Навiны
Любоў не блінцы: улюбішся і канцы
Наш зямляк знакаміты дыпламат Андрэй Грамыка лічыў, што лепш дзесяць гадоў весці перамовы, чым адзін дзень — вайну. І меў жа рацыю, бо яна, тая вайна, вельмі небяспечная, перш за ўсё — сваімі наступствамі, нават вельмі, вельмі далёкімі.
Мой муж Аляксандр...І трошкі не мой?
...Пра Аркадзя, удзельніка першынства Расіі па следж-хакею (хакею на санях), я даведалася з інтэрнэта.
Платон мне сябар, але...
Размеркаванне — справа звычайная: некаму шчасціць, некаму...
Трэ было слухаць жонку
Некалі раней гаспадаром у хаце лічыўся муж, мужчына. Ён зарабляў грошы, ён жа іх размяркоўваў. Жонка, жанчына займалася выхаваннем дзяцей, даглядала гаспадарку, шыла, прала, ткала... Да грошай, можна сказаць, не датыкалася.
Хто зашмат жадае, той... дыплом атрымае
Дадому Андрэй Пятровіч ехаў задаволеным: удалося такі вырашыць важнае пытанне, да таго ж — пятніца, наперадзе два выхадныя. Можна...
Сакрэт палішынеля
Некалі даўно я адпачывала ў літоўскім гарадку Бірштанас па так званай курсоўцы: гэта значыць, што ежу ды лекі-працэдуры гарантаваў санаторый, ён жа адразу па прыездзе прапаноўваў адрасы для пражывання.
Начальства трэба ведаць у твар
Не вам казаць, ёсць людзі, якія рыбу лавілі, ловяць і будуць лавіць. І ёсць адпаведныя органы, якія сачылі, сочаць і будуць сачыць за вадаёмамі ды караць усіх, хто парушае правілы: забіраць сеткі і лодачныя маторы, выпісваць штрафы.
Падводзім чарговыя вынікі чытацкага конкурсу
Хто не чуў крылатага «Век жыві — век вучыся»? Хто не прамаўляў (прычым тут жа!), што «ўсё роўна дурнем памрэш»? І як жа памыляўся, бо дурні тут зусім ні пры чым: рымскі філосаф, паэт і дзяржаўны дзеяч Сенека Малодшы іх наогул не згадваў. Ён казаў: «Век жыві — век вучыся таму, як належала б жыць».
Жарсці па Міле... Ці Марусі?
...Калі ў цёплы вераснёўскі дзень парог нашай школы пераступіў новы (а ўжо ж прыгожы!..) настаўнік матэматыкі Іван Лявонавіч, маладыя каляжанкі набралі ў грудзі паветра з немым воклічам: «Ах!» Потым пачулі, што чалавек жанаты, і тут жа выдыхнулі: «Вох!»
