Вы тут

Арабскія казкі для славянскай душы. Ці па кішэні адпачынак у Эміратах беларускаму турысту?


ААЭ для стомленых ад каранціну і абмежаванняў аматараў падарожжаў — сапраўдная знаходка. Купляеш білет, здаеш ПЦР і ляціш. Беларусам віза не патрэбна. Асаблівую цікаўнасць і прыцягальнасць арабскія курорты набываюць з-за авіяцыйных абмежаванняў. У Дубай (адзін з найбольш папулярных для адпачынку эміратаў) можна даляцець прамым рэйсам з Мінска, што апошнім часам асабліва значна!

Cтыль жыцця і адпачынку ў гэтай арабскай краіне адрозніваецца ад звыклых для айчынных турыстаў лакацый. Таму падзялюся сваім вопытам «каранціннага» адпачынку ў Дубаі і Фуджэйры.


Выгляд на горад з Бурдж-Халіфа.

Дарога і ПЦР

Варыянт падарожжа з турфірмай з прычыны абставінаў нават не разглядаўся. Таму запісвалася на ПЦР і купляла авіябілеты самастойна. Першае, дарэчы, яшчэ ў маі было справай вельмі няпростай: дзяржаўныя лабараторыі распісаны на месяц наперад, а прыватныя існавалі адзінкавыя. За апошні час магчымасцяў здаць ПЦР значна павялічылася. Спіс устаноў, дзе выдадуць неабходную даведку, можна знайсці на сайце Міністэрства аховы здароўя ці проста загугліўшы. Прыватныя фірмы, якія займаюцца афармленнем ПЦР-тэстаў праз дзяржаўныя медцэнтры, выскокваюць першымі! Але да іх трэба ставіцца вельмі акуратна. Былі ў знаёмых эксцэсы, калі перад вылетам з-за форс-мажораў кампаніі яны засталіся наогул без даведкі. Тэрмін яе дзеяння для ААЭ — 72 гадзіны.

Білет з Мінска ў Дубай на flydubaі на чалавека выходзіць у раёне 400$ у два бакі, айчынная «Белавія» будзе даражэйшая. Без малога шэсць гадзін на запоўненым аэробусе і — вітае Дубай! Дарэчы, даведку аб адсутнасці «кароны» правяралі дасканала толькі пры рэгістрацыі на рэйс у Мінску. У дубайскім аэрапорце на яе кінуў абыякавы погляд толькі работнік, які накіроўваў патокі пасажыраў, якія прыбылі. Імёны на даведках і ў пашпартах ніхто так і не знайшоў час зверыць. Пагранічная служба Дубая таксама не турбавала пытаннямі пра мэты прыбыцця і праверкамі даведак, страховак. Сканіраванне пашпарта, погляд у фотакамеру, штамп — і наперад на пляж!

Жыллё

Адразу пра галоўнае: адпачынак у Дубаі не бюджэтны, мякка кажучы. Сярэдняя цана на двухмесны нумар — 150 долараў. Але ў той жа час паняцце аб гатэлі «пяць зорак» у гэтым горадзе адрозніваецца не ў лепшы бок ад «пяці зорак» дзе-небудзь у Еўропе. Варта адзначыць, што нумары чыстыя, ёсць неабходны набор ручнікоў, мыльных прылад, фен, прас, халадзільнік. Запасы пітной вады ў нумарах кожны дзень папаўняліся. Асаблівы плюс сэрвісу за швейцараў, якія ад таксі да нумара бралі на сябе дастаўку багажу. Дарэчы, «камплімент» для пакаёвак і швейцараў у пару долараў заўсёды дарэчы яшчэ і таму, што аплата працы прыезджых работнікаў у ААЭ сціплая.

