Развіццё даступнай сацыяльнай інфраструктуры — заўсёднае патрабаванне Прэзідэнта. У Беларусі ўвесь час адкрываюцца важныя сацыяльныя аб’екты. Сярод кіраўніцкіх метадаў Лукашэнкі — пастаянна камунікаваць з людзьмі. Першы ніколі не пройдзе міма, таму замест дзяжурнага адкрыцця аб’екта, як практыкуюць гэта іншыя палітыкі, адбылася шчырая размова па душах. Тым больш на наваселле прыйшлі не толькі ўрачы, але і жыхары ўсяго Першамайскага раёна.
Прэзідэнт папрасіў сталічную медыцыну не адварочвацца ад вёскі і растлумачыў чаму. Наказ не крыўдзіць людзей з рэгіёнаў Першы паўторыць некалькі разоў. Такое трапяткое стаўленне народнага Прэзідэнта — зразумелае, але, пагадзіцеся, гэта такая рэдкасць у палітыцы.
Краіна раўнамернага развіцця — гэта філасофія дзяржаўнага кіравання, а павага да людзей, не распешчаных сталічным асяроддзем, — маральная ідэалогія традыцыйнай Беларусі. Сапраўды раўнамернае развіццё ўсёй дзяржавы паказвае арыентаванасць нашых улад менавіта на інтарэсы сваіх людзей. «Чалавейнікі» (па аналогіі з мурашнікамі) выгадныя для глабальнага бізнесу і з пункту гледжання звышпрыбытку, і з пункту гледжання кантролю. А Беларусь — краіна для жыцця з паркамі і ў асяроддзі прыроды. Нашы гарады ўсё ж такі для людзей, а не для машынерыі.
А ўсё гэта маглі страціць. Папросту. І нават гутарка не пра сацыяльную дзяржаву. Увогуле пра дзяржаву. У сталічнай паліклініцы Аляксандр Лукашэнка ўзгадаў пра важную прышчэпку. Прышчэпку для ўсяго нашага грамадства, якую мы ўсе атрымалі ў 2020-м.
Урачы — эліта грамадства. Прэзідэнт заўсёды гаварыў пра настаўнікаў і ўрачоў як апору дзяржавы. Вось таму дэструктыўныя сілы і спрабуюць задурыць галаву ў першую чаргу ім, сеючы вірусы грамадзянскай нязгоды. Таму адзінства народа — найважнейшая ўмова нашай будучыні.
Размова Прэзідэнта з простымі людзьмі — як заўсёды, адкрытая, забароненых тэм няма. У нас няма амбіцый, у нас ёсць адно жаданне — стварыць краіну для жыцця. У нас для гэтага ёсць усё. Бракуе толькі разуменне, што ва ўмовах такіх змен у свеце нельга расслабляцца. Прэзідэнт заўсёды гаворыць пра гэта прама. Праўда, дасюль не ўсе беларусы гэта зразумелі, затое дакладна адчулі замежнікі, якія ўсё часцей выбіраюць для жыцця спакойную і справядлівую Беларусь.
Дарэчы, у той жа паліклініцы сярод работнікаў — працоўныя мігранты. Напрыклад, хірург-траўматолаг — «універсальны салдат» медыцыны. Гэты ўрач прыехаў у нашу краіну па навучанні свайго бацькі, які сам некалі палюбіў Беларусь, служачы тут у 120-й брыгадзе ва Уруччы. А цяпер і яго сын ужо служыць нашай медыцыне. І гэта ў той час, калі «неверагодныя» беларусы з дыпломамі ўрача ў лепшым выпадку мыюць прабіркі (а некаторыя і ўвогуле прыбіральні) на чужыне. Вось вам і ўся «філасофія» адносін да сваёй краіны, так бы мовіць, прычыны і наступствы.
Аляксандр Лукашэнка яшчэ раз сказаў аб асновах свайго служэння. Прэзідэнцкага. Гэта перш за ўсё адказнасць, а не правы і магчымасці. Калі кожны такім чынам будзе ставіцца да сваёй справы, то ўсё атрымаецца — і суперсучасныя паліклінікі, і гарадскія ўмовы для вяскоўцаў будуць. І наша краіна таксама будзе квітнець. Варта толькі зразумець, што ўсё ў нашых руках.
Яўген ПУСТАВОЙ
