Навукоўцы нагадваюць: жалеза важна не толькі для пераносу кіслароду, але і для нармальнай работы мозгу. Яно ўдзельнічае ў сінтэзе сератаніну і дафаміну, а таксама фарміраванні міеліну — ахоўнай абалонкі адросткаў нейронаў. Таксама мікраэлемент падтрымлівае нейрапластычнасць мозгу — здольнасць нервовай сістэмы змяняць сваю структуру і функцыі ў адказ на новы вопыт або навучанне.

Аналіз даных паказаў, што ў людзей з дэфіцытам жалеза дэпрэсіўныя сімптомы сустракаюцца значна часцей, а іх выяўленасць нярэдка звязана з узроўнем ферыціну. Пры гэтым дэпрэсія можа развівацца нават без клінічнай анеміі, што паказвае на больш тонкія парушэнні абмену жалеза ў нервовай сістэме.

Найбольш пераканаўчыя доказы атрыманы для падлеткаў і жанчын у перынатальны перыяд. У падлеткаў нізкі ўзровень жалеза асацыяваны не толькі з дэпрэсіяй, але і са структурнымі зменамі ў зонах мозгу, якія адказваюць за эмоцыі і матывацыю. Падчас цяжарнасці і пасля родаў дэфіцыт жалеза звязаны з павышанай рызыкай пасляродавай дэпрэсіі, а ў сталым узросце — са спалучэннем дэпрэсіўных сімптомаў і кагнітыўнага зніжэння.

Даследчыкі падкрэсліваюць, што дэфіцыт жалеза не з’яўляецца самастойнай прычынай дэпрэсіі, аднак ён здольны ўзмацняць уплыў іншых біялагічных і псіхасацыяльных фактараў, павышаючы агульную ўразлівасць да парушэння.