«Актуальнасць праблемы набытай міяпіі (блізарукасці) абумоўлена не толькі клінічным аспектам, але і сацыяльным, паколькі нярэдка стварае перашкоды для сацыяльна-псіхічнага развіцця і фарміравання асобы дзіцяці, прыводзіць да зніжэння якасці жыцця, абмежавання выбару прафесіі, слабабачання і інвалідызацыі ў маладым працаздольным узросце», — адзначыла Ала Бурава.

Нярэдка пагаршэнне зроку ў дзяцей адбываецца менавіта ў першай палавіне навучальнага года, калі рэзка ўзрастае нагрузка на вочы. «Пасля летніх канікулаў аб’ём зрокавай работы ўзрастае, і дзеці вучацца часам 5-10 гадзін у дзень, а потым яшчэ выконваюць дамашняе заданне. Унутраныя мышцы вока не памацнелі, і таму ад пастаяннага напружання пры чытанні і пісьме ўзнікае спазм, ілжывая блізарукасць, якая без адпачынку пераходзіць у сапраўдную міяпію», — расказала афтальмолаг.

Дадатковым фактарам становіцца недахоп натуральнага асвятлення ў асенне-зімовы перыяд. «З-за дэфіцыту сонечнага святла і недастатковай асветленасці дзеці часцей схіляюцца блізка да сшыткаў, падручнікаў і экранаў. Недахоп святла правакуе перанапружанне вочнай мышцы, што таксама можа прывесці да развіцця блізарукасці», — растлумачыла ўрач.

Для прафілактыкі зрокавага ператамлення спецыяліст рэкамендуе ўдзяляць увагу не толькі рэжыму зрокавых нагрузак, але і ладу жыцця дзіцяці. Гэта, перш за ўсё, абавязковая гімнастыка для вачэй, увільгатненне рагавіцы аналагамі натуральнай слязы. Акрамя гэтага, неабходны актыўныя размінкі, рухомыя гульні, дастатковая фізічная актыўнасць і збалансаваны рацыён харчавання. У яго павінны ўваходзіць рыба, яйкі, малочныя прадукты, морква, гарбуз, шпінат, цытрусавыя, чарніцы і буякі.

Бацькам важна ўважліва сачыць за паводзінамі дзіцяці, каб своечасова заўважыць магчымыя праблемы са зрокам. «Перш за ўсё трэба звяртаць увагу на тое, як дзіця сядзіць за ўрокамі: ці не схіляецца занадта блізка, ці не падыходзіць блізка да тэлевізара, як хутка стамляецца пры чытанні і выкананні дамашніх заданняў. Дзіця падносіць кнігу або сшытак блізка да твару, нахіляе галаву, прыкрывае адно вока, часта трэ вочы, пераскаквае радкі пры чытанні або часта маргае. Такія прыкметы — сігнал звярнуцца да афтальмолага», — падкрэсліла Ала Бурава.

Аб зніжэнні зроку могуць сведчыць і менш відавочныя сімптомы. Часам дзіця пачынае адмаўляцца ад любімых заняткаў на блізкай адлегласці, таму што яму становіцца цяжка іх выконваць. Пры выяўленым зніжэнні зроку дзеці могуць спатыкацца, натыкацца на вуглы мэблі. Адна з асноўных прыкмет — галаўныя болі і болі ў вачах. Яны скардзяцца на стомленасць, рэзь у вачах, боль у скронях. Пачырваненне і слёзацячэнне таксама могуць быць звязаны з працяглымі зрокавымі нагрузкамі. Яшчэ адной прыкметай можа стаць касавокасць. Часцей за ўсё пры блізарукасці развіваецца разыходная касавокасць.

Афтальмолаг нагадала аб неабходнасці прафілактычных аглядаў. «Калі зрок быў да адзінкі, то пры адсутнасці празмерных нагрузак дастаткова правяраць яго раз у год. Калі ж зрок ужо зніжаны, назірацца ў афтальмолага трэба рэгулярна», — рэзюмавала Ала Бурава.