Вы тут

Алена Ляўковіч


Нарэшце дома. Чаго не хапае зімой
0 159

Нарэшце дома. Чаго не хапае зімой

Першы прыезд у вёску пасля зімы — гэта заўсёды як адкрыццё. Выходзіш з машыны, кідаеш вокам на падворкі па абодва бакі вуліцы, удыхаеш паветра, якое не параўнаецца ні з якім іншым на гэтай планеце. Сам сабе гаворыш: нібы нікуды і не з’язджаў. І тут жа неяк лёгка-прасветлена дадаеш: ну дык і добра. Металічная засаўка на брамцы незадаволена вішчыць: за зіму трохі заржавела. 

Неба з сабою. Пра адчуванне палёту
0 354

Неба з сабою. Пра адчуванне палёту

Заўтра, якраз Дзень касманаўтыкі, ды яшчэ такі, як ніколі адметны для нашай краіны, менавіта пра неба хочацца і пагаварыць. У кожнага яно сапраўды сваё, тут з класікам не паспрачаешся. Хтосьці ўяўляе проста блакіт, аблокі, сонца. Для кагосьці яно — чорны аксаміт з безліччу дыяментаў-зор і вялізным бліскучым гузікам поўні...

Усмешкі са старога фота, або найлепшыя настаўніцы жыцця
0 619

Усмешкі са старога фота, або найлепшыя настаўніцы жыцця

Раніцай на вайбер зусім нечакана прыйшло прывітанне са шчаслівага (бо маладога) мінулага. Аднавясковец, які яго даслаў, следам пазваніў: «Вось аблічбавалі стары архіў. Думаю, у цябе гэтага фота няма. Вырашыў паслаць. Я аж праслязіўся, гледзячы...» З каляровай картачкі, зробленай гадоў дваццаць, а мо і больш назад, пазіралі і ўсміхаліся, прыжмурыўшы вочы ад яркага сонца, яшчэ жывыя мама і нашы старэйшыя суседкі бабуля Жэня і цётка Лёня...

Не дараванне. Пра памяць і яе пераасэнсаванне
0 743

Не дараванне. Пра памяць і яе пераасэнсаванне

Звычайная будняя раніца. Кава, хлеб у тостары, тэлевізар. Навіны, прагноз надвор’я — усё як заўсёды, хутчэй фонам, чым інфармацыяй, слухаеш напаўвуха, глядзіш напаўвока. І раптам: «Сёння 80 гадоў, як вызвалілі Азарыцкія канцлагеры. Канцлагер каля Азарычаў быў не адзін, іх было тры ў навакольных балотах...

Як ствараліся і змяняліся Канстытуцыі Савецкай Беларусі
0 1098

Як ствараліся і змяняліся Канстытуцыі Савецкай Беларусі

Ад «дыктатуры пралетарыяту» да «кіруючай сілы КПБ».

Даніловіч: Час сёння такі, што, каб захаваць свае каштоўнасці, іх трэба прапісваць у Асноўным Законе
0 492

Даніловіч: Час сёння такі, што, каб захаваць свае каштоўнасці, іх трэба прапісваць у Асноўным Законе

Да Дня Канстытуцыі — размова з доктарам гістарычных навук пра Асноўны Закон.

Па месяцавым календары. Пра парадоксы, якія робяць жыццё нармальным
0 712

Па месяцавым календары. Пра парадоксы, якія робяць жыццё нармальным

Магчыма, вам падасца дзіўным, але я, чалавек з вышэйшай адукацыяй, прафесійны журналіст (а значыць, ад пачатку скептык, які не вядзецца на розныя там ізатэрычныя штучкі), дзесьці з канца лютага пачынаю жыць, звяртаючыся да месяцавага календара.

Дурасць, памножаная на сквапнасць, або Прайдзісветы мяняюць тактыку
0 702

Дурасць, памножаная на сквапнасць, або Прайдзісветы мяняюць тактыку

Даруйце, але зноў пра махляроў. Чарговую гісторыю з папулярнай серыі «Як нас дураць» пачула сёння з тэлеэкрана, а пасля яшчэ і пачытала ў кампетэнтных крыніцах, каб упэўніцца, што ўсё зразумела правільна. Яна, гісторыя, нібыта і тыповая, але з «разыначкай», за якую, уласна, і зачапілася.  

«Старажытная. Ты самая славянская...»? Запазычанні ў мове: добра ці не?
0 1115

«Старажытная. Ты самая славянская...»? Запазычанні ў мове: добра ці не?

Іншаземныя словы ў беларускай мове: на карысць ці на шкоду?

Не проста шкарпэткі. Пра сэнсы, якія трэба вяртаць
0 754

Не проста шкарпэткі. Пра сэнсы, якія трэба вяртаць

Раніца 23 лютага заўсёды пачыналася хвілін на дзесяць раней, чым звычайна. Мама ціхенька падыходзіла да ложка, шаптала: «Дачушка, уставай, пайшлі тату віншаваць». Тупаючы босымі нагамі па настылай за ноч падлозе (абувацца не было калі — гэта ж тату віншаваць!), я бегла ў бацькоўскі пакой і ўручала бацьку падарунак, цалавала яго ў шурпатую шчаку, а ён мяне сціскаў у дужых абдымках.

За два тыдні да вясны. Час прачынацца і — жыць
0 614

За два тыдні да вясны. Час прачынацца і — жыць

Хочаце, павесялю? Да вясны засталося ўсяго нічога — чатырнаццаць дзён. Роўна два тыдні. Што, не верыцца? Паглядзіце на каляндар. Зіма, нават на цэлыя суткі даўжэйшая, як сёлета, заканчваецца. Хутка праляцела, крыху пагаласіла завеямі, патрашчала маразамі, а цяпер вось расхлюпалася, адчуваючы, што ні сіл, ні часу ўжо не засталося. 

Аранжавы ўзровень. Галалёдзіца як нагода пагаварыць пра выхаванне
0 724

Аранжавы ўзровень. Галалёдзіца як нагода пагаварыць пра выхаванне

Галалёдзіца зімой як з’ява стала ў вёсцы рэальнасцю ў канцы 80-х — пачатку 90-х мінулага стагоддзя. Да гэтага, канешне, былі наслізганыя палазамі саняў месцы на дарозе, дзе можна было добра-такі грымнуцца. 

Выбар рэдакцыі

Здароўе

Як вясной алергікам аблегчыць сваё жыццё?

Як вясной алергікам аблегчыць сваё жыццё?

Некалькі парад ад урача-інфекцыяніста.

Грамадства

Рэспубліканскі суботнік прайшоў сёння ў Беларусі

Рэспубліканскі суботнік прайшоў сёння ў Беларусі

Мерапрыемства праводзілася на добраахвотнай аснове.