Сеткавае выданне zviazda.by

Навукоўцы адзначаюць, што камету, якая мае вялікую цікавасць для астрафатографаў, можна будзе назіраць да пачатку лістапада

Даследчыкі з Гавайскага ўніверсітэта раскрылі прыроду адной з самых дзіўных з’яў на Сонцы — каранальнага дажджу. Гаворка ідзе пра згусткі плазмы, якія раптам з’яўляюцца ў атмасферы зоркі і імкліва падаюць назад, як быццам Сонца «плача». Новы падыход да мадэлявання паказаў, што прычынай такіх паводзін можа быць склад хімічных элементаў, які змяняецца, — у прыватнасці, жалеза, перадае SmartPress.

Колькасць успышак на сонцы працягвае расці, паведамляе ТАСС са спасылкай на лабараторыю сонечнай астраноміі Інстытута касмічных даследаванняў РАН і Інстытута сонечна-зямной фізікі Сібірскага аддзялення РАН.

Пік геамагнітных узрушэнняў ад новай каранальнай дзіркі, якая ўтварылася на сонцы, чакаецца 14-16 верасня, паведамляе БелТА.

У адной з экзапланет знакамітай сістэмы TRAPPIST-1 можа быць землепадобная атмасфера, піша The Astrophysical Journal Letters. Па словах даследчыкаў, гэта паказалі новыя даныя назіранняў з дапамогай удасканаленага метаду.

Поўнае зацьменне Месяца змогуць убачыць беларусы ўвечары 7 верасня, паведамляе БелТА.

Магутная ўспышка адбылася на Сонцы, яе працягласць склала 10 хвілін, паведамляе ТАСС са спасылкай на Інстытут прыкладной геафізікі.

Успышка перадапошняга класа магутнасці зафіксавана ў ноч на 7 верасня. 

Сонечныя ўспышкі ў залежнасці ад магутнасці рэнтгенаўскага выпраменьвання дзеляцца на пяць класаў: A, B, C, M і X. Мінімальны клас адпавядае магутнасці выпраменьвання на арбіце Зямлі ў 10 нВт на 1 кв.м. Пры пераходзе да наступнай літары магутнасць павялічваецца ў 10 разоў. Успышкі могуць суправаджацца выкідамі сонечнай плазмы, аблокі якой, дасягаючы Зямлі, могуць правакаваць магнітныя буры.

ЗША рыхтуюцца да адпраўкі першай пілатуемай місіі на Марс у пачатку 2030-х гадоў. Пра гэта заявіў выканаўца абавязкаў кіраўніка NASA Шон Дафі ў інтэрв’ю Fox News, паведамляе SmartPress.