Улады працуюць над гэтым па ўсіх кірунках. Перш за ўсё, улічваючы міралюбівасць беларускага характару, — дыпламатычна. Нам, якія неаднойчы пацярпелі ад заходніх акупантаў, далібог, і не трэба тых дыпламатычных «па», але ж ізноў кіраўнік краіны прапаноўвае шлях да міру. Каб зберагчы яго ў нашай краіне і вярнуць яго для нечужых украінцаў.
Але якія б супакойваючыя словы з боку Захаду ні гучалі, па справах спазнаеце іх. Прагрэсівісты і гуманісты Беларусі радуюцца: дачакаліся пацяплення ў адносінах: амерыканцы часта сталі прыязджаць, Макрон патэлефанаваў... Але.
Лукашэнка зноў паказаў сябе свету ў мундзіры Галоўнакамандуючага. І на манеўрах, і на прысязе ў Печах. Навошта? Напэўна, ужо лепш быць у статусе «дыктатара», пад санкцыямі і быць Бацькам, чым увайсці ў гісторыю бессанкцыйным і тым, хто прапусціў ваенны ўдар па незалежнасці і краіне.
У любой дзяржавы, калі яна хоча заставацца моцнай і незалежнай, павінна быць некалькі апор: і дыпламатычная, і сілавая. Вось і трымаем той парытэт.
Ёсць глабальная геапалітычная прычына: чарговы перадзел свету. Калі філасофстваваць — то гэта непазбежны гістарычны працэс. Калі свет дасягае чарговага піку «развіцця», а маральнасць і мараль не паспяваюць за гэтым «хараством» — чакай сусветнай бойкі. Рэвізія спрадвечных дзяржаўных утварэнняў, ды і інфернальная фанабэрыстасць, ілжывая пяшчота і блазната багатых у адносінах да бедных прывялі да рэвалюцый і сусветных войнаў. Цяпер іншыя выклікі. І мы павінны засцерагчы сябе ад гэтага.
Яшчэ важны момант — у заходніх паспяховых дзяржаў няма ніякага іншага сакрэту ўзбагачэння, як толькі нажывацца за кошт чужых зямель. Такая ў іх знешнепалітычная дактрына імператара Барбаросы — ісці паходам на ўсход, за багаццямі. Уважліва прыглядзіцеся да сусветнай гісторыі і сучасных навін: гэта галоўная лінія паводзін.
Так было заўжды. І таму нашы турыстычныя жамчужыны — Камянецкая вежа, Лідскі замак, старая руская крэпасць над Бугам — не проста архітэктурныя шэдэўры, а абарончыя сцены, якія кажуць: «Мы хочам людзьмі звацца». Цяпер жа архітэктуру свету забяспечваюць не метровыя сцены з чырвонай цэглы, а сучасныя ракеты.
Калі мы аслабім сябе, пакажам сваю бесхрыбетнасць — украдуць, адбяруць, растопчуць наш суверэнітэт разбойнікі сучаснага свету, цяпер ужо названыя палітолагамі неакаланіялістамі.
Патэнцыяльны вораг небяспечны і моцны. Армады войск спыніць можа толькі ўжыванне тактычнага ядзернага ўдару па навале сіл праціўніка. Мы ўвесь час папярэджвалі, а цяпер гэта і адпрацавалі.
Галоўнае — нашы «Іскандэры-М» не нацэлены на начныя студэнцкія інтэрнаты. Наша мэта — зберагчы жыцці. Найперш — беларусаў, але і суседзяў. Якімі б ні былі неверагодна агрэсіўнымі палітыкі Захаду, але пагроза ядзернага адказу на агрэсію да зімовай тэмпературы астужвае нават самыя гарачыя галовы стратэгаў пад эмблемай паўночнаатлантычнай ружы вятроў.
Вучэнні паказалі: ракетчыкі на вышыні. Гэта ацанілі і Галоўнакамандуючы, і Уладзімір Пуцін, і расійскія генералы, якія назіралі за дзеяннямі нашых вайскоўцаў. Тактычныя ядзерныя ўзбраенні ў надзейных руках.
Гэта былі планавыя манеўры. А столькі заяў і экспертных меркаванняў! Зыбкая і зябкая аналітыка, як і фэйк, узведзены ў паліталагічны прагноз, аб штурме Сувалкскага калідора. Гэта ж нізіна, якая пасля праходу толькі аднаго матарызаванага батальёна ператворыцца ў суцэльнае балота. Так сабе і лагістычная, і, галоўнае, лагічная лінія. Так што супакойцеся. Украінцы таксама. Беларусы ніколі не распачыналі войнаў. Ніколі! І вёскі суседзяў нашы нацыяналісты ніколі не палілі. Бо нацыяналісты — гэта нехарактэрная з’ява ў нашым грамадстве.
Нашы вучэнні — як сігнал, што адказаць ёсць чым, і мы гатовыя да гэтага. Нашы прэзідэнты ўбачылі і паглыбіліся ў працэс. Усё для таго, каб быць гатовымі. Каб, пакуль у нас будуць цэліцца, мы адказалі. Каб не паўтарыць 1941-ы. Мы рыхтуемся да вайны. Не чакаем, але рыхтуемся. А што рабіць, калі на штабных картах у заходніх суседзяў наша краіна — «беларускі балкон» і «брэсцкія дзверы»? Чырвонай дывановай дарожкі сапраўды не будзе.
І зноў Беларусь на вуснах свету. Ядзерныя манеўры — звычайная справа ў розных краінах свету. Калі ёсць такі інструмент, то ім трэба ўмець карыстацца. Звычайная
логіка.
І Генеральныя штабы Беларусі і Расіі перыядычна праводзяць такія вучэнні. А вось удзел лідараў — гэта і трэніроўка цэнтраў прыняцця рашэнняў, і, зноў жа, геапалітычны сігнал.
А калі без эмоцый, то ядзерную зброю за ўсю гісторыю чалавецтва прымяніла толькі адна краіна — ЗША. Але ні адна з ядзерных дзяржаў не падвяргалася нападу. У асяроддзі драпежнікаў дубіна не перашкодзіць. Каб усмешкі з твараў беларускіх прыгажунь не знікалі, наша краіна і наша Саюзная дзяржава вымушаныя адпавядаць ядзернаму дрэс-коду на сучасным геапалітычным балі беспрынцыпных неакаланіялістаў.
Яўген ПУСТАВОЙ
