Вы тут

Міжканфесійнае падарожжа ў сталіцы


Беларусь — тая ўнікальная краіна, дзе мірна суіснуюць прадстаўнікі розных канфесій. «Звязда» разам з Нацыянальным агенцтвам па турызме адправілася ў пілігрымку па розных рэлігійных аб’ектах Мінска, каб бліжэй пазнаёміцца з культурнымі асаблівасцямі кожнай канфесіі і паказаць вам самае пазнавальнае і цікавае.


Храм — аднагодак беларускай дзяржаўнасці

Храм-помнік у гонар Усіх Святых і ў памяць аб ахвярах, выратаванню Айчыны нашай паслужыўшых.

Недалёка ад станцыі метро «Усход» размясціўся беласнежны храм-помнік у гонар Усіх Святых і ў памяць аб ахвярах, выратаванню Айчыны нашай паслужыўшых. 

Яго вышыня разам з крыжам 74 метры. Атрымліваецца, што гэта другая царква па вышыні на постсавецкай прасторы пасля Храма Хрыста Збавіцеля ў Маскве. Цікава і тое, што Усіхсвяцкая царква фактычна равесніца беларускай дзяржаўнасці. Бо 4 чэрвеня 1991 года Патрыярх Маскоўскі і ўсяе Русі Алексій ІІ падчас свайго першага патрыяршага візіту ў Рэспубліку Беларусь асвяціў закладны камень храма.

Гэты дзіўны архітэктурны ансамбль з’яўляецца сапраўдным увасабленнем беларускай культуры і гістарычнай спадчыны. Уражвае архітэктурнае выкананне ўнутранага ўбрання храма. Перад прыхаджанамі паўстае ўнікальны фаянсавы іканастас і мноства нацыянальных дэкаратыўных элементаў, такіх як выявы слуцкіх паясоў і ручнікоў з натуральнага каменю.

Сярод усяго хараства царквы асабліва запомніўся сваёй утульнасцю і цяплом паўночны верхні прыдзел у гонар абраза Багародзіцы «Наталі мой смутак». Ён выкананы ў нябесна-блакітных тонах з золатам, а сцены распісаны эпізодамі з жыцця Божай Маці. Гэтае месца лічыцца жаночым, кожную суботу на літургіі тут спявае дзіцячы хор, а яшчэ менавіта тут часта праходзяць вянчанні.

Кожны элемент храмавага комплексу заслугоўвае асобнай увагі. Аднак адрознівае яго ад іншых праваслаўных храмаў «Музей памяці» і крыпта, дзе ўшанавана памяць пра беларусаў, якія аддалі сваё жыццё за Айчыну. Тут захоўваюцца капсулы з зямлёй з месцаў пахавання воінаў. Акрамя таго, ёсць Нязгасная Лампада, якую запальваюць ад Жыватворнага агню каля Гроба Гасподняга.

Няпростая гісторыя цэнтральнага касцёла

Далей перамяшчаемся ў галоўны каталіцкі храм сталіцы — Архікафедральны касцёл Імя Найсвяцейшай Панны Марыі, унесены ў спіс гісторыка-культурных каштоўнасцяў Беларусі. Ён быў пабудаваны ў пачатку XVІІІ стагоддзя ў якасці храма пры езуіцкім манастыры ў стылі віленскага барока. За больш як тры стагоддзі зведаў нямала змен. Аж да таго, што ў XІX стагоддзі вежу-званіцу калегіума перарабілі пад... пажарную каланчу, а ў савецкі час касцёл і зусім рэканструявалі пад Дом фізкультуры. На шчасце, нягледзячы на ўсе гэтыя гістарычныя перыпетыі, дзякуючы рэстаўрацыі, касцёлу ўдалося вярнуць першапачатковае аблічча. Цяпер, як і ў ранейшыя часы, ён здзіўляе сваёй веліччу і спакоем: велізарная прастора, падзеленая на нефы шасцю калонамі, выявы святых і духавы арган, які ўваходзіць у лік найлепшых ва ўсёй Усходняй Еўропе. Варта дадаць, што рэстаўрацыйныя работы ў касцёле не спыняюцца і дагэтуль. Так, вялікую гістарычную каштоўнасць уяўляюць фрэскі, якія былі зафарбаваны ў савецкі час. Менавіта над іх аднаўленнем цяпер працуюць спецыялісты.

