Тое, што акуляры пагаршаюць зрок, — распаўсюджаны стэрэатып, насамрэч яны не прыносяць шкоды, але і лячыць зрок не могуць. Пра гэта расказала ТАСС асістэнт кафедры афтальмалогіі імя акадэміка А. П. Несцерава Інстытута клінічнай медыцыны Пірагоўскага ўніверсітэта Ангеліна Казанцава.

«Нягледзячы на імклівае развіццё афтальмалогіі, адзін з самых устойлівых міфаў аб зроку працягвае перадавацца з пакалення ў пакаленне: нібыта акуляры пагаршаюць зрок, а адмова ад іх дазваляе вачам „натрэніравацца“ і аднавіць страчаную вастрыню зроку. З навуковага пункту гледжання гэта сцвярджэнне не адпавядае рэчаіснасці. Акуляры не лечаць і не псуюць зрок. Іх асноўная задача — кампенсаваць існуючую аптычную памылку вока і забяспечыць дакладную выяву на сятчатцы», — сказала эксперт.

Яна растлумачыла, што, калі ў чалавека ёсць блізарукасць, дальназоркасць або астыгматызм, акуляры дапамагаюць факусіраваць светлавыя прамяні правільна. Зняцце акуляраў не ўстараняе прычыну парушэння рэфракцыі, а толькі вяртае чалавека да размытых малюнкаў.

Спецыяліст адзначыла, што вытокі міфа шмат у чым звязаны з суб’ектыўнымі адчуваннямі пацыентаў. Напрыклад, чалавек з блізарукасцю пасля працяглага нашэння правільна падабраных акуляраў пачынае значна лепш успрымаць навакольны свет. Калі ён здымае акуляры, кантраст паміж выразнай і размытай выявай становіцца асабліва прыкметным, і можа паўстаць ілжывае ўражанне, што зрок пагоршыўся менавіта з-за карэкцыі. Насамрэч чалавек проста прывык бачыць максімальна магчымую якасць малюнка.

Існуюць і ўзроставыя змяненні зроку, якія некаторыя людзі памылкова звязваюць з нашэннем акуляраў. Пасля 40–45 гадоў практычна ва ўсіх развіваецца прэсбіяпія — натуральнае зніжэнне здольнасці вока факусіравацца на блізкай адлегласці, у сувязі з ушчыльненнем пластоў хрусталіка. Патрэба ў акулярах для чытання ў гэтым узросце з’яўляецца нармальным фізіялагічным працэсам і не мае дачынення да таго, насіў чалавек акуляры раней ці не.

Афтальмолаг падкрэсліла, што асаблівую небяспеку міф аб шкодзе акуляраў уяўляе для бацькоў. Некаторыя свядома адмаўляюцца ад прызначэння акуляраў дзіцяці, спадзеючыся, што вочы «самі навучацца працаваць». Аднак зрокавая сістэма дзіцяці знаходзіцца ў працэсе фарміравання. Калі мозг доўгі час атрымлівае невыразны малюнак, гэта можа прывесці да развіцця амбліяпіі — так званага сіндрому лянівага вока, пры якім зрокавыя функцыі фарміруюцца непаўнавартасна, падагульніла эксперт.