Ежа

У асноўным усе гатэлі прапануюць у комплексе «сняданак». Шчыра кажучы, выбар ежы таксама не цягне на «пяцёрку», але падсілкавацца можна. У гатэлі Фуджэйры шведскі стол быў класічны з разнастайнасцю страў з яек, сыроў, садавіны. Для пастаяльцаў-арабаў уключаны ў меню і мясцовыя прысмакі, якія цікаўны турыст мог пакаштаваць. У дубайскім жа гатэлі комплексы на выбар прапаноўвалі афіцыянты. У меню тыя ж еўрапейскі і арабскі сняданак: шмат хлеба, выпечкі і разнастайнасць яечняў.

Звычайна ў кошт нумара ўключаны толькі сняданак. Абедаць і вячэраць прыйдзецца самастойна. Тут на выручку могуць прыйсці мясцовыя гіпермаркеты. Там можна купляць садавіну на абед. Нягледзячы на тое, што ў ААЭ яна амаль не расце, у крамах ад імпартнай разнастайнасці вочы разбягаюцца. Дарэчы, у гэтых жа маркетах можна падсілкавацца чым-небудзь больш сытным, купіўшы паўнавартасны абед у аддзеле кулінарыі.

Куды складаней справы з вячэрай. Тут прыйдзецца раскашэліцца: вячэра ў рэстаранчыку каштуе ад 20 да 50 долараў у залежнасці ад месца. Мясцовая кухня ААЭ небагатая, ратуюць арабскі каларыт ліванскія, сірыйскія і турэцкія рэстараны. Асноўная страва там — мяса грыль (вялікая талерка з курыцы, бараніны ў прыпра-
вах). Падаецца яна з хлябамі, агароднінай і соусамі. Такую талерку з цяжкасцю здужаюць двое дарослых.

У турыстычным раёне Дубай Марына ўся ежа дарагая. Калі заказаць алкаголь, можна і зусім згалець. Знаходкай, дзе можна нядорага, але смачна паесці і атрымаць асалоду ад выглядаў, стаў квартал Ла Мер. Там у адным месцы размясціліся рэстаранчыкі і забягалаўкі з разнастайнай кухняй. Нават рэстараны паблізу знакамітага на ўвесь свет Дубай Мола з выглядам на фантаны, якія спяваюць, і Бурдж-Халіфа запомніліся больш дэмакратычнымі цэнамі, чым Дубай Марына. Дарэчы, алкаголь нават у курортных раёнах не ўсюды знойдзеце.

Персанал

За 10 дзён у ААЭ наведала два гарады, жыла ў трох гатэлях, абедала і вячэрала не менш як у дзясятцы рэстаранаў і кафэ. І ні ў адным з іх сярод сэрвіснага персаналу не сустрэла ні мясцовых жыхароў, ні еўрапейцаў. Усю падобную працу выконваюць прыезджыя з Пакістана, Індыі ці Філіпін. Яны водзяць машыны таксі, прымаюць заказы ў рэстаранах, узважваюць садавіну ў крамах, абслугоўваюць турыстаў у гасцініцах.

Транспарт

Усе рэсурсы трубяць пра дзіўнае дубайскае метро, дзе цягнікі без машыністаў. Але асабліва мне яно не запомнілася. Метро ад маіх гатэляў знаходзілася далёка, плюс самі выхады на платформу дастаткова працяглыя. Ды і ў час пік метро становіцца пеклам па запоўненасці пасажырамі.

Пустыня каля Дубая.

У Дубаі вельмі развітая сетка таксі. Вечарам паездка ў цэнтр з ускраіны горада і назад абыходзілася ў 30 долараў. У прынцыпе, за гэтыя грошы можна ўзяць напракат на дзень недарагую машыну, але застаецца пытанне з паркоўкай у горадзе. Аўто напракат выдатна падыдзе, калі вырашыце паехаць у іншыя эміраты.

Вяртаючыся да таксі. Самы бюджэтны яго варыянт — праграма на тэлефон Careem (арабскі Uber), да якога прывязваецца карта. Аптымальны тарыф на паездку атрымаеце, не заказваючы машыну па інтэрнэце, а злавіўшы яе ў горадзе.