Архікафедральны касцёл Імя Найсвяцейшай Панны Марыі

Сучаснасць і традыцыі ў новай сінагозе

Наступны пункт у нашым падарожжы — сінагога Хабад Любавіч — адзіная ў Мінску, пабудаваная за апошняе стагоддзе. Цяпер у сталіцы ўсяго тры дзейныя сінагогі, у той час як у пачатку ХХ стагоддзя было больш за 80. Менавіта тады і ўзвялі старую сінагогу на Крапоткіна, 22. На дадзены момант пра яе нагадвае брама і ніжняя зала сучаснай сінагогі Хабад Любавіч, уваход у якую быў пабудаваны з выкарыстаннем старой цэглы. Таксама там засталіся і гістарычныя прадметы рэлігійнага культу.

Сінагога Хабад Любавіч

Падымаемся на другі паверх. Увесь лесвічны пралёт упрыгожаны яркімі карцінамі, якія паказваюць іўдзейскія святы. Ідзём далей і трапляем у новую вялікую залу, дзе 150 месцаў для малітвы, спецыяльная шафа Арон Акадзеш, у якой захоўваюцца скруткі Торы і «Біма», для вырабу якой выкарыстоўвалася больш за 2,5 тоны дрэва. Шмат цікавага пра традыцыі яўрэйскай абшчыны расказаў дырэктар музея гісторыі і культуры яўрэяў Беларусі экскурсавод Аляксандр Нялюбаў:

— Апроч асноўнага рэлігійнага значэння, сінагога — гэта і месца, куды людзі прыходзілі вучыцца. А яшчэ для тых, хто прыехаў сюды на ранішнюю малітву, прадугледжаны гарачы сняданак. Гэта асабліва важна для пажылых членаў абшчыны.

Да XVІІІ стагоддзі жанчыны не хадзілі ў сінагогу. Чаму? На гэта Аляксандр Нялюбаў з усмешкай адказаў, што ў іх традыцыі жанчына ідэальная ад прыроды, а мужчына прыйшоў у гэты свет, каб удасканальвацца, вучыцца і маліцца, таму яму і трэба хадзіць у сінагогу.

Чароўная прыгажосць Мінскай саборнай мячэці

Мінская саборная мячэць

Завяршальным пунктам у нашым міжканфесійным падарожжы стала Мінская саборная мячэць. Яе адкрылі ў 2016 годзе на месцы старых татарскіх могілак па праекце стагадовай даўніны. Уражвае ўнутранае ўбранне: сцены з мармуру і граніту, а на падлозе — дывановае пакрыццё. Прыцягвае ўвагу і столь з каліграфічнымі размалёўкамі, пакрытымі золатам. Сама малітоўная зала даволі прасторная і ўмяшчае больш за 1,5 тысячы мусульман.

Атрымалася пабываць і ў Музеі ісламу, размешчаным у мячэці. Менавіта там можна даведацца аб развіцці гэтай рэлігіі ў Беларусі. У тым ліку і ўбачыць факсімільнае выданне Карана XVІ стагоддзя, падоранае Прэзідэнтам Турцыі Рэджэпам Эрдаганам, унікальныя гістарычныя здымкі мусульманскіх абшчын у нашай краіне, а таксама першай Мінскай драўлянай мячэці, пабудаванай у XVІ—XVІІ стагоддзях.

Лізавета ГОЛАД

Фота аўтара

Выбар рэдакцыі

Калейдаскоп

Усходні гараскоп на наступны тыдзень

Усходні гараскоп на наступны тыдзень

Стральцам на гэтым тыдні не трэба пераацэньваць сваіх магчымасцяў.

Гандаль

Кандытарскія вырабы — брэнд беларускай харчовай прамысловасці

Кандытарскія вырабы — брэнд беларускай харчовай прамысловасці

Напярэдадні Міжнароднага сімпозіума кандытараў эксперты расказалі аб планах і перспектывах кандытарскай галіны.

Сям'я і дэмаграфія

Святлана Клачкова: Чым больш дзяцей, тым больш любові

Святлана Клачкова: Чым больш дзяцей, тым больш любові

Як жа шматдзетная сям’я спраўляецца з хатнімі клопатамі?