Паводле даследавання, у 2023 годзе на бясплоднасць пакутавалі каля 53,6 млн жанчын гэтай узроставай групы. Прагназуецца, што ў параўнанні з 2023 годам колькасць выпадкаў бясплоддзя ў гэтай узроставай групе павялічыцца амаль на 50 % да 2036-га.

Прааналізаваўшы даныя даследавання, якое ахапіла 204 краіны і рэгіёны ў перыяд з 1990 па 2023 год, даследчыкі выявілі, што найбольшы рост бясплоднасці назіраецца ў больш развітых краінах. У многіх дзяржавах з сярэднім узроўнем даходу і краінах, якія хутка развіваюцца, бясплоднасць таксама становіцца ўсё больш распаўсюджанай з’явай, паколькі адначасова адбываюцца розныя сацыяльныя і дэмаграфічныя змены.

Па словах навуковага дырэктара Міжнароднай групы ўніверсітэцкіх даследчыкаў і каардынатара Камітэта па этыцы іспанскага таварыства рэпрадуктыўнай медыцыны Расіа Нуньес Калонхе, рост бясплоднасці сярод жанчын старэйшага ўзросту нельга вырашыць выключна шляхам пашырэння спектра варыянтаў дапаможнай рэпрадуктыўнай тэрапіі. «У такіх краінах, як Іспанія, неабходна ўлічваць сацыяльныя фактары, якія спрыяюць адкладанню мацярынства, асабліва тыя, якія звязаныя з балансам паміж працай і асабістым жыццём, эканамічнай стабільнасцю і інстытуцыйнай падтрымкай ранняга мацярынства», — сказала яна.

Паводле яе слоў, сярэдні ўзрост, у якім жанчыны нараджаюць першае дзіця, складае каля 33 гадоў. У Іспаніі ўзровень нараджальнасці адзін з самых нізкіх у свеце (1,10 дзіцяці на жанчыну) і кожная дзясятая цяжарнасць прыпадае на маці ва ўзросце 40 гадоў і старэйшых. Самі жанчыны называюць асноўнымі перашкодамі недахоп фінансавых рэсурсаў, цяжкасці ў сумяшчэнні працы і сямейнага жыцця, а таксама асцярогі наконт уплыву на кар’еру.

Бясплоднасць — праблема не толькі жанчын. Паводле ацэнак, ад 8 % да 12 % пар рэпрадуктыўнага ўзросту ва ўсім свеце сутыкаюцца з гэтай праблемай.