Вы тут

«З імі ніколі не бывае сумна» — Вольга Васецкая аб працы трэнерам коней


«Спорт — гэта жыццё», — пісаў калісьці ў «Одзе спорту» заснавальнік сучасных Алімпійскіх гульняў П'ер дэ Кубертэн. Доказам таго, што гэта не толькі прыгожая цытата, а сапраўднае крэда, служыць гісторыя Вольгі Васецкай, трэнера коней і інструктара па верхавой яздзе для замежнікаў Рэспубліканскага цэнтра алімпійскай падрыхтоўкі коннага спорту і конегадоўлі ў Ратамцы.


З самага дзяцінства маленькая Воля захаплялася высакароднымі, хуткімі і моцнымі жывёламі — коньмі. Бацькі нярэдка бачылі, як яна бегала па хаце на карачках. На здзіўленае «Што ты робіш?» дзяўчынка весела адказвала: «Гуляю ў конікаў». Зразумела, што калі ў дзіцяці ёсць моцны інтарэс і пэўныя здольнасці, а ў бацькоў магчымасці, то закладзеныя прыродай таленты будуць развівацца. А далей... Хто ведае, мабыць, гэта стане прызваннем?

Верагодна, так і адбылося ў Вольгі. Яна прыехала першы раз у Ратамку, калі ёй было восем, і засталася там на 15 гадоў. Спачатку гэта былі трэніроўкі па выхадных у пракаце, потым дзяўчына пайшла ў спартыўную навучальную групу, дзе правяла два гады, а пасля падрыхтоўкі трапіла ўжо ў прафесійны спорт. І толькі маючы за плячыма стаж верхавой язды 13 гадоў, пачала сама трэніраваць.

Не сталі перашкодай і моцныя мігрэні, ад якіх пакутавала дзяўчына. «Усе хваробы кудысьці знікаюць, — дзеліцца Вольга. — Становішся здаравей, нібыта гэта чараўніцтва, прычым ва ўсіх маіх сяброў так. Амаль ніхто сур'ёзна не хварэе».

Сёння Вольга займаецца з маладымі коньмі (ад трох да шасці гадоў). «Атрымліваецца, што спачатку «мацёрыя» коні вучаць спартсмена ездзіць, — кажа дзяўчына, — а потым ужо ён сам, набраўшыся досведу, трэніруе нявопытных маладых конікаў».

Вольга працуе інструктарам па верхавой яздзе для замежнікаў. Яна добра валодае кітайскай і англійскай мовамі. Сёлета выпускаецца з факультэта міжнародных адносін БДУ па спецыяльнасці «Кітаязнаўства». Веданне замежных моў вельмі дапамагло дзяўчыне ў рабоце: «Неяк у мяне месяц трэніравалася амерыканка, якая прыехала да бабулі ў Беларусь на летнія канікулы, — успамінае дзяўчына, — па-руску яна амаль не размаўляла».

З кітайцамі — іншая гісторыя. Часам у Ратамку прыязджаюць жыхары Паднябеснай з жаданнем навучыцца ездзіць вярхом. Тых, хто не ведае рускую мову, адразу адпраўляюць да нашай гераіні. Цяпер яе кліенты — маладая пара кітайцаў, студэнты БДЭУ. Калі яны пабывалі першы раз у Ратамцы, то адначасова здзівіліся і ўзрадаваліся, што тут ёсць інструктар, які ведае іх мову. Самі яны ні рускай, ні англійскай мовай не валодаюць.

Аб звычайным рабочым дні ў Ратамцы Вольга расказвае наступнае: «Спачатку я прыходжу, пераапранаюся, затым іду да сваіх конікаў, частую іх цукрам або яблычкамі (трэба ж задобрыць), цалую ў носік, потым сядлаю, і мы ідзём працаваць».

Адначасова і мінусам, і плюсам сваёй дзейнасці дзяўчына называе работу з жывымі істотамі: «З коньмі ніколі не бывае сумна, ніводны дзень не падобны на іншы. Мы сябруем з імі, укладваем у іх часцінку сваёй душы. У адказ атрымліваем вялікую эмацыянальную аддачу ад гэтых цудоўных жывёл. Мінус у тым, што, нягледзячы на вялікія памеры і сілу, коні патрабуюць вельмі далікатных адносін — лёгка атрымліваюць траўмы. А яшчэ падчас спаборніцтваў бываюць розныя нечаканасці. Напрыклад, ты настроены на перамогу, а конь «не з тога капыта» ўстаў — не хочацца яму сёння вялікіх дасягненняў, або наадварот: ты памыляешся, а партнёр чатырохногі дапамагае».

У будучым Вольга марыць купіць уласнага каня і працягваць займацца конным спортам. На яе думку, дзейнасць у Ратамцы цудоўна разбаўляе шэрыя будні і кампенсуе сядзячую работу ў офісе.

Лізавета ГОЛАД

Фота аўтара

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Прыёмная кампанія: хто штурмаваў ВНУ? Рэкорды і антырэкорды

Прыёмная кампанія: хто штурмаваў ВНУ? Рэкорды і антырэкорды

У БДУ 82 % залічаных на першы курс набралі 300 балаў і больш.

Калейдаскоп

Склад для дачніка. Парады ад практыкаў, як лепш захаваць ураджай на зіму

Склад для дачніка. Парады ад практыкаў, як лепш захаваць ураджай на зіму

Парады ад практыкаў, як лепш захаваць ураджай на зіму.