Вы тут

Аб прафесіі паштальёна Марыя Хлуд марыла з дзяцінства


Аб прафесіі паштальёна Марыя Хлуд марыла з дзяцінства, і калі надышоў час, змяніла на гэтай пасадзе маці. У родным аграгарадку Вулька-2, што ў Лунінецкім раёне, яна працуе паштальёнам ужо 15 гадоў. І аб нейкай іншай рабоце ніколі ў жыцці не думала.


— На працягу ўсяго дзяцінства, юнацтва і маладосці перада мной быў прыклад добрасумленных, вельмі адказных адносін да работы, — падкрэсліла Марыя Іванаўна. — Прыклад маёй мамы Евы Аляксееўны, якая працавала вясковым паштальёнам аж 26 гадоў. Дарэчы, у дзяцінстве я ёй ахвотна дапамагала, з вялікім задавальненнем і нават з гонарам разносіла аднавяскоўцам газеты і часопісы. І як прыемна было пачуць ад людзей падзяку за выкананне гэтых, на мой погляд, не вельмі значных паслуг.

Праўда, па словах Марыі Хлуд, пасля заканчэння школы яна паступіла у прафесійна-тэнічнае вучылішча на спецыяльнасць мясаперапрацоўшчыка. Але як толькі ў роднай Вульцы з'явілася вакансія паштовага работніка, ні хвіліны не раздумваючы, уладкавалася на гэтую работу. Спачатку працавала начальнікам пошты: афармляла падпіску, прымала плацяжы, выдавала пасылкі і гэтак далей. А потым, калі маці выйшла на пенсію, замяніла яе ў якасці паштальёна.

— Не паверыце, але людзі спачатку блыталіся, — з усмешкай працягвае суразмоўніца. — Сядзяць, напрыклад, бабулі на лаўцы каля хаты. Адна кажа: паглядзіце — вунь Ева да нас ідзе. Другая адказвае: якая ж гэта Ева, яна ўжо на адпачынку. Гэта Марыя, яе дачка. Яна на пошце маці змяніла.

Падыду, і разам з імі смяемся над такім выпадкам, жартуем. А ўвогуле, аднавяскоўцы, у першую чаргу людзі старэйшага ўзросту, мяне паважаюць. І я ім вельмі ўдзячная за гэта.

Самае прыемнае, што ёсць у нашай рабоце, — гэта магчымасць мець зносіны з шырокім колам людзей. У мяне ледзь слёзы не наварочваюцца, калі бачу, як радуюцца майму прыходу пенсіянеры. І не толькі з-за таго, што ім прыношу пенсіі. Ім так не хапае суразмоўнікаў! Я для іх — адзін з самых чаканых наведвальнікаў. У нейкім сэнсе вясковы паштальён — яшчэ і псіхолаг. Я ўвогуле лічу, што мае землякі — самыя ветлівыя людзі ў краіне.

Раней пошту і пенсіі дастаўлялі на асобныя хутары. Іншым разам прыходзілася ў дзень праходзіць пешшу ад 10 да 20 кіламетраў. Цяпер хутароў няма, і няма ўжо такіх нагрузак на мясцовых паштальёнаў.

Вельмі рада Марыя Іванаўна за дзяцей. Яны ўжо дарослыя. Дачка скончыла медыцынскі ўніверсітэт. Цяпер жыве ў райцэнтры, працуе ўрачом-дыягностам. У яе свая сям'я. Сын — студэнт апошняга курса БНТУ, праз год атрымае дыплом інжынера-механіка.

Задаволеная Марыя Хлуд і працоўным калектывам. У паштовым аддзяленні Вулька-2 жанчыны працуюць утрох. Усе — амаль равесніцы, агульную мову знойдуць заўсёды. Ды і кіраўніцтва да вулькаўскага калектыву ставіцца з павагай. Працуецца, карацей кажучы, з задавальненнем.

— Галоўнае маё жаданне — каб хутчэй скончылася пандэмія, — адзначае Марыя Іванаўна. — Гэтая жудасная хвароба столькі пакут людзям прынесла! А яшчэ — каб жылі беларусы пад мірным небам, каб расцілі дзяцей, каб працавалі спакойна і з задавальненнем...

Застаецца дадаць, што за добрасумленную плённую працу паштальён Марыя Хлуд атрымала падзячнае пісьмо ад Лунінецкага РВПС. А ў 2017 годзе яе партрэт з'явіўся на Дошцы гонару Брэсцкага філіяла РУП «Белпошта». У 2021 годзе яна ўзнагароджана Ганаровай граматай абласнога філіяла

Сяргей РУЧАНАЎ

Фота з архіва Лунінецкага РУПС

Выбар рэдакцыі

Гараскоп

Усходні гараскоп на наступны тыдзень

Усходні гараскоп на наступны тыдзень

У пачатку тыдня да Ракаў могуць падступна падкрасціся трывогі і сумневы.

Здароўе

Як працуюць санаторныя школы-інтэрнаты для дзяцей, хворых на скаліёз?

Як працуюць санаторныя школы-інтэрнаты для дзяцей, хворых на скаліёз?

Па статыстыцы на пяць хворых дзяўчынак прыходзіцца толькі адзін хлопчык.

Рэгіёны

У якіх ўмовах працавалі медыкі ў гады вайны?

У якіх ўмовах працавалі медыкі ў гады вайны?

Подзвіг ваенурачоў адлюстроўвае выстава Брэсцкага абласнога краязнаўчага музея.

Грамадства

Што трэба ведаць тым, хто адпачывае каля вадаёмаў

Што трэба ведаць тым, хто адпачывае каля вадаёмаў

Нават пры наяўнасці на пляжы ратавальнай станцыі не варта грэбаваць элементарнымі правіламі бяспекі.