Сеткавае выданне zviazda.by

Днямі ў Дзяржаўным музеі гісторыі Вялікай Айчыннай вайны далі старт новаму этапу агульнарэспубліканскай акцыі «Разам з мастацтвам», якую праводзіць Маладзёжны тэатр эстрады пры падтрымцы Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь. Сёлета ў планах арганізатараў — папоўніць геаграфію маштабнага мерапрыемства 18 новымі маршрутамі. Усе дыялогавыя пляцоўкі і канцэртныя праграмы прымеркаваныя да 80-годдзя Вялікай Перамогі і пройдуць пад дэвізам «Слава Пераможцам!».

25 сакавіка ў Беларускім дзяржаўным музеі гісторыі Вялікай Айчыннай вайны адбылося прэзентацыя рарытэту з музейнай калекцыі «Жывапіс» — абразок «Прападобная Еўфрасіння Полацкая». Гэта падарунак маці беларускаму мастаку Яўгену Ражкову.

Вайна прыйшлася на маладосць таленавітага юнака з краснапольскай вёскі Высокі Барок, яму быў усяго 21 год, калі яна пачалася. Аляксей Пысін удзельнічаў у баях на Заходнім, Калінінскім, Ленінградскім, 1-м і 2-м Прыбалтыйскім франтах, быў двойчы паранены, меў баявыя ўзнагароды, у тым ліку медаль «За адвагу». Пасля вайны пачынаў працоўную біяграфію ў рэдакцыі краснапольскай раённай газеты, быў рэдактарам чэрыкаўскай раёнкі, працаваў таксама ў абласной газеце «За Радзіму», якая потым памяняла назву на «Магілёўская праўда». Пэўны час узначальваў Магілёўскае абласное аддзяленне Саюза пісьменнікаў БССР.

У 1940 годзе Баранавічы сталі абласным цэнтрам. 40-тысячны горад і да гэтага ўяўляў сабой буйны чыгуначны вузел, а новы статус дазваляў развівацца больш імкліва. Тут быў адкрыты настаўніцкі інстытут, паявіўся абласны драмтэатр, новы імпульс набывалі прамысловасць і гарадская гаспадарка. Усе планы і перспектывы перакрэсліла вайна. З 27 чэрвеня 1941 да 8 ліпеня 1944 года Баранавічы жылі ва ўмовах нямецка-фашысцкай акупацыі. Але ж многія і многія гараджане не прынялі новую рэчаіснасць пакорна. Яны адчайна змагаліся з ворагам усімі даступнымі сродкамі.

У Беларускім дзяржаўным музеі гісторыі Вялікай Айчыннай вайны беражліва захоўваецца камсамольскі білет № 17445064, выдадзены 28 снежня 1942 года... адзінаццацігадоваму Юрыю Жданко «...за асаблівыя заслугі ў баявой рабоце».

У рубрыцы «Хроніка Вялікай Перамогі» дзень за днём разам са «Звяздой» далёкага 1945 года мы ідзём да светлай і святой даты 9 Мая.

Павел Іларыёнавіч Голубеў быў камандзірам артылерыі партызанскай брыгады імя Сталіна, жонка яго, Вера Ільінічна, — радавой партызанкай. Ім, абодвум, пашчасціла здабыць Перамогу і застацца жывымі... Не дзіва, што менавіта партрэтамі бацькоў адкрывалася выстаўка карцін іх сына.

Што можа лепш расказаць пра нейкую знакавую гістарычную падзею, чым дакументальныя сведчанні? Толькі дакументальныя сведчанні, аформленыя ў жывыя журналісцкія публікацыі. Менавіта таму сваім чытачам аб падзеях васьмідзесяцігадовай даўнасці, калі Перамога была так блізка, але кожны крок да яе быў паліты крывёю савецкіх салдат, мы вырашылі расказаць праз публікацыі «Звязды». Нашы калегі-папярэднікі рабілі газету ў разбураным Мінску, не маючы нават і блізка тых тэхнічных магчымасцяў, якія маем мы сёння. Але пры гэтым паспявалі кожны дзень даць сваім чытачам поўную карціну таго, што адбывалася на франтах, і паказаць, як наша амаль знішчаная, але няскораная фашыстамі Беларусь вяртаецца да жыцця.

Старт патрыятычна-асветніцкаму праекту, ініцыянаванаму дэпутатамі, да 80-годдзя Вялікай Перамогі далі першыя парламенцкія чытанні «Ад Брэсцкай крэпасці да Берліна: вытокі мужнасці і гераізму савецкага чалавека», якія прайшлі на мінулым тыдні ў Нацыянальным мастацкім музеі. Цыкл мерапрыемстваў у падобным фармаце пройдзе на мемарыяльных комплексах і гісторыка-культурных аб’ектах краіны. А на першых чытаннях дэпутаты-гісторыкі Вячаслаў Даніловіч і Ігар Марзалюк расставілі акцэнты ў інтэрпрэтацыі падзей Вялікай Айчыннай вайны, звярнулі ўвагу на каштоўнасныя арыенціры тых, хто здабываў Перамогу, патлумачылі сутнасць феномена беспрэцэдэнтнага супраціўлення беларускага народа ў гады ваеннага ліхалецця.

Падчас пасяджэння абласнога аргкамітэта былі разгледжаны асноўныя моманты па забеспячэнні дастойных умоў жыцця ветэранаў Вялікай Айчыннай вайны, узнімаліся пытанні патрыятычнага выхавання падрастаючага пакалення, добраўпарадкавання воінскіх пахаванняў і мемарыялаў, якім сёлета трэба аддаць асаблівую ўвагу.