Па словах Вольгі Паўлавай, справа ў комплексе парушэнняў, якія запускае працяглая гіперглікемія:
Пашкоджанне сасудаў. Высокі цукар негатыўна ўплывае на эндатэлій (унутраную абалонку сасудаў). Гэта парушае мікрацыркуляцыю: да месца раны горш паступаюць кісларод, пажыўныя рэчывы і клеткі імунітэту, патрэбныя для аднаўлення.
Паражэнне нерваў (нейрапатыя). Гіперглікемія разбурае міелінавыя абалонкі нервовых валокнаў. З-за гэтага пагаршаецца трофіка (сілкаванне) тканак, а яшчэ чалавек можа адразу не заўважыць траўму, і рана даўжэй застаецца без догляду.
Павышаная вязкасць крыві. Гэта дадаткова пагаршае кровазварот у дробных сасудах.
Рызыка інфекцыі. Лішак глюкозы ў тканках стварае спрыяльнае асяроддзе для размнажэння бактэрый. Запаленчы працэс у ране зацягваецца, і гэта наўпрост тармозіць гаенне.
Парушэнне работы імунных клетак. Ва ўмовах гіперглікеміі лейкацыты горш мігрыруюць у зону пашкоджання і паглынаюць мікробы, а працэс фагацытозу парушаецца.
Вольга Паўлава расказала, як палепшыць сітуацыю:
— Падыход павінен быць комплексным — уздзейнічаць адразу на некалькі прычын. Па-першае, трэба строга кантраляваць узровень глюкозы. Пры нармалізацыі цукру многія іншыя працэсы аўтаматычна ідуць лепш. Мэтавыя значэнні вызначае ўрач (часта арыентуюцца на ўзровень нашча 4-6 ммоль/л, пасля яды — 7-8 ммоль/л). Пры значэннях вышэй 10 ммоль/л рызыка ўскладненняў і запаволення гаення расце, а пры ўзроўні вышэй 13 ммоль/л эфект ад лячэння можа быць мінімальным з-за выяўленай глюкозатаксічнасці. Часам для паляпшэння гаення пасля аперацый пацыентаў часова пераводзяць на інсулін. Па-другое, трэба паляпшаць кровазварот. Урач можа прызначыць прэпараты, якія паляпшаюць мікрацыркуляцыю, або сродкі, якія ўплываюць на рэалагічныя ўласцівасці крыві (але толькі па паказчыках і пад кантролем спецыяліста). У складаных выпадках могуць прымяняцца сасудзістыя аперацыі для аднаўлення кровазвароту.
Па-трэцяе, дадала Вольга Паўлава, трэба працаваць з нейрапатыяй — спецыяліст падбярэ тэрапію, накіраваную на аднаўленне нервовай праводнасці.
— Па-чацвёртае, патрабуецца скарэктаваць харчаванне, — працягнула дыетолаг. — У рацыёне павінна быць дастаткова бялку — гэта «будаўнічы матэрыял» для тканак. Таксама важныя якасныя тлушчы і дастатковая колькасць вітамінаў і мікраэлементаў. Пры гэтым важна выконваць агульныя прынцыпы харчавання пры дыябеце (абмежаванне простых вугляводаў, кантроль тлушчаў). Па-пятае, трэба дадаць фізічную актыўнасць. Рэгулярныя ўмераныя нагрузкі стымулююць кровазварот і паляпшаюць трофіку тканак. Але тып і інтэнсіўнасць нагрузак трэба абмяркоўваць з урачом — пры некаторых ускладненнях (напрыклад, выяўленай ішэміі) ёсць абмежаванні.
Таксама Вольга Паўлава папярэдзіла, што пры адсутнасці паляпшэнняў, пагаршэнні стану або з’яўленні трывожных прыкмет (нагнаенне, распаўсюджванне пачырванення, ліхаманка) неабходна абавязкова звярнуцца да спецыяліста. У такіх выпадках можа спатрэбіцца кансультацыя хірурга, падолага або эндакрынолага. Часам патрэбныя дадатковыя абследавання (аналізы крыві, УГД сасудаў), каб выключыць спадарожныя парушэнні ліпіднага абмену, нырачную дысфункцыю.
