У творы распавядаецца пра дзяўчыну, якая загінула ў самую першую ваенную раніцу — 22 чэрвеня 1941 года. Ад Любы засталася толькі белая сукенка — сімвал чысціні, надзеі, кахання, мары... Сімвал генетычнай памяці аб усіх тых, хто загінуў у страшнае ваеннае ліхалецце. Любіна сукенка да сённяшняга часу сярод нас на Парадах Перамогі і кожны дзень, як Белы Анёлак, беражэ родную Беларусь.