Сеткавае выданне zviazda.by

«У 2024 годзе я не стала чэмпіёнкай свету — заваявала бронзавы медаль. І вельмі гэтым засмучаная. Для мяне ў прынцыпе ўсё, што не „золата“ — тое дрэнна. „Серабро“ і „бронза“ для мяне — паражэнне», — сцвярджае 15-гадовая Кацярына Сахарава. З першага погляду можа здацца, што гэта звычайны падлеткавы максімалізм. Але толькі калі не ведаць, што Кацярына — двухразовая пераможца першынства свету, сярэбраны прызёр чэмпіянату Еўропы, пераможца першынства Беларусі, чэмпіёнка Кубка Залатога льва... па тайскім боксе. Здаровы спартыўны максімалізм, патрабавальнасць да сябе, упарты характар разам з надзейнай камандай дапамаглі ёй, нягледзячы на юны ўзрост, стаць паспяховай спартсменкай на рынгу і моцнай асобай па-за ім. Як такое магчыма ўсяго ў 15 гадоў, Кацярына Сахарава расказала «Чырвонцы. Чырвонай змене».

У Гродзенскай вобласці за мінулы год самым папулярным па наведванні стаў Стары замак у Гродне

У Нацыянальным архіве Беларусі адкрылася выстава «Бярэзінскі запаведнік: 100 гадоў захоўваючы будучыню». Фатаграфіі рэдкіх жывёл і раслін, справаздачы аб навуковых даследаваннях, чучалы, ранастайныя дакументы і іншыя экспанаты дазваляюць прасачыць гісторыю станаўлення і развіцця гэтай надзвычайна важнай для навакольнага асяроддзя нашай краіны і Еўропы асабліва ахоўнай прыроднай тэрыторыі.

Спачатку былі пісьмы — пра гаротнае ваеннае дзяцінства, бацькоў, пра ненавісную настаўніцу, якая біла дзяцей, і любімую, што выкладала беларускую мову; пісьмы-роздумы пра жыццё і праблемы выхавання, пра лёсы канкрэтных людзей. Былі ўрэшце вясёлыя ды праўдзівыя гісторыі аб прыгодах мясцовага Несцеркі — шаўца Грышы Карабейкі і яго сябра Моні.

Такім меркаваннем падзяліўся з журналістамі намеснік прэм’ер-міністра Юрый Шулейка, які 4 лютага наведаў міжнародную выстаўку «Прадэкспа-2025» у Маскве, дзе прадстаўлена экспазіцыя беларускіх вытворцаў «Made іn Belarus»:

Народныя выбраннікі заўсёды на пастаяннай сувязі са сваімі выбаршчыкамі і цалкам уцягнутыя ў праблемы простых людзей. Акрамя таго, дэпутаты нярэдка мяняюць дзелавыя касцюмы на пальчаткі, рыдлёўкі і граблі, наводзячы парадак на тэрыторыі сваіх населеных пунктаў. Што хвалюе жыхароў цэнтральнага рэгіёна, і як вырашаецца праблема пустых дамоў у сельскай мясцовасці? Якую ролю адыгралі дэпутаты Міншчыны ў галоўнай грамадска-палітычнай падзеі краіны і што яшчэ робіцца для добраўпарадкавання нашых вёсак і раённых цэнтраў? На гэта і не толькі карэспандэнту «Звязды» дала адказы намеснік старшыні Пастаяннай камісіі Савета Рэспублікі па рэгіянальнай палітыцы і мясцовым самакіраванні, старшыня Мінскага абласнога Савета дэпутатаў Наталля Якубіцкая.​

Старшыня Мінскага гарвыканкама Уладзімір Кухараў правёў выязныя нарады, на якіх азнаёміўся з ходам будаўніцтва новых сацыяльных аб’ектаў. У бліжэйшай будучыні мінчане змогуць адпачыць у новым фізкультурна-аздараўленчым комплексе па вуліцы Янкі Лучыны, а таксама атрымаць якасную медыцынскую дапамогу ў сучаснай інфекцыйнай бальніцы.

Адзін з самых каштоўных вобразаў, створаных на кінастудыі «Беларусьфільм», — Скарына, якога сыграў Алег Янкоўскі. Можна сказаць, што майму пакаленню кінагледачоў моцна пашанцавала, бо мы атрымалі Скарыну ў выглядзе сучаснай кіназоркі, а не немаладога дзядзькі, выразанага на дрэве ў часы далёкага Адраджэння. Наш Скарына разам з Алегам Янкоўскім быў не толькі перакладчыкам ды ілюстратарам старазапаветных тэкстаў, не толькі біблеістам і кнігавыдаўцом. Дзякуючы Янкоўскаму ён быў, а для многіх і застаецца яшчэ і секс-сімвалам савецкага кіно.

Наступныя абласныя «Дажынкі» на Міншчыне прыме Заслаўе. І гэты горад стане не проста месцам для наступнага свята хлебаробаў, а сталіцай Мінскай вобласці ў 2025 годзе. У сувязі з гэтым РУП «Інстытут «Белжылпраект» прадставіў архітэктурную канцэпцыю фарміравання новага візуальнага аблічча горада. Плануецца, што Заслаўе зменяць знешне, але пры гэтым захаваюць яго гістарычныя карані.

Разам сабраны творы паэтаў Берасцейшчыны. 27 аўтараў прадставілі свае паэтычныя здабыткі, прысвечаныя 85-годдзю Брэсцкай вобласці і 80-годдзю вызвалення Беларусі ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў. Падрыхтавалі выданне як укладальнікі Таццяна Дзмідовіч і Наталля Ніжнік. Звычайна калектыўныя зборнікі чытаюцца складана, бо творы ў іх прадстаўляюць розныя аўтары. Тэматычныя абсягі ў такіх выпадках даволі ўмоўна пазначаны. Ды і ўзровень у аўтараў зборнікаў, зразумела, розны...