Вы тут

Лідзія Галубчыкава: Галоўнае — працаваць з душой!


Лідзія Галубчыкава сярод гомельскіх паштальёнаў чалавек, прама кажучы, легендарны. Сваёй любімай прафесіі яна прысвяціла ўжо 47 гадоў. Нават і сёння, маючы такі вялікі працоўны стаж, Лідзія Сямёнаўна не думае аб выхадзе на пенсію. Кажа, што будзе працаваць, пакуль дазволіць здароўе.


Нарадзілася і вырасла Лідзія Галубчыкава ў Буда-Кашалёўскім раёне. Там скончыла спачатку васьмігодку, а потым і дзесяць класаў, вырашыла атрымаць прафесію кухара. З гэтай мэтай яна накіравалася ў Віцебск, дзе планавала паступіць у адпаведную навучальную ўстанову. Але вучыцца менавіта па гэтай спецыяльнасці дзяўчынцы забаранілі ўрачы. Сэрца не дазваляла працаваць у памяшканні, дзе трымаецца высокая тэмпература. Што ж, прыйшлося вяртацца на родную Гомельшчыну, дзе сямнаццацігадовая дзяўчынка ўладкавалася на гарадскую пошту ў абласным цэнтры. Амаль увесь час Лідзія Галубчыкава адпрацавала ў 3-м аддзяленні паштовай сувязі Гомеля.

— Участак мне дастаўся не самы лёгкі, — прызналася Лідзія Сямёнаўна. — Шмат у той час было прыватных дамоў, і трэба было іх абысці, да і сумкі ў паштальёнаў былі больш поўныя. Газеты і часопісы людзі выпісвалі актыўна, вось і даводзілася нам, паштальёнам, і больш хадзіць, і больш насіць. Часам вельмі стамлялася на рабоце.

Па словах Лідзіі Галубчыкавай, самае галоўнае ў гэтай прафесіі — знаходзіць кантакт з людзьмі. Кліенты сустракаюцца розныя, з некаторымі даводзілася праяўляць сапраўдную вытрымку і цярпенне. Але калі да людзей падыходзіць з душой, то і зносіны складваюцца даверныя і ўзаемна ветлівыя. У гэтым яна шмат разоў пераканалася за доўгі працоўны шлях.

Зараз, на думку паштальёна, працаваць стала і лягчэй, і адначасова цяжэй. Быццам і карэспандэнцыі менш, і пенсіі людзі атрымліваюць на банкаўскую картку, але ўчасткі ўзбуйнілі, тэрыторыя абслугоўвання пашыралася. Замест прыватных дамоў узвялі шматпавярховыя будынкі. Напрыклад, сёння ў Лідзіі Сямёнаўны на абслугоўванні 1800 кватэр. Чалавеку ў сталым узросце абысці ўсе дамы няпроста. Але вопытны паштальён на цяжкасці не скардзіцца. Галоўнае для яе — больш рухацца і часцей быць на свежым паветры.

— За гэты вялікі час мне даводзілася працаваць на пошце і аператарам, выконваць абавязкі намесніка начальніка аддзялення сувязі, але я была і застаюся звычайным паштальёнам, чым ганаруся, і ў гэтым бачу сваё пакліканне, — падкрэсліла Лідзія Сямёнаўна. — Калі я рыхтую маладых работнікаў, заўсёды сцвярджаю ім, што ўсё ў іх абавязкова атрымаецца, каб было толькі жаданне працаваць і цярпенне. Ні ў якім разе нельга баяцца цяжкасцяў, трэба іх пераадольваць. Бо паштальён сёння — гэта і суразмоўца, і псіхолаг, і адначасова сацыяльны работнік. Усіх кліентаў неабходна выслухаць, усім абавязкова дапамагчы. Толькі тады ты сустрэнеш паразуменне і добразычлівыя адносіны з боку людзей.

Як адзначыла начальнік 3-га аддзялення паштовай сувязі Гомеля Тамара Верыч, Лідзія Галубчыкава — вельмі адказны і добрасумленны чалавек, сапраўдны майстар сваёй справы. Нягледзячы на ўзрост, яна працуе не горш за маладзейшых работнікаў. Для моладзі ўся яе праца — найлепшы прыклад. А яшчэ яна вельмі клапатлівы настаўнік. Дапамагае маладым калегам і словам, і справай. Заўсёды падтрымае, калі чалавек апынецца ў складаным становішчы. Лідзія Сямёнаўна — гонар працоўнага калектыву.

Застаецца дадаць, што хутка, напярэдадні Сусветнага дня пошты, які адзначаецца 9 кастрычніка, Лідзія Галубчыкава будзе ўзнагароджана медалём за доўгую і добрасумленную працу.

Сяргей РУЧАНАЎ

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Даведаліся аб цэнах на галоўныя восеньскія ягады, спосабах іх захоўвання і «прафесійных рызыках» пры зборы журавін

Даведаліся аб цэнах на галоўныя восеньскія ягады, спосабах іх захоўвання і «прафесійных рызыках» пры зборы журавін

У разгары сезон журавін. Менавіта цяпер самы час назапасіць гэтых ягад на доўгі перыяд халадоў і прастуд.

Грамадства

Што пісалі беларускія класікі пра самага дарагога чалавека?

Што пісалі беларускія класікі пра самага дарагога чалавека?

Янка Купала дакладна чуў беларускія калыханкі ад сваёй маці, Бянігны Іванаўны, лежачы ў калысцы ў Вязынцы.

Грамадства

Калі злодзей маўчыць, за яго «гавораць» сляды. Выкрыць злачынцу дапаможа трасалогія

Калі злодзей маўчыць, за яго «гавораць» сляды. Выкрыць злачынцу дапаможа трасалогія

Банда рабаўнікоў «трапілася» дзякуючы адбіткам спецыяльнай прылады.

Грамадства

Жыхарка вёскі Мікалаеўка Бялыніцкага раёна Ларыса Клімянок расказала пра трагедыю, якая адбылася з яе сястрой і братамі

Жыхарка вёскі Мікалаеўка Бялыніцкага раёна Ларыса Клімянок расказала пра трагедыю, якая адбылася з яе сястрой і братамі

Экспедыцыю ў Малінаўку арганізаваў навуковы супрацоўнік музея гісторыі Магілёва ветэран пошукавага руху Пётр Хаванскі.