Вы тут

Свята вакзала прайшло ў Гродзенскім раёне


Аграгарадок Парэчча прымаў гасцей на самым першым участку Беларускай чыгункі.


 

Вакзал пабудаваны 160 гадоў таму, калі праз населены пункт пачалася пракладка першай у Беларусі чыгункі. Па ёй праз Парэчча ў снежні 1862 года прайшоў першы цягнік. Парэцкі вакзал можна ўбачыць у кінафільмах «Зімародак», «Двое на востраве слёз», «Мяне завуць Арлекіна» і іншыя. Усё гэта стала падставай для таго, каб зладзіць тут брэндавае свята. Дзень вакзала ў аграгарадку Парэчча прайшло сёлета другі раз. 

На свяце адным з папулярных месцаў стаў рэтра-вагон. Праўда, не сапраўдны, а яго імітацыя, якую зладзілі супрацоўнікі мясцовай бібліятэкі.

Загадчыца Парэцкай бібліятэкі Алена Санюк пазнаёміла з чытаючым вагонам. Разам з паліцамі кніг была ўсталявана фотазона з акном вагона. Таксама тут можна было пазнаёміцца з гісторыяй Парэцкага чыгуначнага вакзала. Як сведчаць дакументы, роўна 160 гадоў таму па тэрыторыі Беларусі прайшоў першы цягнік на ўчастку Гродна—Парэчча. Участак быў часткай магістралі Пецярбург-Варшава. А ў канцы ХІХ стагоддзя на станцыі Парэчча кожны дзень курсіравалі 12-14 цягнікоў, як пасажырскіх, так і таварных. Ужо тады станцыя ўяўляла сабой важны чыгуначны вузел, праз які ішлі цягнікі ў Друскенікі, Вільнюс, Санкт-Пецярбург і Варшаву. У самім мястэчку былі пабудаваны дамы для персаналу, быў свой чыгуначны клуб і крама. Дарэчы, у 70-80-я гады ХХ стагоддзя загадчыцай крамы была вядомая мясцовая прадпрымальніца Ганна Шандарук, якую падчас свята ўзнагародзілі ганаровай граматай. 

— З аграгарадком звязаны ўвесь мой лёс, — кажа яна. — Тут я пачынала сваю дзейнасць у чыгуначнай краме, але бачыла, што ў населеным пункце не хапае сучасных гандлёвых кропак. Узялася за гэтую справу. Для мяне самая важная ўзнагарода — гэта падзяка маіх аднавяскоўцаў.

Дарэчы, мелі чыгуначнікі і свой аркестр, а на прывакзальнай плошчы ў выхадныя гудзеў базар, куды з’язджаліся з усіх навакольных вёсак. 

Менавіта прывакзальная плошча і стала месцам правядзення новага брэндавага свята. Як паведаміў старшыня Парэцкага сельвыканкама Андрэй Мацкевіч, для аграгарадка вельмі важны такі ўнікальны статус. Дзе, як не тут, шырока адзначаць Дзень вакзала. Да таго і нагода адпаведная — прафесійнае свята чыгуначнікаў, якое прыпадае на першую нядзелю жніўня.

Канцэртная праграма падрыхтавана сіламі аддзела культуры Гродзенскага райвыканкама. Выступілі салісты і музычныя калектывы, хэдлайнерам стаў любімы ў аграгарадку дзіцячы аркестр VIP-BAND, лаўрэат шматлікіх рэспубліканскіх і міжнародных конкурсаў.

Наведвальнікі, большасць якіх жыхары аграгарадка, расказалі, што падабаецца і канцэртная праграма, і асабліва дзіцячая пляцоўка. Галіна Сахарава прыйшла з дочкай і двумя ўнукамі. Расказала, што ўнукі паспелі пабываць амаль на ўсіх атракцыёнах — і на горках, і на арэлях,і на батуце.

— Людзі задаволены, многія падыходзяць сюды на плошчу, на атракцыёны нават ёсць чэргі, — заўважыла мясцовая жыхарка.

— У апошні час у нашым аграгарадку даволі часта праводзяцца масавыя мерапрыемствы, — зазначыла Юля, якая прыйшла на свята з малым сынам. —Літаральна нядаўна тут адбыўся вельмі цікавы фестываль «Фанфары сяброў» з удзелам дзіцячых аркестраў рэспублікі. І жыхары аграгарадка вельмі рады гэтаму. У нашым клубе нямала творчых калектываў, усе яны выступаюць на свяце, гэта вельмі прыемна бачыць. 

Юлія лічыць вакзал фішкай аграгарадка. Будынак стаў месцам яе вясельнай фотасесіі. Чыгунка заўсёды займала важнае месца ў жыцці мясцовых жыхароў, кажа яна. Адсюль ідуць цягнікі на Гродна, многія дачнікі ездзяць праз Парэчча ў свае садовыя таварыствы. Раней адсюль былі прамыя рэйсы на Друскенікі і Вільнюс.

— Мой сын вельмі любіць ездзіць на цягніку, таму мы часта карыстаемся гэтым відам транспарту, — працягвае Юлія. — Неяк былі чуткі, што сюды з Гродна будзе хадзіць рэтра-цягнік, і такая падзея сапраўды адбылася. На станцыю прыбыў сапраўдны старажытны паравоз, тут адбылося тэатралізаванае прадстаўленне з удзелам артыстаў, усе яны былі апрануты ў адпаведныя старажытным часам касцюмы. Але ідэя не атрымала развіцця, хоць гэта было б цікава і турыстам, і мясцовым жыхарам. Затое ля вакзала ўстаноўлены макет рэтра-паравоза. Гэта стала «фірменнай» фотазонай аграгарадка.

Маргарыта УШКЕВІЧ

Фота аўтара

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Вогненныя вёскі. Нельга забыць. Драмлёва: Жудасны попельны верасень

Вогненныя вёскі. Нельга забыць. Драмлёва: Жудасны попельны верасень

У пякельным драмлёўскім агні абарваліся жыцці 183-х чалавек.