Вы тут

Прэстыж-сустрэча, цукеркі ў форме ягад і «вішнёвае» вяселле


На мінулым тыдні ў горадзе Глыбокае Віцебскай вобласці прайшоў юбілейны X «Вішнёвы фестываль», які даўно стаў візітнай карткай паўночнага рэгіёна.


Цікава, што менавіта вішня стала глыбоцкім брэндам, а не славутая згушчонка ў блакітна-белай бляшанцы. Аказваецца, што ў 20-30-я гады XIX стагоддзя селекцыянер Баляслаў Лапыр вывеў асабістыя зімастойкія гатункі вішань — гібрыды чарэшні і вішні, якія адрозніваліся сакавітымі і буйнымі пладамі. З таго часу гэтыя дрэўцы займаюць пачэснае месца ў кожным двары Глыбоччыны, а той факт, што менавіта глыбоцкія вішні самыя смачныя, агульна прызнаны даўно.

Свой адлік фестываль вядзе з 2012 года, калі праект заняў другое месца ў фінале рэспубліканскага конкурсу творчых работ па развіцці гарадоў і рэгіёнаў Рэспублікі Беларусь. Салодкі фэст запусціў працэс вяртання Глыбокаму ганаровага звання «Горад-сад», і, як паказвае 10-гадовы фестывальны вопыт, даволі паспяхова. У 2013 годзе ў горадзе ўсталявалі скульптуру «Вішанька», якая з’яўляецца сімвалам фестывалю і галоўнай фота-славутасцю для зацікаўленых турыстаў і жыхароў Глыбоччыны. 

Пачаўся фестываль прэстыж-сустрэчай у рэзідэнцыі Вішнёвай каралевы. Там госці змаглі адправіць брэндзіраваныя паштоўкі са святочным штэмпелем сваім блізкім і сябрам, перадаўшы прывітанне з вішнёвай сталіцы. Пакуль адны займаліся поштай, другія стралялі ў мішэнь вішнёвымі костачкамі-веліканамі. Пераможцам у гэтым конкурсе стала госця з Мінска, дарэчы, турыстычнае бюро арганізавала для жадаючых тур у Глыбокае, што вельмі спадабалася мінчанам. На майстар-класы па саломапляценні і стварэнні лялек з нітак запрашалі работнікі мясцовага Дома рамёстваў. Этна-вечарына «У вішнёвым садзе», інтэлектуальна-прыгодніцкі квэст, конкурс паветраных змеяў, урачыстае шэсце — вочы і ногі імкнуліся ў розныя бакі! Для навучэнцаў мастацкай школы кітайскі мастак Пань Уліцзі правёў майстар-клас па акварэльным жывапісе, а ўсе жадаючыя маглі наведаць выставу яго работ. 

Пераспрабаць усе гатункі вішань і прысмакі з іх было немагчыма: печыва, пірагі, цукеркі ў форме ягад — на любы густ, а падчас конкурсу-дэгустацыі «Варым вішнёвае варэнне разам» можна было не толькі пакаштаваць кулінарныя вынаходніцтвы гаспадынь, але і назапасіць шмат цікавых рэцэптаў. Рупліва гатаваліся да свята не толькі гаспадары і арганізацыі раёна, але і Глыбоцкі мясакамбінат, які штогод рыхтуе да фестывалю мясныя навінкі. Сёлета прэзентавалі сыравялены рублены «Тар-тар Глыбоцкі» з вішняй. Прадукт з серыі элітных вырабляецца па свежаастуджанай ялавічыны, якая пасля засолу прыпраўляецца вострымі спецыямі і свежымі або сушанымі ягадамі. Пасля мясны прадукт падвэнджваюць дымам ад спальвання букавай шчапы, і духмяны дэлікатэс гатовы ўпрыгожыць любы святочны стол.

Адной з самых шчырых традыцый фестывалю з’яўляецца «вішнёвае» вяселле, ды не тэатралізаванае — сапраўднае! Маладыя часта абіраюць для сябе адметныя даты, а для Дар’і Герман і Андрэя Санько дзень нараджэння іх сям’і супаў з юбілейным фестывалем. Урачыстая цырымонія шлюбу прайшла па традыцыі на беразе возера Кагальнае ў скверы маладых. Свае віншаванні і падарункі даслала новай сям’і гаспадыня свята — Вішнёвая каралева, а яшчэ менавіта гэта цырымонія стала для мясцовага аддзела ЗАГС сотай. А ўсяго за два фестывальныя дні на Глыбоччыне «нарадзілася» 10 сямей.

У міжнародным конкурсе на лепшае валоданне баянам, акардэонам і гармонікам узялі ўдзел прафесіяналы і самавучкі двух узроставых катэгорый не толькі з Беларусі, але і з бліжэйшага замежжа. Галоўны прыз — новенькі «вішнёвы» баян — атрымала вучаніца Глыбоцкай дзіцячай школы мастацтваў Паліна Сіняўская, а гэта значыць, што баян зноў застаўся ў Глыбокім. Упершыню на юбілейным свяце прайшла выстава-конкурс работ, выкананых у тэхніцы лапікавага шыцця, «Вішнёвая мазаіка».

На два дні салодкая сталіца Віцебшчыны ператварылася ў рознакаляровы гарадок, напоўнены танцамі і звонкімі песнямі, пакінуўшы ў кожнага ўдзельніка фестывалю на вуснах адметны вішнёвы смак.

Аляксандра ГВОЗДЗЕВА

Фота Лізаветы ГОЛАД

Выбар рэдакцыі

Эканоміка

Аляксандр Сотнікаў: «Чуткі пра „смерць“ наяўных моцна перабольшаны»

Аляксандр Сотнікаў: «Чуткі пра „смерць“ наяўных моцна перабольшаны»

Банкамат становіцца па-сапраўднаму шматфункцыянальнай прыладай.