«Цяпер па ўсёй Беларусі значныя ападкі. І практычна паўсюль устаноўлены першы клас пажарнай небяспекі, — расказаў ён. — На жаль, усё наперадзе. Гэтыя май і чэрвень выдаліся дажджлівымі, а ўжо ліпень і жнівень, як абяцаюць метэаролагі, будуць спякотнымі. Тут ёсць свае небяспекі, бо цяпер трава вельмі добра расце з-за дажджоў. Калі яна падсохне, верагоднасць і цяжар пажараў будуць высокімі».

А патрулююць ратавальнікі ўсю плошчу лясоў у перыяд з красавіка да лістапада ўключна. «На авіяцыю МНС ускладзена шмат задач: пошук і выратаванне людзей, ахова лясоў, санавіяцыя. Паветраныя судны Міністэрства па надзвычайных сітуацыях замацаваліся на аэрадромах Ліпкі (Мінск), Азёркі (Паставы) і ў аэрапорце Віцебска. Апаратаў у нашым парку 25, пачынаючы ад верталётаў першапачатковага навучання Мі-2, AS-355, Мі-8 і самалётаў Ан-2. Ёсць нават два Мі-26 — гэта самыя вялікія верталёты ў свеце, якія дазваляюць перавозіць 20 тон грузу на знешняй падвесцы. Такая тэхніка на постсавецкай прасторы ёсць толькі ў Беларусі і Расіі», — паведаміў Тадэвуш Курсевіч.

Маецца ў паветранай службы МНС і свой цэнтр беспілотнай авіяцыі. «Ён курыруе ўсе БЛА, якія знаходзяцца ў сістэме міністэрства. Мы праводзім адукацыйныя семінары, метадычна навучаем, кантралюем. Беспілотная авіяцыя заўсёды задзейнічана ў пошуку людзей. Выкарыстоўваем яе таксама і пры тушэнні пажараў у экасістэмах — дзякуючы добрай цеплавізійнай камеры, відэакамеры, якія дазваляюць у рэжыме анлайн сачыць за сітуацыяй і накіроўваць сілы на тушэнне. Дроны выдатна дапамагаюць пры гарэнні тарфянікаў, калі іх павярхоўная мяжа не заўсёды адпавядае той, што знаходзіцца пад зямлёй. Гэта вельмі небяспечна: падышоўшы да краю пажару, тэхніка можа праваліцца, а з дапамогай беспілотнікаў мы можам вызначыць плошчу гарэння ніжэй узроўню зямлі», — дадаў Тадэвуш Курсевіч.

На арганізацыю, якую ўзначальвае суразмоўца, ускладзена задача па авіяцыйнай ахове лясоў, якіх у Беларусі больш за 9,5 мільёна гектараў. «Акрамя трох асноўных аэрадромаў, у Пінску і Мазыры ёсць авіяцыйныя аддзяленні, дзе з красавіка да лістапада, згодна з класам пажарнай небяспекі, мы размяшчаем тэхніку. Разам з тым у гэтых месцах пастаянна знаходзіцца асабісты склад, дэсантнікі-пажарныя, якія з ранцамі-распырсквальнікамі выконваюць патруляванне, — дадаў начальнік авіяцыі МНС. — Ад Белгідрамета атрымліваем інфармацыю па ападках, і з улікам гэтага разлічваюцца каэфіцыент гарымасці і клас пажарнай небяспекі. Калі клас трэці і вышэйшы, то патруляванне выконваецца штодня. Пры выяўленні пажару пілот звязваецца з лясніцтвам і паведамляе, што на падпарадкаванай егерам тэрыторыі адбываецца ўзгаранне. Калі сіламі лясгаса кантраляваць пажар не ўдаецца, то да тушэння далучаецца МНС. Калі агонь сыходзіць уверх ці палае ў цяжкадаступных для наземнай тэхнікі месцах — выклікаецца авіяцыя. Для тушэння прымяняюцца Ан-2 (тона вады), Мі-8 (3 тоны), а таксама Мі-26, які бярэ за адзін раз 15 тон вады».

Начальнік авіяцыі МНС удакладніў, што асноўныя пажары (з году ў год) адбываюцца на Палессі. «Альманскія балоты практычна штогод гараць», — адзначыў ён. Сёлета таксама былі зафіксаваны пажары на паўночным захадзе, у прыватнасці ў Лідзе, што не характэрна для гэтага рэгіёна.

Сяргей КУРКАЧ