Да гэтага часу мадэлі зыходзілі з таго, што атмасфера Сонца стабільная па складзе. Але гэта аказалася няправільна, кажа аўтар даследавання, Аспірант Люк Бенавіц. Работа праведзена пад кіраўніцтвам астрафізіка Джэфры Рыпа і апублікавана ў Astrophysical Journal.

Каранальны дождж назіраецца падчас сонечных успышак, калі ў распаленай да мільёнаў градусаў кароне ўтвараюцца шчыльныя і халодныя «кроплі» — згусткі плазмы. Яны кандэнсуюцца высока ў атмасферы, а затым падаюць уніз. Час іх утварэння — усяго некалькі хвілін — доўгі час заставалася загадкай.

Новая мадэль вучоных улічвае, што ў ходзе ўспышак суадносіны хімічных элементаў у кароне можа рэзка мяняцца. Менавіта гэта, на думку аўтараў, і паскарае працэс астуджэння плазмы, які запускае «сонечныя дажджы».

«Мы не можам наўпрост назіраць, як Сонца награваецца, — тлумачыць Рып. — Таму адсочваем, як яно астывае. А гэта адкрыццё паказвае, што старыя ацэнкі былі занадта грубымі. Мадэлі трэба пераглядаць».

Раней лічылася, што склад знешніх слаёў Сонца застаецца стабільным, а змены адбываюцца толькі ў тэмпературы. Работа Бенавіца і Рыпа абвяргае гэту канцэпцыю і адкрывае новую старонку ў разуменні сонечнай фізікі. Гэта таксама можа паўплываць на прагнозы касмічнага надвор’я — з’яў, здольных уплываць на сувязь, спадарожнікі і энергасістэмы на зямлі.