца сумяшчаць гэтыя дзве пасады? Ёсць жа і сям’я, якой трэба ўдзяліць час...

—Так, у мяне дружная і моцная сям’я, дома ведаюць, што маці шмат працуе (смяецца). На самай справе ў мяне ўжо дарослыя дзеці, таму сям’я не патрабуе вельмі шмат увагі. Прызнаюся, што раней, калі я прачыналася, думала, што яшчэ можна зрабіць у міністэрстве. Сёння ў мяне з’явілася яшчэ і грамадская нагрузка. Гэта вялікая адказнасць — працаваць побач з энтузіястамі, бо ў нас толькі некалькі чалавек атрымлівае за сваю работу невялікія грошы, астатнія — проста грамадскія актывісты. Самая галоўная задача — захаваць тых, хто сёння з намі, і прыцягнуць у нашу каманду людзей, якія дакладна змогуць рабіць тое, што трэба. Упэўнена, што без каманды аднадумцаў і выразна выбудаванай вертыкалі працаваць будзе складана. На маю грамадскую дзейнасць у БСЖ, вядома, уплывае мой досвед работы ў органах дзяржкіравання, калі ёсць добра выбудаваная іерархія, праходжанне дакументаў, справаздачнасць і кантроль. Вось з гэтым падыходам я стараюся працаваць і ў БСЖ.

— А вы не баіцеся, што з такім падыходам БСЖ ператворыцца ў чэрствую чыноўніцкую структуру?

— Я не згодная, што чыноўнік чэрствы. Калі чалавек становіцца бяздушным, яму няма чаго рабіць у дзяржапараце. Мы тут для таго, каб вырашаць задачы людзей, а не іншыя. Як і ў дзяржапараце, «каманда» ў БСЖ павінна даходзіць і да абласных, і да раённых узроўняў. Калі мы праводзім акцыю, то праводзім яе па ўсёй краіне, у кожным раённым цэнтры. Так і павінна быць. Тут няма бяздушнасці. Калі хтосьці прыдумаў цікавую акцыю, трэба пра яе расказаць, гэта своеасаблівая заява пра тое, хто наогул такія — жанчыны з БСЖ. Мы арыентуемся на ўсю краіну, і так нас пачуюць тыя, каму цікава тое, што мы робім. Магчыма, тады такія людзі далучацца да нашай арганізацыі.

Не сакрэт, што БСЖ ужо выгадаваў цэлую плеяду жаночых лідараў. У складзе арганізацыі ёсць міністры, парламентарыі, кіраўнікі розных узроўняў... У БСЖ ёсць кіруючы орган, праграма і мэты, а таксама вядзецца пэўная прапагандысцкая дзейнасць. Акрамя таго, актывісты БСЖ актыўна ўдзельнічаюць у палітычным жыцці краіны.

— Можа, БСЖ ужо неўзабаве стане палітычнай партыяй?

— Я перад сабой такой задачы не стаўлю. Грамадскае мы аб’яднанне або палітычная партыя... Выкананню таго, што запісана ў нашым мандаце, гэта абсалютна не перашкаджае. Сапраўды, члены нашай арганізацыі актыўна ўдзельнічалі ў палітычным жыцці краіны: удзельнічалі ў перадвыбарнай кампаніі як давераныя асобы, як члены выбарчых камісій, недзе нават як старшыні выбарчых камісій, удзельнічаем і ў мітынгах у падтрымку кіраўніка дзяржавы. Магчыма, мы і «вырасцем» да жаночай палітычнай партыі, але пакуль у нашай арганізацыі ёсць іншыя задачы, і галоўная з іх — прыцягнуць моладзь у нашы шэрагі.

— У вас ужо ёсць план, як гэта зрабіць?

— Ёсць. Ва ўсіх справах важная пераемнасць! Прасцей, калі за плячыма ёсць тыя, хто ўжо прайшоў нейкі шлях — з іх вопытам, жыццёвай, эканамічнай, сацыяльнай і палітычнай мудрасцю. Нам ёсць, што сказаць маладым. Любы рух павінен быць паступальным, а не такім, дзе трэба ўсё разбурыць і будаваць нанава. Таму мы вельмі хочам прыцягнуць актыўную моладзь у нашы шэрагі і потым яе не страціць. Мы хочам зрабіць школу жаночага лідарства, і калі ўсё будзе добра, то хутка пачнём праект з Акадэміяй кіравання па падрыхтоўцы жанчын-лідараў.

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Індыкатар жаночых праблем. Чаму ў дэкальтэ галоўнае не прыгажосць, а здароўе?

Індыкатар жаночых праблем. Чаму ў дэкальтэ галоўнае не прыгажосць, а здароўе?

Часта незразумелы «шарык» можа быць, напрыклад, фібрадэномай.

Грамадства

Калі дапамога патрэбна экстранна, яе заўсёды змогуць аказаць валанцёры Чырвонага Крыжа

Калі дапамога патрэбна экстранна, яе заўсёды змогуць аказаць валанцёры Чырвонага Крыжа

Гучны гул сірэны знянацку застаў пенсіянерку Веру Васільеўну дома.