Вы тут

Швед: званы Хатыні, Алы, Зэльвы нагадваюць сучасным пакаленням пра страшныя часы вайны


Званы Хатыні, Алы, Зэльвы і іншых спаленых вёсак нагадваюць сучасным пакаленням аб страшных часах Вялікай Айчыннай вайны. Акцэнт на гэтым зрабіў генеральны пракурор Андрэй Швед на мемарыяльным комплексе «Ала», выступаючы на мітынгу-рэквіеме, прысвечаным 80-годдзю трагедыі вёскі, перадае БелТА.


Генеральны пракурор адзначыў: роўна 80 гадоў таму ў студзеньскую раніцу 1944 года ў вёсцы Ала разгулялася трагедыя. «З ваеннага пункту гледжання, — бессэнсоўная акцыя. Але зыходзячы з задум фашыстаў і іх памагатых, гэтая акцыя мела значэнне. Яны яшчэ задаўга да 1941 гады выношвалі планы, рабілі ўсё неабходнае, каб прыйсці сюды і знішчыць усіх, хто тут жыў у тыя гады — нашых з вамі продкаў», — сказаў ён.

«Званы Хатыні, Алы, Зэльвы і дзясяткаў тысяч іншых вёсак, якія былі спалены поўнасцю або часткова, нагадваюць нам пра тыя страшныя часы. Сёння па выніках даследавання крымінальнай справы аб генацыдзе беларускага народа мы гаворым аб тым, што ў Беларусі было ўладкавана татальнае знішчэнне жывых людзей», — падкрэсліў Андрэй Швед.

Не менш як 3 млн мірных грамадзян і ваеннапалонных у зямлі, больш за 12,1 тыс. населеных пунктаў былі знішчаны, з іх каля 300 падзялілі лёс Алы, Хатыні, Зэльвы, агучыў лічбы генеральны пракурор.

«Чаму такія лічбы — каля, больш? Таму што кожны дзень следчыя ўстанаўліваюць новыя назвы, новыя месцы страшных трагедый», — канстатаваў ён.

Генеральны пракурор зрабіў акцэнт: сёння важна страшную праўду данесці да дзяцей, унукаў. «Таму што там, на Захадзе, нашчадкі тых, хто тут зверстваваў, па сутнасці выношваюць тыя ж планы. Тое зло, якое 80 гадоў таму прыйшло сюды, на жаль, не памерла. Яно ўжо ля нашых граніц. Мы павінны памятаць пра гэта. , каб разумець, як з гэтым злом змагацца», — сказаў Андрэй Швед.

На яго думку, важна памятаць і гаварыць пра подзвіг людзей, якія не толькі са зброяй, падчас партызанскай барацьбы, на фронце абаранілі права сучасных беларусаў жыць, але і простых грамадзян — напрыклад жыхароў Алы, якія прадэманстравалі ў апошнія імгненні свайго жыцця сілу духу, устойлівасць.

«Вечная памяць усім, хто тут і ў дзясятках тысяч іншых месцаў нашай Беларусі былі нявінна, жорстка закатаваны. Вечная памяць тым, дзякуючы каму сёння сабраліся і аддаём даніну памяці», — падсумаваў Андрэй Швед.

Жыццё на вуліцах Алы было назаўжды спынена 14 студзеня 1944 года. Раніцай карнікі акружылі вёску. Акупанты зладзілі сапраўднае пекла на зямлі для ўсіх вяскоўцаў, у тым ліку самых маленькіх. Алу спалілі дашчэнту разам з жыхарамі: старымі, жанчынамі і дзецьмі. Старых і дзяцей жывымі кідалі ў агонь, а тых, хто выбягаў з полымя, забівалі. Выратавацца з гэтага фашысцкага пекла змаглі адзінкі. У вёсцы Ала загінулі 1758 чалавек, сярод якіх 950 дзяцей. Пасля вайны вёска не адрадзілася. У маі 2020 года быў узведзены і адкрыты мемарыяльны комплекс на месцы вёскі.

Прэв’ю: БелТА

Выбар рэдакцыі

Здароўе

У Нацыянальны каляндар плануюць уключыць новыя прышчэпкі

У Нацыянальны каляндар плануюць уключыць новыя прышчэпкі

Як вакцыны выратоўваюць жыцці і чаго можа каштаваць іх ігнараванне?

Грамадства

Курс маладога байца для дэпутата

Курс маладога байца для дэпутата

Аляксандр Курэц – самы малады народны выбраннік у сваім сельсавеце і адзіны дэпутат сярод сваіх калег па службе.