Мы ўжо не першы год ездзім у адзін і той жа санаторый Віцебскай вобласці падчас асенніх канікул. Паездка стала ўжо нашай добрай традыцыяй. Гэта цудоўнае месца для перазагрузкі, лячэння і адпачынку дзяцей і бацькоў. Да таго ж час, праведзены разам з сям’ёй, — вельмі каштоўны.
Каб трапіць у наш любімы санаторый у патрэбны месяц, браніруем месца за год наперад. І мы такія не адны. Штогод сустракаем тут сваіх «старых» знаёмых.
У якасці эксперыменту аўтар гэтых радкоў напярэдадні (за тры месяцы) патэлефанавала ў розныя санаторыі Беларусі, і месцаў ужо, вядома, не было. Чаму беларускія санаторыі карыстаюцца такой папулярнасцю? Чаму важна паклапаціцца пра адпачынак загадзя і чым яны прывабліваюць і расіян, і саміх беларусаў?
З асабістага вопыту адзначу, што адказ на пытанне ляжыць на паверхні. Па-першае, гэта ўнікальнае спалучэнне цаны і якасці. Нашы санаторыі прапануюць добрую лячэбную базу, кваліфікаваны персанал і камфортныя ўмовы пражывання.
Па-другое, маляўнічая прырода, чыстае паветра, азёры і спакойны рытм жыцця — найлепшае месца для аднаўлення сіл пасля напружанага навучальнага года і гарадской мітусні. Па-трэцяе, нашы гасціннасць і смачнае, збалансаванае харчаванне.
Даўно заўважыла, што ў санаторый на канікулы прыязджаюць цэлымі сем’ямі — бацькі з дзеткамі рознага ўзросту, а таксама бабулі з дзядулямі.
Сярод іх і наша новая знаёмая — шматдзетная маці Галіна з Мінска, якая падзялілася сваімі ўражаннямі: «Мы вельмі любім гэтае месца. Сюды прыязджаем двойчы ў год. Абавязкова — на восеньскіх канікулах, адрываем дзяцей ад гаджэтаў. Тут усё цудоўна — столькі спорту, руху і свежага паветра! Двое маіх старэйшых дзетак — школьнікі, а самаму маленькаму яшчэ і двух гадкоў няма. Збіраемся ў санаторый вялікай кампаніяй: разам з намі мае бацькі, а таксама пляменніца з дочкамі. Так што тут весела: ходзім у басейн, на фізіяпрацэдуры, займаемся спортам і, вядома, усе разам любім прагульвацца па цудоўных лясных сцежках, дыхаем свежым паветрам. Сёлета і з надвор’ем пашанцавала. А ўвечары бяжым на танцы... У санаторыі мы атрымліваем неабходнае лячэнне і клопат, дзеці — мора ўражанняў, а дарослыя маюць магчымасць пабыць побач з блізкімі. Гэта вельмі важна. Такі адпачынак аб’ядноўвае сем’і. Шчасце — гэта калі родныя побач, усе здаровыя і ва ўсіх ёсць агульнае любімае месца, куды хочацца вяртацца зноў і зноў».
А яшчэ ў санаторыі вельмі шмат маленькіх дзетак і нават немаўлят.
Напрыклад, я ўпершыню прыехала ў гэты санаторый з малодшай дачкой, калі ёй яшчэ не было і года. На маё пытанне да медыцынскага работніка: «Ці ёсць зараз тут такія малыя, як наша дзяўчынка?» — пачула адказ: «Вядома! Да нас прыязджаюць часам нават груднічкі, якім ледзь споўніўся месяц. Паверце, усе выдатна сябе адчуваюць».
Пазней я ў гэтым пераканалася асабіста: на прагулках сустрэла шмат калясак з дзеткамі, якім тут камфортна. Улетку мы прыехалі сюды зноў... Цяпер, калі афармляем дакументы пры чарговым засяленні, нам кажуць: «Выраслі на нашых вачах!» Прыемна ўсведамляць, што санаторый стаў часткай гісторыі нашай сям’і. Тут мы не проста лячыліся і адпачывалі — тут сталелі нашы дзеці, з’яўляліся агульныя ўспаміны. Кожны прыезд — гэта сустрэча з любімым месцам і з людзьмі, якія ўжо сталі амаль роднымі. І хоць браніраваць даводзіцца загадзя, гэта таго варта: час, праведзены разам у такім месцы, сапраўды бясцэнны.
А яшчэ мы абзавяліся новымі знаёмымі не толькі з розных куткоў Беларусі, але і з Расіі.
Дарэчы, расійскія госці ў размовах неаднаразова падкрэсліваюць гасціннасць беларусаў, адзначаюць прыгажосць нашай краіны, высокую якасць санаторыяў і непаўторную прыроду.
«Мы тут адпачываем ужо сёмы раз. Проста ў захапленні і вельмі шчаслівыя. З дзеткамі прыязджаем пастаянна. Вернемся на канікулах і ў наступным годзе. У нас тут нават выраслі дзеці, — расказвае Канстанцін з Санкт-Пецярбурга, з якім мы пазнаёміліся на спартыўнай пляцоўцы. — Чаму сюды вяртаемся? Таму што адчуваем сябе як дома: бяспека, добразычлівы персанал і магчымасць спалучыць адпачынак з якасным лячэннем. Ужо і нашы знаёмыя, якім мы параілі санаторый, не першы год прыязджаюць з намі».
...Мы ўжо ідзём браніраваць адпачынак на наступныя восеньскія канікулы. Праверана на сабе: яно таго варта!
Таццяна ПАДЛІПСКАЯ,
фота аўтара
