Навiны
«Звязда». № 65 — 10 красавіка 1945 года
У рубрыцы «Хроніка Вялікай Перамогі» дзень за днём разам са «Звяздой» далёкага 1945 года мы ідзём да светлай і святой даты 9 Мая.
Гэты самалёт даставіў у Маскву Акт аб капітуляцыі Германіі і Сцяг Перамогі
Беларусь стала першай краінай свету, якая стварыла музей, прысвечаны падзеям Вялікай Айчыннай вайны. Прычым экспанаты пачалі збіраць у адзін з найцяжэйшых перыядаў — калі беларусы знаходзіліся пад акупацыяй. Па прадметы ваеннага часу, якія пасля сталі рэліквіяй, музейныя супрацоўнікі выязджалі ў франтавую зону, партызанскія злучэнні, на эвакуяваныя ў савецкі тыл беларускія прадпрыемствы. У рэспубліканскую камісію, якая займалася зборам экспазіцыі. Свае рэчы, баявыя трафеі прыносілі ўдзельнікі і відавочцы тых падзей.
Як у Скідзелі захоўваюць памяць пра абаронцаў горада?
У тым, што Скідзель удастоены вымпела «За мужнасць і стойкасць у гады Вялікай Айчыннай вайны», ёсць і заслуга камсамольцаў-падпольшчыкаў. Восем з іх загінулі ў барацьбе з акупантамі і пасмяротна ўзнагароджаны ордэнамі Айчыннай вайны ІІ ступені. Горад памятае іх подзвіг.
У Мінску пасадзілі Алею Памяці гарадоў-герояў
Удзельнікі маладзёжнага форуму «Нашчадкі Вялікай Перамогі», які прымае наша краіна, учора пасадзілі Алею Памяці гарадоў-герояў у сталічным Парку Перамогі. Дванаццаць гарадоў-герояў і Брэсцкая крэпасць-герой навечна ўпісаны ў гісторыю Вялікай Айчыннай вайны — менавіта столькі дубоў высадзілі дэлегаты форуму.
З 12 дзяцей у сям’і Ільюшчыцаў засталіся толькі двое
Іосіф Іванавіч Ільюшчыц — высокі, статны — ветла сустрэў мяне на парозе кватэры, з усмешкай падаў руку:
У гонар герояў-вызваліцеляў у Чавускім раёне ўстаноўлена 122 абеліскі і помнікі
Калі размова заходзіць пра вайну, Чавускі раён часта называюць суцэльным мемарыялам. Тут знаходзіцца 122 абеліска і помніка у гонар гераічных савецкіх салдат і камандзіраў. А колькасць загінулых чырвонаармейцаў нават немагчыма падлічыць. Умоўна гэта лічба абазначана больш чым 18 тысячамі ахвяр, але штогод тут праводзяцца пошукавыя работы і адкрываюцца ўсё новыя старонкі ваеннай гісторыі.
Захаванне гістарычнай памяці — праз культурныя праекты і акцыі
Адна з самых свежых навін: музей гісторыі Вялікай Айчыннай вайны абвяшчае песенны конкурс «Сэрца спявае — Перамога жыве». Але сёлета што ні праект, у рамках якога гавораць пра падзеі вайны ў Беларусі, — то ў немалой ступені з разлікам на тых, чыя свядомасць праходзіць этап станаўлення. Праўда, імкнуцца трымаць і ўвагу дарослых: каб не гублялі пільнасці (згодна з Фучыкам)... Адпаведна, ёсць прапановы. Учытайцеся ў назвы новых праектаў Міністэрства культуры, прымеркаваных да 80-годдзя Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне...
У Дзяржаўным музеі гісторыі Вялікай Айчыннай вайны далі старт новаму этапу агульнарэспубліканскай акцыі «Разам з мастацтвам»
Днямі ў Дзяржаўным музеі гісторыі Вялікай Айчыннай вайны далі старт новаму этапу агульнарэспубліканскай акцыі «Разам з мастацтвам», якую праводзіць Маладзёжны тэатр эстрады пры падтрымцы Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь. Сёлета ў планах арганізатараў — папоўніць геаграфію маштабнага мерапрыемства 18 новымі маршрутамі. Усе дыялогавыя пляцоўкі і канцэртныя праграмы прымеркаваныя да 80-годдзя Вялікай Перамогі і пройдуць пад дэвізам «Слава Пераможцам!».
Выставачны праект «Рарытэты музея» запрашае наведвальнікаў
25 сакавіка ў Беларускім дзяржаўным музеі гісторыі Вялікай Айчыннай вайны адбылося прэзентацыя рарытэту з музейнай калекцыі «Жывапіс» — абразок «Прападобная Еўфрасіння Полацкая». Гэта падарунак маці беларускаму мастаку Яўгену Ражкову.
З марай аб зары прадвесня
Не ўсе прыхільнікі паэзіі ведаюць пра Алеся Мілюця. Прычына ў тым, што пры жыцці ён так і не дачакаўся сваёй кніжкі. «Паэзія баразны» выйшла толькі ў 2003 годзе. Гэтая прычына вынікае з іншай, таксама важнай. Пастаянна жыў у сваёй роднай вёсцы Скорычы цяперашняга Карэліцкага раёна, у якой нарадзіўся 6 кастрычніка 1908 года. Скончыў усяго два класы пачатковай школы. Вучыцца далей перашкаджала штодзённая сялянская праца. Не толькі для выжывання, але, як пазней засведчаць лісты, дасланыя з фронту, і ў радасць сабе, бо любіў яе. А чаму застаўся самавукам, праўдзіва сказаў у вершы «Мая асвета»:
