Рэалізацыя такіх супольных спраў магчыма толькі пры добрым сяброўскім партнёрстве з пісьменніцкімі арганізацыямі Расійскай Федэрацыі, іншых краін Садружнасці, пры супрацоўніцтве з рэгіёнамі Расіі. Першыя крокі ў гэтым кірунку здзейснены ў Чачэнскай Рэспубліцы. Літаратурны мост паміж Мінскам і Грозным усталяваны даволі даўно. Шмат намаганняў дзеля гэтага зрабіў народны пісьменнік Чачэнскай Рэспублікі Адам Ахматукаеў, які выдаў у Грозным кнігу беларускай паэзіі ў сваіх перакладах на чачэнскую мову. Актыўна прапагандавала сучасную беларускую літаратуру ў новым стагоддзі светлай памяці Лула Куні. Шмат што здзейснена і галоўным рэдактарам часопіса мастацкага перакладу «Гоч», пісьменніцай Пецімат Петрымавай. 

Зараз да работы па прадстаўленні беларускай паэзіі ў Чачні далучылася вядомая паэтэса Інга Хаяўры, якая ўжо падрыхтавала першыя публікацыі беларускіх аўтараў у перакладзе на чачэнскую мову. «Я з цікавасцю і даволі ўнікліва знаёмлюся з жаночай паэзіяй Беларусі, — расказвае Інга Хаяўры. — І мяркую, што ў Год літаратур краін Садружнасці, які абвясціў Саюз пісьменнікаў Беларусі, нам удасца шмат новага расказаць чачэнскаму чытачу пра Беларусь і беларусак менавіта праз мастацкія сродкі. Ведаю, што Прэзідэнт Рэспублікі Беларусь аб'явіў 2026-ы Годам беларускай жанчыны. Так што, наша работа ўкладваецца яшчэ і ў добрую атмасферу ўвагі да найважнейшага клопату грамадства — клопату пра жанчыну, яе высокі сацыяльны статус як маці, як жонкі...»

А ў Беларусі ў бліжэйшы час у рамках ініцыятывы «Дыпламатыя перакладу» з’явяцца публікацыі перакладаў твораў чачэнскіх паэтаў. Галіна Загурская з Полацка пераклала вершы Інгі Хаяўры, Ільмана Юсупава. Рагнед Малахоўскі працуе над перакладамі твораў Адама Ахматукаева. Таццяна Яцук пераўвасабляе на беларускую мову творы Пецімат Петрымавай. 

Мікола БЕРЛЕЖ