Пляжы

У Дубаі пляжы пясчаныя, асабліва фешэнебельныя гатэлі маюць выхад да мора і размяшчаюць на беразе свае лежакі для пастаяльцаў. Ад гатэляў прасцей трэба прайсці да мора пару хвілін, але ўсе гасцініцы гатовыя забяспечыць сваіх наведвальнікаў як мінімум пляжнымі ручнікамі, а як максімум і пакрываламі, і парасонамі. Пляж грамадскі ў самым турыстычным раёне Дубай Марына ў сярэдзіне мая проста кішэў людзьмі.

Грамадскія пляжы эмірата Фуджэйра — з'ява цікавая. Адпачываюць там у асноўным увечары мясцовыя прыезджыя рабочыя і каты, якія вылазяць са схованак. У буйных гатэляў у гэтым эміраце таксама ёсць свой выхад да берагавой лініі. Усе яны ўладкаваныя па прынцыпе «ўсё ў адным месцы». У комплексе і пляжы, і басейны, і рэстараны, і крамы. Але Фуджэйра значна таннейшая за Дубай і куды спакайнейшая. Гэты эмірат без фанабэрыстасці і ламбарджыні на вуліцы.

Але які б пляж і дзе б ні абралі, ужо ў маі мора становіцца цёплым як малако. А яно асабліва не ўратуе ад арабскай сонечнай спёкі ў 40 градусаў.

Экскурсіі

Гэта асаблівая гісторыя. Для таго каб зрабіць найбольш удалыя фота, убачыць усю прыгажосць Дубая, такія месцы, як Цудоўны сад, Сафары Парк, наведваць лепш удзень. Але на вуліцы — неймаверная гарачыня. Таму экскурсіі могуць ператварыцца ў знясільвальнае катаванне спякотай. Будзьце да гэтага гатовы. На вечар можна запланаваць уздым на Бурдж-Халіфа, наведванне акварыума ў Дубай Моле. Цэны на гэтыя дзівосы таксама не самыя дэмакратычныя. Парада з асабістага вопыту: квіткі ва ўсе вышэйпералічаныя лакацыі шукайце ў інтэрнэце, на сайтах саміх славутасцяў і на іншых рэсурсах. Купляючы квіткі такім чынам, значна эканоміце.

І пра мясцовыя каларытныя рынкі (спецый, золата): не вядзіцеся на хітрыкі. Стаўцеся да цэн скептычна: купіць і прыправы, і золата можна значна танней у менш турыстычных месцах або звычайных магазінах. Ну, а калі вырашыце што-небудзь купіць, скідайце цану ў некалькі разоў, таргуйцеся смела! Гэта асаблівы рытуал для мясцовых.

Дарэчы, калі давядзецца быць у Фуджэйры, зазірніце ў мясцовыя супермаркеты. Гэтыя крамы па памеры невялікія, няўтульныя, але каларытныя. Можна, нічога не купляючы, разглядаць дзіўную садавіну і агародніну, 40-кілаграмовыя мяшкі з рысам, 20-літровыя бутэлькі алею і бязмежныя стэлажы спецый. Дарэчы, пераадолець прастуду на моры мне дапамаглі мясцовыя спецыі. Чвэрць лыжкі куркумы размешвала ў цёплым малаку або гарбаце. Такі напой ратаваў ад болю ў горле і кашлю.

Як выснова, адзначу, што Дубай — гэта пра адпачынак з прэтэнзіяй на люкс. Шмат славутасцяў, усё дорага і багата. У той жа час не ўвесь сэрвіс адпавядае заяўленаму ўзроўню. Але, тым не менш, менавіта Дубай трымае марку элітнага курорта ў ААЭ, іншыя эміраты (тая ж Фуджэйра) ужо больш падыдуць для няспешнага, сямейнага адпачынку.

Марыя ДАДАЛКА

Выбар рэдакцыі