Калі пачалася вайна, Маргарыце Васільеўне было ўсяго 15 гадоў. Ужо праз год яна атрымала пашпарт і запісалася ў райкам камсамола з просьбай адправіць на фронт. У 1943 годзе, будучы вучаніцай 10-га класа, па павестцы накіравалася ў эвакуяваную з Ленінграда школу малодшых авіяспецыялістаў, дзе прайшла строгую ваенную падрыхтоўку.

«Мы лічылі сябе дарослымі ўжо ў 16 гадоў, — успамінае юбілярка. — У нас было сапраўднае ваеннае выхаванне: павага да загаду, адказнасць за таварышаў, уменне сябраваць нават у самых цяжкіх умовах».

Пасля вайны Маргарыта Васільеўна прысвяціла сябе адукацыі: спачатку 15 гадоў выкладала матэматыку ў Быхаве, а затым — фізіку ў Магілёўскім інстытуце.

«Мама па вечарах замест крыжаванак рашае дыферэнцыяльныя ўраўненні і інтэгралы, — расказвае яе сын Уладзімір Ікусаў. — Гэта трэніроўка розуму, у мамы ён настолькі дапытлівы, гэта вельмі здзіўляе ўсіх».

Юбілярка з цеплынёй прыняла віншаванні і падзякавала ўсім, хто прыехаў на яе дзень нараджэння. «Я ўсяму рада, але ўвага трохі бянтэжыць», — прызналася яна.

«Моладзь — не горшая, проста ўмовы іншыя. Але важна берагчы мір, прыслухоўвацца да здаровага розуму і памятаць, што ў нас мірная краіна», — падкрэсліла Маргарыта Васільеўна.

«Мая мама — не проста прыклад для сям’і, а сімвал стойкасці, розуму і маральнага стрыжня», — дадаў яе сын.

Ваенны камісар Магілёва і Магілёўскага раёна, падпалкоўнік Мікалай Гамолка адзначыў, што ў вобласці пражываюць больш за 50 ветэранаў вайны. У Магілёве і раёне больш за 20 удзельнікаў вайны розных катэгорый, з іх 11 — непасрэдныя ўдзельнікі.

«Стагадовы юбілей ветэрана — гэта не асабістае свята, а напамін усяму грамадству пра подзвіг цэлага пакалення, які падарыў нам мірнае неба і магчымасць спакойна жыць», — падкрэсліў ён.