Вучоны вывучыў дадзеныя больш чым 6 тыс. экзапланет, прааналізаваўшы іх радыус, шчыльнасць і адлегласць да зоркі, вакол якой яны звяртаюцца. З гэтага масіва ён адабраў планеты, падобныя з зямлёй па радыусе і шчыльнасці, а таксама знаходзяцца ў зоне заселенасці. «Зона заселенасці — гэта зона, якая дапускае існаванне вадкай вады, таму што там не занадта горача і не занадта холадна. Гэта ідэальная зона. Мы называем яе Goldilocks Zone», — растлумачыў Сілва.

Найбольш падобная на зямлю планета — гэта GJ 1002B, адкрытая ў 2022 годзе. Яна знаходзіцца ў 16 светлавых гадах ад зямлі і круціцца вакол чырвонага карліка. Адзін абарот вакол зоркі займае ўсяго 10 дзён.

Магчымасць жыцця за межамі Зямлі абмяркоўваецца са старажытнасці: яшчэ ў антычнай Грэцыі мысляры разважалі пра жыццё на Месяцы. Пошук узмацніўся ў 50-60-я гады, але спачатку быў засяроджаны на сонечнай сістэме. Першыя экзапланеты (планеты па-за Сонечнай сістэмай) — Палтэргейст і Фабетар — былі адкрыты ў 1992 годзе. Атмасферы экзапланет даследуюць з дапамогай тэлескопаў: яны аналізуюць святло зоркі, калі планета праходзіць перад ёй, і ўлоўліваюць змены пры ўзаемадзеянні святла з атмасферай.