Паводле слоў Юліі Абуховіч, доля рублёвага складніка ў шырокай грашовай масе ў жніўні 2026 года дасягнула 68,6% (супраць 63,3% на год раней), а тэрміновыя ўклады насельніцтва ў нацыянальнай валюце ў гадавым выражэнні падскочылі на рэкордныя 40,3%. Крэдытны партфель банкаў на больш як 80% сфарміраваны ў рублях. Залежнасць бізнесу ад валютных пазык мінімальная.

«Аб устойлівасці і доўгатэрміновасці гэтага працэсу нам дазваляе гаварыць наяўнасць шэрага фактараў, дзеянне якіх у сярэднетэрміновай перспектыве захаваецца і нават умацуецца. Айчынныя прадпрыемствы адвязваюцца ад долара і іншых заходніх валют у сваіх разліках. З-за санкцыйных абмежаванняў яны перавялі экспартна-імпартныя кантракты на дружалюбныя валюты, перш за ўсё расійскі рубель і кітайскі юань, — адзначыла эканаміст. — Захоўванне долараў і еўра на рахунках звязана з інфраструктурнымі рызыкамі (замарозка банкамі-карэспандэнтамі, блакіроўка пераводаў). Банкі бяруць высокія камісіі за вядзенне валютных рахункаў і трансгранічныя пераводы праз пасрэднікаў, што робіць долар эканамічна нявыгадным для бізнесу».

Насельніцтва таксама адыходзіць ад выкарыстання долара як меры вартасці, масава выбірае рублёвыя ўклады для захавання сваіх накапленняў, дадала эксперт. Сёння стаўкі па доўгатэрміновых безадзыўных рублёвых дэпазітах абганяюць гадавую інфляцыю (4,4% у ліпені) амаль у тры разы, у той час як валютныя дэпазіты прапануюць сімвалічныя 0,5-2%, што з’ядаецца інфляцыяй.

Курс долара за апошнія гады дэманстраваў перыяды аслаблення, з-за чаго набыццё амерыканскай валюты «пад падушку» прыносіла грамадзянам чыстыя страты ў пакупной здольнасці, звярнула ўвагу Юлія Абуховіч. «Дзяржава паслядоўна забараняе выкарыстанне валюты ва ўнутраных разліках, уключаючы ўведзеную вясной гэтага года забарону на валютныя пазыкі і рублёвыя пазыкі ў валютным эквіваленце паміж фізічнымі асобамі. Гістарычны вопыт паказвае, што паспяховая дэдаларызацыя — гэта працэс, які займае ад 5 да 20 гадоў. Каб эканоміка і людзі адмовіліся ад чужых валют (размова не толькі пра долар), павінны быць эканамічныя стымулы: пераможаная інфляцыя, высокія стаўкі па ўкладах у нацыянальнай валюце і нявыгаднасць захоўвання замежных грошай», — рэзюмавала эксперт.