Рэспубліканская інфармацыйна-асветніцкая акцыя «Беларусь адзіная» прайшла ў Крычаўскім дзяржаўным аграрна-будаўнічым каледжы, Кобрынскім дзяржаўным політэхнічным каледжы, у Івацэвіцкім дзяржаўным аграрным каледжы і Аршанскім дзяржаўным каледжы харчавання. Сёлета яна праходзіць у фармаце «маладыя — маладым», калі з навучэнцамі размаўляюць практычна іх аднагодкі.
Так, у Крычаве спікерамі выступілі старшыня маладзёжнага крыла Беларускага саюза жанчын Яўгенія Калечыц і намеснік старшыні маладзёжнага савета Федэрацыі прафсаюзаў Беларусі Яўгенія Спруць, у Кобрыне з юнакамі і дзяўчатамі пагутарылі лектар беларускага таварыства «Веды» Павел Гардзеюк і другая віцэ-міс конкурсу «Міс Беларусь — 2025» Таццяна Марчук, у Оршы — старшыня Жодзінскай гарадской арганізацыі РГА «Патрыёты Беларусі» Уладзіслаў Сманцэр і старшыня Маладзёжнага савета прафсаюза «Белпрафмаш» Аніка Абавян.
Фармат сустрэч адрозніваўся ад звыклых лекцый: спікеры размаўлялі з навучэнцамі каледжа на роўных, выкарыстоўваючы простую мову і інтэрактыўныя элементы.
Акцыя пачалася з сімвалічнага жэста — удзельнікам раздалі яблыкі. У кагосьці яно было цэлым, у кагосьці — палавінка. Гэты прыём дапамог завязаць дыялог аб тым, што такое адзінства.
Яўгенія Калечыц адзначыла, што фармат размовы «без пінжакоў, у худзі» дапамагае знайсці агульную мову са студэнтамі. «Нас здзіўляе рэакцыя рабят. Яны спагадлівыя, кантактныя, ведаюць гісторыю, падпяваюць беларускія песні», — падзялілася Яўгенія Калечыц.
Навучэнец крычаўскага каледжа Ігнат Мураўёў прызнаўся, што сустрэча яго глыбока кранула, а фармат жывога дыялогу дапамог па-сапраўднаму адчуць кожную гісторыю. «Было цікава, пазнавальна і весела. Мы смяяліся, адказвалі на пытанні віктарыны, спрачаліся. Гісторыя людзей, якія прайшлі праз канцлагеры, уразіла мяне да глыбіні душы. Як яны выжывалі ў такіх умовах, як знаходзілі сілы падтрымліваць адзін аднаго, як захоўвалі надзею. Гэта вучыць таму, як важна быць разам, не кідаць блізкіх». Хлопец таксама прызнаўся, што захацелася глыбей вывучыць гісторыю сваёй краіны. «Важна ведаць гісторыю не з інтэрнэту, дзе часта пішуць што заўгодна, а з падручнікаў, з дакладных крыніц. Разумець, якім коштам дастаўся мір, каб не паўтарыць памылак мінулага. Менавіта адзінства пачынаецца з кожнага з нас — з павагі да гісторыі, з любові да родных, з гатоўнасці прыйсці на дапамогу», — дадаў ён.
Будучы мастак-афарміцель з Кобрына Аліса Ракіцкая пераканана, што народ павінен ведаць гісторыю роднай краіны, культуру, захоўваць, паважаць і прытрымлівацца традыцый. «Мне было б вельмі цікава даведацца больш пра той перыяд, калі наш народ быў падзелены. Думаю, і ў маёй сям’і магла быць нейкая гісторыя, але, на жаль, прабабулю і прадзеда я не заспела. Многае адбывалася з нашым народам, таму такія мерапрыемствы цікавыя і пазнавальныя. Яны прымушаюць задумацца, павялічваюць цікавасць да гісторыі краіны, каб паглыбіцца ў тэму», — падзялілася дзяўчына.
Спікеры пагаварылі з маладымі людзьмі не толькі аб гісторыі, але аб жыцці ў сучаснай Беларусі, аб каштоўнасцях. Навучэнка Кобрынскага дзяржаўнага політэхнічнага каледжа Маргарыта Пакала адзначыла, што такія сустрэчы па прынцыпе «роўны — роўнаму» даволі займальныя. «Мы былі вельмі рады, што нас запрасілі на такое мерапрыемства, каб даведацца больш інфармацыі аб гісторыі Беларусі. Крута правялі час, даведаліся шмат новага, пагутарылі з цікавымі людзьмі», — заўважыла другакурсніца.
Яе равесніца з Оршы Анастасія Дзядзюк адзначыла, што ў Дзень народнага адзінства задумваецца пра папярэднія пакаленні, якія абаранілі права самім вызначаць свой лёс. «Я разумею, што яны перажылі шмат цяжкасцяў: трагедыі, пакуты, страты. Але скрозь прызму гісторыі мы бачым іх нацыянальную годнасць і перамогу духу. Для мяне гэта даніна павагі тым, хто змагаўся за нашу будучыню. Я ўдзячная ім, што магужыць у незалежнай і адзінай краіне.
І я адчуваю адказнасць за тое, каб захаваць гэта адзінства для будучых пакаленняў», — сказала яна.
Першакурснік Аршанскага каледжа Цімур Шаронін дадаў, што самае галоўнае для яго ў гэтым свяце тое, што яно пра сям’ю. «Беларусы ўз’ядналіся як адна вялікая сям’я ва ўласным доме. Уз’яднанне беларускіх сем’яў і тэрыторый у 1939 годзе стала актам гістарычнай справядлівасці. Для мяне гэта вельмі блізка і зразумела, таму што сям’я — галоўная каштоўнасць у жыцці. Калі сем’і разам, яны моцныя. Так і народ: калі ён адзіны, ён непераможны. Гэта свята для мяне — свята сям’і і адзінства», — падкрэсліў юнак.
На мерапрыемстве не абышлі бокам і пытанне, што сёння ўкладвае моладзь у паняцце «Радзіма».
«Для мяне Радзіма пачынаецца з малога: з вуліцы, па якой я кожны дзень іду ў каледж, галасоў сяброў у двары, паху хлеба на кухні і цёплага святла ў акне ўвечары, калі дома чакаюць, — адзначыла ўдзельніца мерапрыемства ў Оршы Варвара Дзёміна. — Радзіма — гэта не толькі месца на карце. Гэта людзі, якія мяне разумеюць, мова, на якой я думаю і кажу, традыцыі, якія перадаюцца з пакалення ў пакаленне. Гэта адчуванне, што ты — частка нечага вялікага і важнага. Быць грамадзянінам — не проста жыць на гэтай зямлі, але і берагчы яе: паважаць законы, клапаціцца аб прыродзе, дапамагаць тым, хто побач, сумленна вучыцца і працаваць. Любіць Радзіму — штодзённы выбар на карысць дабра, справядлівасці і адказнасці. Я веру, што будучыня нашай Радзімы пачынаецца з нас — нашых учынкаў, слоў і адносін да тых, хто побач».
Паводле БелТА
