Старажытнаму гораду прысвоілі назву Пеньіка. Па меркаванні вучоных, ён з’яўляўся цэнтрам гандлёвых шляхоў, якія аб’ядноўвалі прыбярэжныя раёны Паўднёвай Амерыкі з горнымі Андамі.

Даследчыкі выявілі кругавую структуру на схіле ўзгорка ў паўночнай правінцыі Барранка. Яна размяшчалася на вышыні каля 600 м над узроўнем мора. Побач знаходзіліся рэшткі каменных і глінабітных пабудоў, датаваных 1800 — 1500 гадамі да нашай эры.

• Вучоныя выказалі здагадку, што жыхары старажытнага горада былі звязаны з цывілізацыяй Караль — найстарэйшай у Паўночнай і Паўднёвай Амерыцы. Яна ўзнікла каля 5 тыс. гадоў таму. Горад з’явіўся ў тую эпоху, калі цывілізацыя стала згасаць з-за змен клімату.

Горад пабудавалі на вялікай вышыні, каб абараніцца ад паводак і апоўзняў, выказалі здагадку вучоныя. Ён таксама мог адыгрываць важную ролю ў сістэме здабычы і распаўсюджвання жалезістага мінерала гематыту. Гэтую пароду выкарыстоўвалі для атрымання чырвонага пігмента, шырока выкарыстоўваемага насельніцтвам Анд.

• На гэты момант археолагі знайшлі 18 збудаванняў, уключаючы грамадскія будынкі і жылыя дамы. У адным з будынкаў захаваліся фрэскі ў выглядзе музычных інструментаў, у прыватнасці, ражкоў з марскіх ракавін. Таксама былі знойдзены гліняныя статуэткі, цырыманіяльныя прадметы і каралі, паведамляе Міністэрства культуры Перу.