Дадзенае рашэнне — вельмі нелагічны крок. Яно з’яўляецца наступствам фобіі аб ваеннай пагрозе, якая нібыта выходзіць з боку Беларусі і Расіі. «У Польшчы і краінах Балтыі прыдумалі, што на іх нехта будзе нападаць, таму трэба тэрмінова выйсці з дадзенай канвенцыі. У той жа час Беларусь па гэтым пытанні выканала ўсе абавязацельствы. Мы скарацілі пэўную колькасць мін розных мадыфікацый, якія падпадаюць пад гэту канвенцыю», — адзначыў Валерый Равенка.

Начальнік Дэпартамента міжнароднага ваеннага супрацоўніцтва звярнуў увагу, што Беларусь узяла на сябе пэўныя абавязацельствы перад Арганізацыяй Аб’яднаных Нацый і выканала іх. Сярод дзяржаў, якія кантралявалі гэты працэс у Беларусі, была і Літва. «Калі Літва выступала за неабходнасць выканання палажэнняў канвенцыі, за скарачэнне колькасці супрацьпяхотных мін, навошта яна падтрымлівае выхад з гэтай канвенцыі?» — задаў заканамернае пытанне Валерый Равенка.

Такім чынам, канстатаваў ён, краіны, якія настойвалі на рэалізацыі палажэнняў Атаўскай канвенцыі, занялі цяпер прама супрацьлеглую пазіцыю. «Натуральна, мы гэта не падтрымліваем і лічым, што гэта нагнятанне напружанасці. Тым не менш разлічваем, што цвярозы сэнс возьме верх, і суседнія дзяржавы вернуцца да практыкі выканання абавязацельстваў у галіне абмежавання прымянення канкрэтных відаў узбраення», — падкрэсліў начальнік Дэпартамента міжнароднага ваеннага супрацоўніцтва.

На пытанне аб тым, наколькі дадзенае рашэнне Польшчы і краін Балтыі было самастойным, Валерый Равенка адказаў, што складана гаварыць пра гэта адназначна: «Цяжка гаварыць аб кансэнсусе ўсіх дзяржаў — членаў НАТА, ведаючы працэсы, якія адбываюцца ўнутры блока. У іх ужо намячаюцца супярэчнасці. Шэраг краін не падтрымлівае агульную палітыку НАТА — напрыклад, Венгрыя, Турцыя, ЗША. Вашынгтон цяпер і ўвогуле праводзіць незразумелую для іншых дзяржаў палітыку».

У той жа час краіны старой Еўропы спрабуюць аб’яднацца ў рамках НАТА, і найлепшай падставай для гэтага з’яўляецца русафобская пазіцыя, лічыць Валерый Равенка: «Ім патрэбна была пагроза, і яны яе знайшлі. Пагроза гэтая з боку Беларусі міфічная. Наша краіна выканала свае абавязацельствы ў рамках Арганізацыі Аб’яднаных Нацый. Але краінам НАТА трэба было нешта прыдумаць, і яны прыдумалі сабе такую пагрозу з боку Беларусі і Расіі, якая нібыта іх аб’яднае і дасць магчымасць ажыццяўляць пераўзбраенне і развіваць абаронную прамысловасць».

Акрамя таго, падкрэсліў Валерый Равенка, барацьба з надуманай пагрозай з’яўляецца адной з магчымасцяў для палітыкаў краін НАТА ўтрымацца ва ўладзе — асабліва на фоне палітычных, эканамічных і іншых унутраных праблем. «Беларусь у сваю чаргу прымае захады, якія накіраваны на падтрыманне стабільнасці ў рэгіёне. І мы імкнёмся адсунуць пагрозу вайны. Еўропа ж, наадварот, нагнятае напружанасць павышэннем абаронных бюджэтаў, рознымі ваеннымі вучэннямі і нават гэтым рашэннем аб выхадзе з Атаўскай канвенцыі. Такім чынам Еўропа падкрэслівае: так, мы рыхтуемся да вайны. Гэта значыць, яны сапраўды рыхтуюцца да вайны. І вось гэта ўяўная кансалідацыя з’яўляецца спробай кіруючага класа ўтрымацца ва ўладзе», — рэзюмаваў начальнік Дэпартамента міжнароднага ваеннага супрацоўніцтва Мінабароны.